Η απάντηση της Δύσης στη ρωσική εισβολή καταρρίπτει τις δικαιολογίες για την απόρριψη του BDS κατά του ισραηλινού απαρτχάιντ

Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή (BNC) – 15 Μαρτίου 2022

Οι Παλαιστίνιοι παρακολουθούν με συμπόνια τα δεινά εκατομμυρίων Ουκρανών που αντιμετωπίζουν τον πόλεμο, ειδικά των περισσότερων από δύο εκατομμυρίων προσφύγων που αναζητούν ασφάλεια στις γειτονικές χώρες. Εναρμονισμένη με την απόλυτη πλειοψηφία της ανθρωπότητας που ζει στον Παγκόσμιο Νότο, η Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή του BDS (BNC), η μεγαλύτερη συμμαχία στην παλαιστινιακή κοινωνία που ηγείται του παγκόσμιου κινήματος BDS, αντιτίθεται στον πόλεμο, είτε πρόκειται για την παράνομη επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία σήμερα, η οποία παραβιάζει την Χάρτα του ΟΗΕ ανεξάρτητα από τις επίμονες προκλήσεις του ΝΑΤΟ, είτε για τους πολλούς προφανώς παράνομους και ανήθικους πολέμους των τελευταίων δεκαετιών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που έχουν καταστρέψει ολόκληρα έθνη και έχουν σκοτώσει εκατομμύρια.

Στη θερμή υποδοχή της Δύσης για τους λευκούς πρόσφυγες της Ουκρανίας βλέπουμε ένα παράδειγμα της μεταχείρισης που θα έπρεπε να έχουν όλοι οι πρόσφυγες που ξεφεύγουν από τις καταστροφές του πολέμου, την οικονομική καταστροφή ή την κλιματική ανισότητα, ειδικότερα όταν αυτές οι συμφορές δημιουργούνται πρώτιστα από τον Δυτικό ιμπεριαλισμό. Η θέρμη αυτή όμως στέκεται σε οξεία αντίθεση με το πώς αυτές οι ίδιες χώρες αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες διαφορετικού χρώματος που φτάνουν στις ακτές και τα σύνορά τους: με ρατσισμό, τείχη, επαναπροωθήσεις, αναγκαστικό διαχωρισμό οικογενειών, ακόμα και πνιγμούς – την ίδια μισαλλοδοξία που έχουν αντιμετωπίσει οι μη-λευκοί πρόσφυγες από την Ουκρανία.

Αυτά τα διπλά πρότυπα της Δύσης είναι οδυνηρά, εξοργιστικά και ταπεινωτικά για τους ανθρώπους στον Παγκόσμιο Νότο, συμπεριλαμβανόμενων των Παλαιστινίων. Εξάλλου, το καθεστώς δεκαετιών στρατιωτικής κατοχής, εποικιστικής αποικιοκρατίας και απαρτχάιντ του Ισραήλ δεν είναι μονάχα “φτιαγμένο στη Δύση, αλλά ακόμα εξοπλίζεται, χρηματοδοτείται και προστατεύεται από τη λογοδοσία από αυτή την ίδια βαθιά αποικιακή και ρατσιστική Δύση, ειδικά τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ.

Επιμένοντας στην ίση αξία των ανθρώπων και των δικαιωμάτων τους, το υπό παλαιστινιακή ηγεσία κίνημα για Μποϊκοτάζ, Αποεπένδυσης και Κυρώσεων (BDS) διεξάγει εκστρατεία για να τερματιστεί η συνενοχή με το καταπιεστικό καθεστώς του Ισραήλ που μας αρνείται την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την ισότητα. Ο αιδεσιμότατος Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζρ. περιέγραψε κάποτε τα μποϊκοτάζ για τη φυλετική δικαιοσύνη ως «απόσυρση … συνεργασίας με ένα κακό σύστημα». Όντως, το BDS πιέζει κράτη, εταιρείες και θεσμούς να παύσουν την άμεση και έμμεση συνεργασία τους με το καθεστώς του Ισραήλ, το οποίο μας σκοτώνει, πραγματοποιεί εθνοκάθαρση εναντίον μας, αρνείται στους πρόσφυγές μας το δικαίωμα επιστροφής στο σπίτι τους, μας φυλακίζει, κλέβει τη γη μας, μας πνίγει σε ολοένα συρρικνούμενα «μπαντουστάν» και πολιορκεί δύο εκατομμύρια από εμάς στην ανοιχτή φυλακή της Γάζας – μία συνεχιζόμενη Νάκμπα.

Ως μη βίαιο, αντιρατσιστικό κίνημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το BDS στοχεύει σταθερά εταιρείες και θεσμούς βάσει της συνενοχής τους, όχι της ταυτότητάς τους. Το BDS δεν στοχεύει σε απλά άτομα, ακόμη κι αν συνδέονται – σε αντιδιαστολή με το να εκπροσωπούν – συνένοχους θεσμούς.

Τα τρέχοντα υστερικά, μεροληπτικά μποϊκοτάζ της Δύσης που επιβάλλονται στους απλούς Ρώσους βάσει της ταυτότητας ή των πολιτικών τους απόψεων είναι επομένως αντίθετα στις ηθικές αρχές του κινήματος BDS. Τα κυρίαρχα Δυτικά ΜΜΕ, συμπεριλαμβανόμενου ενός απροσδόκητα δίκαιου άρθρου των New York Times, έχουν ξεκινήσει να ανακαλύπτουν αυτό το γεγονός, συγκρίνοντας ευνοϊκά το “πολύ πιο εξεζητημένο” θεσμικό και βασισμένο στη συνενοχή μποϊκοτάζ του BDS στο ισραηλινό απαρτχάιντ, με τα ανησυχητικά ξενοφοβικά, βασισμένα στην ταυτότητα, Μακαρθικά μποϊκοτάζ κατά των απλών Ρώσων.

Τα μέτρα αυτά, που υποδαυλίζονται από τα βαθιά ρατσιστικά, σοβινιστικά και μεροληπτικά Δυτικά κυρίαρχα ΜΜΕ, έχουν συμπεριλάβει το μποϊκοτάζ ρωσικών ταινιών, καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων (συμπεριλαμβανόμενων των Τσαϊκόφσκι και Ντοστογιέφσκι, που αμφότεροι πέθαναν στα τέλη της δεκαετίας του 1880!), ακαδημαϊκών (εκτός από αυτούς που καταγγέλλουν δημόσια την εισβολή), ακόμα και ρωσικών γατών. Ένας καθηγητής ιατρικής «ηθικής» στη Νέα Υόρκη προέτρεψε τις φαρμακευτικές εταιρείες να σταματήσουν να πωλούν φάρμακα στη Ρωσία λέγοντας: «Ο ρωσικός λαός πρέπει να αποκλειστεί … από προϊόντα που χρησιμοποιεί για να διατηρήσει την ευημερία του. Ο πόλεμος είναι σκληρός με τέτοιους τρόπους». Ένα νοσοκομείο στη Γερμανία – κράτος που υπερασπίζεται τυφλά και εξοπλίζει το ισραηλινό απαρτχάιντ και βρίθει αντι-Παλαιστινιακού ρατσισμού και αντι-BDS Μακαρθισμού – ανακοίνωσε ότι δεν θα δέχεται πλέον Ρώσους ασθενείς, σε μία ντροπιαστική παραβίαση του Όρκου του Ιπποκράτη.

Η Δυτική υποκρισία έχει μολύνει διεθνείς θεσμούς που κυριαρχούνται από τη Δύση. Η FIFA, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, η UEFA, η Eurovision, το τεράστιο πρόγραμμα ακαδημαϊκής έρευνας της ΕΕ, Horizon, μεταξύ άλλων, έχουν επί χρόνια απορρίψει τις απαιτήσεις του BDS για τον αποκλεισμό του ισραηλινού απαρτχάιντ, θωρακίζοντας τη συνενοχή τους με κοινοτοπίες όπως, «ο αθλητισμός είναι πάνω από την πολιτική», «η ακαδημαϊκή έρευνα είναι πάνω από την πολιτική», και «η τέχνη είναι πάνω από την πολιτική». Οι αθλητές που στέκονταν αλληλέγγυοι με του Παλαιστίνιους δέχονταν βαριά πρόστιμα, ακόμα και πολυετείς αποκλεισμούς, ενώ οι αθλητές και οι εθνικές ομάδες που μποϊκοτάρουν τη Ρωσία σε αλληλεγγύη με την Ουκρανία ενθαρρύνονται ενεργά και ανταμείβονται από τους ίδιους αθλητικούς φορείς. Ορισμένοι γενναίοι Άραβες πρωταθλητές έχουν αρχίσει να μιλούν δημόσια για αυτήν την υποκρισία.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) σπατάλησε χρόνια σε διαμάχες προτού να ανοίξει επιτέλους μία έρευνα (η οποία δεν έχει μέχρι στιγμής κάνει κάποια συγκεκριμένη κίνηση) για τα εγκλήματα του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανόμενης της σφαγής στη Γάζα το 2014 όπου το Ισραήλ σκότωσε σε λίγες εβδομάδες περισσότερα από 500 παιδιά Παλαιστινίων. Συγκριτικά, μέρες έπειτα από την εισβολή της Ρωσίας, το ICC έσπευσε να ξεκινήσει έρευνα.

Επιπρόσθετα στην υποκρισία, η ταχύτητα με την οποία όλες αυτές οι δυτικοκυριαρχούμενες οντότητες μποϊκόταραν, απέκλεισαν ή με άλλον τρόπο επέβαλαν κυρώσεις στη Ρωσία και τους απλούς Ρώσους, μόλις μέρες έπειτα από την εισβολή στην Ουκρανία, στέλνει ένα ξεκάθαρα ρατσιστικό μήνυμα στους Παλαιστίνιους, τους Υεμένιους, τους Ιρακινούς, τους Αφγανούς και πολλούς άλλους, ότι οι ζωές μας και τα δικαιώματά μας ως άνθρωποι διαφορετικού χρώματος δεν μετρούν. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτές οι πράξεις και οι δηλώσεις που τις δικαιολογούν καταρρίπτουν ουσιαστικά σχεδόν όλες τις δικαιολογίες κατά του BDS που προπαγανδίζουν το Ισραήλ και οι αντι-Παλαιστινιακοί απολογητές του στη Δύση εναντίον μας επί 17 χρόνια, για να ματαιώσουν τις εκκλήσεις μας για λογοδοσία και δικαιοσύνη.

Ενώ η επωδός ήταν πάντοτε, «οι επιχειρήσεις πάνω από την πολιτική», ξαφνικά εκατοντάδες Δυτικές εταιρείες έχουν παύσει κάθε δραστηριότητα στη Ρωσία για να διαμαρτυρηθούν για την εισβολή στην Ουκρανία, ωστόσο καμία από αυτές δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ για τις βάρβαρες και θανατηφόρες αμερικανικές εισβολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Για παράδειγμα, τα McDonald’s διατηρούν υποκατάστημα στον Κόλπο του Γκουαντανάμο, στο πιο διαβόητο στρατόπεδο βασανιστηρίων στον κόσμο. Πολλές από αυτές τις ίδιες εταιρείες, όπως οι HP, Hyundai, Caterpillar, General Mills και Puma έχουν βρεθεί στο στόχαστρο του κινήματος BDS για την ενεργό τους υποστήριξη στην ισραηλινή στρατιωτική κατοχή δεκαετιών και στο καθεστώς απαρτχάιντ εναντίον των Παλαιστινίων. Το Airbnb, που αποσύρθηκε από τη Ρωσία εντός ημερών από την έναρξη της εισβολής, συνεχίζει να προωθεί καταχωρίσεις σε παράνομους ισραηλινούς οικισμούς που χτίστηκαν σε κλεμμένη παλαιστινιακή γη, κάτι που αποτελεί έγκλημα πολέμου.

Είναι επίσης κρίσιμο να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους σε ό,τι αφορά τη νομιμότητα και την ηθική των κυρώσεων. Τα κράτη και οι διακρατικοί οργανισμοί μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις υπό την προϋπόθεση ότι αυτές στοχεύουν στο σταμάτημα σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου, όπως της επιθετικότητας, της αποικιακής προσάρτησης και κυριαρχίας ή του απαρτχάιντ, χωρίς διάκριση μεταξύ των κρατών που τις διαπράττουν. Για να είναι νόμιμες, οι κυρώσεις πρέπει να σέβονται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις ανθρωπιστικές υποχρεώσεις και να είναι αναλογικές προς τη βαρύτητα της παραβίασης. Οι κυρώσεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, όμως, έχουν εφαρμοστεί επιλεκτικά για να προωθήσουν γεωπολιτικά συμφέροντα, και όταν στοχεύουν σε κράτη του Παγκόσμιου Νότου ειδικότερα, έχουν σχεδιαστεί κυρίως για να καταστρέψουν τους απλούς ανθρώπους και να επιτύχουν εν τέλει «αλλαγή καθεστώτος». Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο Ιράκ, οι κυρώσεις αυτές έχουν οδηγήσει σε γενοκτονικά αποτελέσματα.

Σε αντίθεση, το BDS, και μαζί του η παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών, ζητούν στοχευμένες, αναλογικές και νόμιμες κυρώσεις που σκοπεύουν στον τερματισμό του καταπιεστικού συστήματος απαρτχάιντ του Ισραήλ, στην εποικιστική του αποικιοκρατία και κατοχή, χωρίς να βλάπτουν τους απλούς ανθρώπους. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται ένα ολοκληρωμένο στρατιωτικό εμπάργκο, η διακοπή των οικονομικών δεσμών με τράπεζες που χρηματοδοτούν το απαρτχάιντ και τους εποικισμούς, και η αποβολή του ισραηλινού απαρτχάιντ από τους Ολυμπιακούς, τη FIFA, το Horizon και άλλους διεθνείς θεσμούς. Από την άλλη, η διακοπή της παροχής τροφίμων, φαρμάκων και άλλων βασικών ειδών, όπως συχνά κάνουν οι κυρώσεις των ΗΠΑ, δεν μπορεί ποτέ να δικαιολογηθεί ηθικά ή νομικά.

Τέλος, ο πόλεμος είναι πάντα κακός, αλλά για κάποιους παρουσιάζεται ως μία διεστραμμένη ευκαιρία. Ανάμεσα στους μεγαλύτερους κερδοσκόπους από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι στιγμής βρίσκονται Δυτικές εταιρείες ασφαλείας και ορυκτών καυσίμων. Το Ισραήλ έχει επίσης δει αυτόν τον πόλεμο, όπως και άλλες καταστροφές, ως μία μεγάλη ευκαιρία για να πουλήσει αέριο στην Ευρώπη και να προσελκύσει επενδύσεις ολιγαρχών, ενισχύοντας έτσι την οικονομία του απαρτχάιντ. Με τους φορολογικούς του νόμους που εισάγουν διακρίσεις και απαλλάσσουν τους νέους Εβραίους «μετανάστες» (τους οποίους οι Παλαιστίνιοι βλέπουν ως αποικιακούς εποίκους) από φόρους στο εισόδημά τους στο εξωτερικό για τουλάχιστον 10 χρόνια, το Ισραήλ προσελκύει πολλούς Ρώσους ολιγάρχες (όσους είναι Εβραίοι) που προσπαθούν να αποφύγουν τις Δυτικές κυρώσεις. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ρομάν Αμπράμοβιτς, ο οποίος απέκτησε Ισραηλινή υπηκοότητα το 2018 και το αεροπλάνο του οποίου προσγειώθηκε στο Τελ Αβίβ την πρώτη ημέρα της ρωσικής εισβολής. Με πλήρη ατιμωρησία, έχει δωρίσει ανά τα χρόνια περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια στη φανατική οργάνωση εποίκων, Elad, η οποία εργάζεται για να εκδιώξει τους Παλαιστίνιους από τα σπίτια τους στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ.

Εμμονικό με τη διατήρηση του «καθεστώτος Εβραϊκής κυριαρχίας από τον Ιορδάνη Ποταμό ως τη Μεσόγειο Θάλασσα», όπως το αποκαλεί η κορυφαία Ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, B’Tselem, το Ισραήλ του απαρτχάιντ προτρέπει επίσης τους Ουκρανούς πρόσφυγες που είναι Εβραίοι (ενώ εφαρμόζει διακρίσεις εναντίον των μη Εβραίων, φυσικά) να μεταναστεύσουν, με σχέδια για την παράνομη εγκατάσταση πολλών από αυτούς σε κλεμμένη γη Παλαιστινίων στις κατεχόμενες περιοχές. Οι Παλαιστίνιοι, ξανά, πληρώνουν βαρύ τίμημα για έναν πόλεμο στον οποίο δεν έχουμε παίξει κανέναν απολύτως ρόλο.

Εντούτοις, δεν ζητιανεύουμε για φιλανθρωπία. Απαιτούμε λογοδοσία, δικαιοσύνη και πλήρη ισότητα για όλη την ανθρωπότητα. Οικοδομούμε δύναμη βάσης και ισχυρότερα διαθεματικά δίκτυα αλληλεγγύης για να σπάσουμε τους δεσμούς της διεθνούς συνενοχής με το καθεστώς απαρτχάιντ του Ισραήλ. Ενώ ο απελευθερωτικός μας αγώνας είναι ένα μικρό κομμάτι των παγκόσμιων αγώνων για Αυτοχθονική, φυλετική, οικονομική, κοινωνική, έμφυλη και κλιματική δικαιοσύνη, η Παλαιστίνη παραμένει στα μάτια μεγάλου μέρους του πλανήτη βασικός μετρητής της δυνατότητας των Δυτικών κοινωνιών για πραγματική αποαποικιοποίηση και για να ξεπεράσουν τη μακραίωνη ρατσιστική τους αποικιοκρατία.

Όπως έγραψε κάποτε ο Τζον Ντάγκαρντ, Νοτιοαφρικανός νομικός και πρώην Δικαστής Ad Hoc του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, «το ζήτημα της Παλαιστίνης έχει γίνει η λυδία λίθος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν η Δύση αποτύχει να δείξει ενδιαφέρον για τα [Παλαιστινιακά] ανθρώπινα δικαιώματα … το [μη Δυτικό υπόλοιπο του πλανήτη] θα συμπεράνει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ένα εργαλείο της Δύσης εναντίον καθεστώτων που αυτή αντιπαθεί και όχι ένα αντικειμενικό και καθολικό μέσο μέτρησης της μεταχείρισης ανθρώπων σε όλο τον κόσμο».

Είναι καιρός να εισακουστεί το κάλεσμα του παλαιστινιακού BDS για συνεισφορά στην πολυαναμενόμενη απελευθέρωσή μας.

Μετάφραση για το BDS Greece: Ανδρέας Κοσιάρης

Η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλει το Ισραήλ για απαρτχάιντ

Η Διεθνής Αμνηστία, με σημερινή της ανακοίνωση, καταγγέλει το κράτος του Ισραήλ για απαρτχάιντ. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης.


 

Απαρτχάιντ του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων: Ένα βάναυσο σύστημα κυριαρχίας και ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Οι ισραηλινές αρχές πρέπει να λογοδοτήσουν για τη διάπραξη του εγκλήματος του απαρτχάιντ εναντίον των Παλαιστινίων, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία σε καταδικαστική νέα έκθεση. Οι λεπτομέρειες της έρευνας δείχνουν πώς το Ισραήλ επιβάλλει ένα σύστημα καταπίεσης και κυριαρχίας εναντίον των Παλαιστινίων οπουδήποτε το Ισραήλ διατηρεί τον έλεγχο επί των δικαιωμάτων τους. Αυτό περιλαμβάνει Παλαιστίνιες/-ους που διαμένουν στο Ισραήλ και τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη (ΚΠΕ), καθώς και εκτοπισμένες/-ους πρόσφυγες σε άλλες χώρες.

Η αναλυτική έκθεση των 182 σελίδων με τίτλο «Απαρτχάιντ του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων: Ένα βάναυσο σύστημα κυριαρχίας και ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» τεκμηριώνει πώς οι μαζικές κατασχέσεις παλαιστινιακής γης και περιουσίας, οι παράνομοι φόνοι, οι εξαναγκαστικές μετακινήσεις, οι δραστικοί περιορισμοί κίνησης, και η άρνηση της εθνικότητας και της υπηκοότητας στις/στους Παλαιστίνιες/-ους είναι όλα στοιχεία ενός συστήματος που συνιστά απαρτχάιντ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Αυτό το σύστημα διατηρείται από παραβιάσεις τις οποίες η Διεθνής Αμνηστία κρίνει ότι συνιστούν απαρχάιντ ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, όπως ορίζεται στο Καταστατικό της Ρώμης και στην Σύμβαση για το Απαρτχάιντ.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) να εξετάσει το έγκλημα του απαρτχάιντ στην τρέχουσα έρευνά του στα ΚΠΕ, ενώ καλεί όλα τα κράτη να ασκήσουν οικουμενική δικαιοδοσία ώστε να οδηγήσουν τους δράστες του απαρτχάιντ στη δικαιοσύνη.

«Δεν υπάρχει καμία πιθανή δικαιολόγηση για ένα σύστημα που έχει οικοδομηθεί γύρω από τη θεσμοθετημένη και την παρατεταμένη ρατσιστική καταπίεση εκατομμυρίων ανθρώπων. Το απαρτχάιντ δεν έχει καμία θέση στον κόσμο μας, και τα κράτη που επιλέγουν να κάνουν εκπτώσεις με το Ισραήλ θα βρεθούν από τη λάθος πλευρά της ιστορίας. Οι κυβερνήσεις που συνεχίζουν να παρέχουν όπλα στο Ισραήλ και να το θωρακίζουν από τη λογοδοσία στα Ηνωμένα Έθνη στηρίζουν ένα σύστημα απαρτχάιντ, υπονομεύουν τη διεθνή νομική τάξη και παροξύνουν τα δεινά του παλαιστινιακού λαού. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο την πραγματικότητα του απαρτχάιντ του Ισραήλ, και να εξετάσει τις πολλές οδούς προς τη δικαιοσύνη, οι οποίες παραμένουν ντροπιαστικά ανεξερεύνητες».

Τα ευρήματα της Διεθνούς Αμνηστίας βασίζονται σε ένα αυξανόμενο σύνολο εργασιών από παλαιστινιακές, ισραηλινές και διεθνείς ΜΚΟ, που με εντεινόμενους ρυθμούς αναφέρονται στο πλαίσιο του απαρτχάιντ για να αποδώσουν την κατάσταση που υπάρχει στο Ισραήλ και/ή στα ΚΠΕ.

Προσδιορίζοντας το απαρτχάιντ

Το σύστημα του απαρτχάιντ είναι ένα θεσμοθετημένο καθεστώς καταπίεσης και κυριαρχίας από μια φυλετική ομάδα επί μιας άλλης. Πρόκειται για σοβαρή παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων που απαγορεύεται από το δημόσιο διεθνές δίκαιο. Η εκτεταμένη έρευνα και νομική ανάλυση της Διεθνούς Αμνηστίας, που διενεργήθηκε σε συνεννόηση με εξωτερικούς εμπειρογνώμονες, καταδεικνύει ότι το Ισραήλ επιβάλλει ένα τέτοιο σύστημα εναντίον των Παλαιστινίων, μέσω νόμων, πολιτικών και πρακτικών που διασφαλίζουν την παρατεταμένη και βάναυση αντιμετώπισή τους στη βάση διακρίσεων.

Στο διεθνές ποινικό δίκαιο, συγκεκριμένες παράνομες πράξεις που διαπράττονται στο πλαίσιο ενός συστήματος καταπίεσης και κυριαρχίας, με την πρόθεση διατήρησής του, συνιστούν το έγκλημα του απαρτχάιντ, που είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Οι πράξεις αυτές παρατίθενται στη Σύμβαση για το Απαρτχάιντ και στο Καταστατικό της Ρώμης, και περιλαμβάνουν παράνομους φόνους, βασανιστήρια, εξαναγκαστικές μετακινήσεις, άρνηση βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η Διεθνής Αμνηστία τεκμηρίωσε πράξεις απαγορευμένες στη Σύμβαση για το Απαρτχάιντ και το Καταστατικό της Ρώμης σε όλες τις περιοχές που ελέγχει το Ισραήλ, αν και αυτές συμβαίνουν πιο συχνά και βίαια στα ΚΠΕ παρά στο Ισραήλ. Οι ισραηλινές αρχές θεσπίζουν πολλαπλά μέτρα ώστε να αρνηθούν σκοπίμως στις/στους Παλαιστίνιες/-ους τα βασικά δικαιώματα και ελευθερίες, περιλαμβανομένων δρακόντειων περιορισμών στις μετακινήσεις στα ΚΠΕ, της χρόνιας υποεπένδυσης στις παλαιστινιακές κοινότητες λόγω διακρίσεων, και της άρνησης του δικαιώματος των προσφύγων να επιστρέψουν. Η έρευνα τεκμηριώνει επίσης εξαναγκαστικές μετακινήσεις, διοικητική κράτηση, βασανιστήρια και παράνομες δολοφονίες τόσο στο Ισραήλ όσο και στα ΚΠΕ.

Η Διεθνής Αμνηστία διαπίστωσε ότι αυτές οι πράξεις συνιστούν τμήμα μιας συστηματικής και εκτεταμένης επίθεσης, στοχευμένης εναντίον του παλαιστινιακού πληθυσμού, και ότι διαπράττονται με την πρόθεση να διατηρηθεί το σύστημα καταπίεσης και κυριαρχίας. Ως εκ τούτου, οι πράξεις αυτές συνιστούν το έγκλημα του απαρτχάιντ, που είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Οι παράνομοι φόνοι Παλαιστίνιων διαδηλωτριών/-τών είναι ίσως το πιο καθαρό παράδειγμα του πώς οι ισραηλινές αρχές χρησιμοποιούν απαγορευμένες πράξεις για να διατηρήσουν την καθεστηκυία τάξη. Το 2018, οι Παλαιστίνιες/-οι στη Γάζα ξεκίνησαν εβδομαδιαίες διαμαρτυρίες κατά μήκος του συνόρου με το Ισραήλ, διεκδικώντας το δικαίωμα των προσφύγων να επιστρέψουν, καθώς και τον τερματισμό του αποκλεισμού. Προτού ξεκινήσουν καν οι διαδηλώσεις, ανώτεροι ισραηλινοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι Παλαιστίνιες/-οι οι οποίες/-οι πλησιάζουν το τείχος θα πυροβολούνται. Έως το τέλος του 2019 οι ισραηλινές δυνάμεις είχαν σκοτώσει 214 αμάχους, συμπεριλαμβανομένων 46 παιδιών.

Η Διεθνής Αμνηστία, υπό το φως των συστηματικών παράνομων φόνων Παλαιστινίων που τεκμηριώνονται στην έρευνά της, καλεί επίσης το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να επιβάλει καθολικό εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα όπλα και τα πυρομαχικά καθώς και τον εξοπλισμό επιβολής του νόμου, δεδομένων των χιλιάδων Παλαιστινίων αμάχων που έχουν παράνομα δολοφονηθεί από τις ισραηλινές αρχές. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει επίσης να επιβάλει στοχευμένες κυρώσεις, όπως η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, εναντίον των Ισραηλινών αξιωματούχων που εμπλέκονται περισσότερο στο έγκλημα του απαρτχάιντ.

Οι Παλαιστίνιες/-οι αντιμετωπίζονται ως δημογραφική απειλή

Το Ισραήλ, από την ίδρυσή του το 1948, έχει ακολουθήσει μια πολιτική εγκαθίδρυσης και κατόπιν διατήρησης μιας εβραϊκής δημογραφικής πλειονότητας, καθώς και μεγιστοποίησης του ελέγχου επί της γης και των πόρων προς όφελος των Εβραίων Ισραηλινών. Το 1967, το Ισραήλ επέκτεινε αυτή την πολιτική στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Σήμερα, όλες οι περιοχές που ελέγχονται από το Ισραήλ συνεχίζουν να διοικούνται με σκοπό να επωφελούνται οι Εβραίες/-οι Ισραηλινές/-οί εις βάρος των Παλαιστινίων, ενώ οι Παλαιστίνιες/-οι πρόσφυγες συνεχίζουν να αποκλείονται.

Η Διεθνής Αμνηστία αναγνωρίζει ότι οι Εβραίες/-οι, όπως οι Παλαιστίνιες/-οι, διεκδικούν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, και δεν αμφισβητούν την επιθυμία του Ισραήλ να αποτελεί την εστία των Εβραίων. Αντιστοίχως, δεν θεωρεί ότι το να αυτοαποκαλείται το Ισραήλ «εβραϊκό κράτος» είναι από μόνο του ενδεικτικό κάποιας πρόθεσης καταπίεσης και κυριαρχίας.

Ωστόσο, η έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας δείχνει ότι διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις έχουν αντιμετωπίσει τις/τους Παλαιστίνιες/-ους ως δημογραφική απειλή και έχουν επιβάλει μέτρα για τον έλεγχο και τη μείωση της παρουσίας και της πρόσβασής τους στη γη στο Ισραήλ και τα ΚΠΕ. Αυτοί οι δημογραφικοί στόχοι αποτυπώνονται πολύ καλά στα επίσημα σχέδια για «εξιουδαϊσμό» περιοχών του Ισραήλ και της Δυτικής Όχθης, περιλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, τα οποία συνεχίζουν να θέτουν χιλιάδες Παλαιστίνιες/-ους σε κίνδυνο εξαναγκαστικής μετακίνησης.

Καταπίεση χωρίς σύνορα

Οι πόλεμοι του 1947-49 και του 1967, η συνεχιζόμενη στρατιωτική εξουσία του Ισραήλ επί των ΚΠΕ και η δημιουργία ξεχωριστών νομικών και διοικητικών καθεστώτων εντός της επικράτειας χώρισαν παλαιστινιακές κοινότητες και τις διαχώρισαν από τις/τους Εβραίες/-ους Ισραηλινές/-ούς. Οι Παλαιστίνιες/-οι είναι γεωγραφικά και πολιτικά κατακερματισμένες/-οι, ενώ βιώνουν διαφορετικά επίπεδα διακρίσεων ανάλογα με το καθεστώς και την περιοχή διαμονής τους.

Οι Παλαιστίνιες/-οι πολίτες στο Ισραήλ επί του παρόντος απολαμβάνουν περισσότερα δικαιώματα και ελευθερίες σε σχέση με εκείνες/-ους στα ΚΠΕ, ενώ τα βιώματα των Παλαιστινίων στη Γάζα είναι πολύ διαφορετικά σε σχέση με τα βιώματα όσων ζουν στη Δυτική Όχθη. Παρ’ όλα αυτά, η έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας δείχνει ότι όλες/-οι οι Παλαιστίνιες/-οι υπόκεινται στο ίδιο συνολικό σύστημα. Η αντιμετώπιση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ σε όλες τις περιοχές γίνεται σύμφωνα με τον ίδιο σκοπό: να δίνεται πλεονέκτημα στις/στους Εβραίες/-ους Ισραηλινές/-ούς ως προς τη διανομή της γης και των πόρων, και να μειώνεται η παρουσία και η πρόσβαση των Παλαιστινίων στη γη.

Η Διεθνής Αμνηστία καταδεικνύει ότι οι ισραηλινές αρχές αντιμετωπίζουν τις/τους Παλαιστίνιες/-ους ως κατώτερη φυλετική ομάδα που καθορίζεται από το μη εβραϊκό αραβικό καθεστώς τους. Αυτή η φυλετική διάκριση θεμελιώνεται σε νόμους που επηρεάζουν τις/τους Παλαιστίνιες/-ους σε όλη την έκταση του Ισραήλ και των ΚΠΕ.

Για παράδειγμα, στις/στους Παλαιστίνιες/-ους πολίτες του Ισραήλ αρνούνται την εθνικότητα, με αποτέλεσμα να εγκαθιδρύεται νομική διαφοροποίηση σε σχέση με τις/τους Εβραίες/-ους Ισραηλινές/-ούς. Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, όπου το Ισραήλ ελέγχει τα μητρώα του πληθυσμού από το 1967, οι Παλαιστίνιες/-οι δεν έχουν υπηκοότητα και οι περισσότερες/-οι θεωρούνται απάτριδες, που για να ζήσουν και να εργαστούν στα εδάφη απαιτείται να έχουν ταυτότητες από τον ισραηλινό στρατό.

Στις/στους Παλαιστίνιες/-ους πρόσφυγες και τους απογόνους τους, που εκτοπίστηκαν στις συγκρούσεις του 1947-49 και του 1967, συνεχίζουν να αρνούνται το δικαίωμα να επιστρέψουν στα προηγούμενα μέρη διαμονής τους. Ο αποκλεισμός των προσφύγων από το Ισραήλ αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, που έχει αφήσει χιλιάδες στην αέναη εκκρεμότητα του εξαναγκαστικού εκτοπισμού.

Στις/στους Παλαιστίνιες/-ους στην προσαρτημένη Ανατολική Ιερουσαλήμ έχει παραχωρηθεί μόνιμη άδεια διαμονής αντί για υπηκοότητα, παρότι αυτό το καθεστώς είναι μονάχα στα λόγια μόνιμο. Από το 1967, σε περισσότερες/-ους από 14.000 Παλαιστίνιες/-ους έχουν ανακληθεί οι άδειες διαμονής υπό τη διακριτική ευχέρεια του Υπουργείου Εσωτερικών, με αποτέλεσμα την εξαναγκαστική μετακίνησή τους έξω από την πόλη.

Λιγότερο πολίτες

Οι Παλαιστίνιες/-οι πολίτες του Ισραήλ, που αποτελούν περίπου το 21% του πληθυσμού, αντιμετωπίζουν πολλές μορφές θεσμοθετημένων διακρίσεων. Το 2018, οι διακρίσεις εις βάρος των Παλαιστινίων αποκρυσταλλώθηκαν σε έναν συνταγματικό νόμο ο οποίος, για πρώτη φορά, κατοχύρωνε το Ισραήλ αποκλειστικά ως «το εθνικό κράτος του εβραϊκού λαού». Ο νόμος προωθεί επίσης την οικοδόμηση εβραϊκών εποικισμών και υποβιβάζει το αραβικό στάτους σε επίσημη γλώσσα.

Η έκθεση τεκμηριώνει πώς οι Παλαιστίνιες/-οι έχουν ουσιαστικά αποκλειστεί από τη μίσθωση του 80% της κρατικής γης του Ισραήλ, ως αποτέλεσμα ρατσιστικών κατασχέσεων γης και ενός πλέγματος νόμων για την κατανομή, τον σχεδιασμό και την οριοθέτηση της γης που εισάγουν διακρίσεις.

Η κατάσταση στην περιοχή Νεγκέβ/Νακάμπ του νότιου Ισραήλ είναι κορυφαίο παράδειγμα του πώς οι ισραηλινές πολιτικές σχεδιασμού και οικοδόμησης σκόπιμα αποκλείουν τις/τους Παλαιστίνιες/-ους. Από το 1948 οι ισραηλινές αρχές εφαρμόζουν ποικίλες πολιτικές για τον «εξιουδαϊσμό» της περιοχής Νεγκέβ/Νακάμπ, μεταξύ άλλων ορίζοντας μεγάλες περιοχές ως φυσικά καταφύγια ή στρατιωτικές ζώνες βολής και θέτοντας στόχους για τη μεγέθυνση του εβραϊκού πληθυσμού. Αυτό έχει ολέθριες συνέπειες για δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιες/-ους Βεδουίνες/-ους που ζουν στην περιοχή.

Τριάντα πέντε χωριά Βεδουίνων, που αποτελούν σπίτι για περίπου 68.000 άτομα, είναι επί του παρόντος «μη αναγνωρισμένα» από το Ισραήλ, που σημαίνει ότι είναι αποκομμένα από την εθνική παροχή ηλεκτρισμού και νερού και ότι στοχοποιούνται για επαναλαμβανόμενες κατεδαφίσεις. Καθώς τα χωριά δεν έχουν κάποιο επίσημο καθεστώς, οι κάτοικοί τους αντιμετωπίζουν επιπλέον περιορισμούς στην πολιτική συμμετοχή και αποκλείονται από το σύστημα υγείας και εκπαίδευσης. Αυτές οι συνθήκες έχουν εξαναγκάσει πολλές/-ούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τα χωριά τους, γεγονός που συνιστά εξαναγκαστική μετακίνηση.

Απαλλοτρίωση

Η απαλλοτρίωση των σπιτιών των Παλαιστινίων και ο εκτοπισμός τους από αυτά είναι βασικός πυλώνας του συστήματος απαρτχάιντ του Ισραήλ. Το ισραηλινό κράτος, από την ίδρυσή του, έχει επιβάλει μαζικές και βάναυσες κατασχέσεις γης εις βάρος των Παλαιστινίων, ενώ συνεχίζει να εφαρμόζει μυριάδες νόμους και πολιτικές ώστε να εξωθεί τις/τους Παλαιστίνιες/-ους σε μικρούς θυλάκους. Από το 1948, το Ισραήλ έχει κατεδαφίσει εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια Παλαιστινίων και άλλα περιουσιακά τους στοιχεία σε όλες τις περιοχές που βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία και τον ουσιαστικό έλεγχό του.

Όπως στην περιοχή Νεγκέβ/Νακάμπ, οι Παλαιστίνιες/-οι στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και στην Περιοχή C των ΚΠΕ ζουν κάτω από τον πλήρη έλεγχο των Ισραηλινών. Οι αρχές αρνούνται στις/στους Παλαιστίνιες/-ους οικοδομικές άδειες σε αυτές τις περιοχές, εξωθώντας τες/τους να χτίζουν παράνομες δομές που κατεδαφίζονται ξανά και ξανά.

Στα ΚΠΕ, η συνεχιζόμενη επέκταση των παράνομων ισραηλινών εποικισμών επιδεινώνει την κατάσταση. Η κατασκευή αυτών των εποικισμών στα ΚΠΕ αποτελεί κυβερνητική πολιτική από το 1967. Οι εποικισμοί καλύπτουν σήμερα το 10% της γης στη Δυτική Όχθη, ενώ μεταξύ 1967-2017 περί το 38% της παλαιστινιακής γης στην Ανατολική Ιερουσαλήμ απαλλοτριώθηκε.

Οι παλαιστινιακές γειτονιές στην Ανατολική Ιερουσαλήμ στοχοποιούνται συχνά από οργανώσεις εποίκων οι οποίες, με την πλήρη κάλυψη της ισραηλινής κυβέρνησης, εργάζονται με σκοπό τον εκτοπισμό οικογενειών Παλαιστινίων και την παράδοση των σπιτιών τους στις/στους εποίκους. Μια τέτοια γειτονιά, η Σέιχ Τζαράχ, έγινε τόπος συχνών διαμαρτυριών από τον Μάιο του 2021, καθώς οι οικογένειες πάλευαν να κρατήσουν τα σπίτια τους υπό τις απειλές αγωγών από τις/τους εποίκους.

Δρακόντειοι περιορισμοί στις μετακινήσεις

Από τα μέσα του 1990 οι ισραηλινές αρχές επιβάλλουν ολοένα και πιο αυστηρούς περιορισμούς στις μετακινήσεις των Παλαιστινίων στα ΚΠΕ. Ένα πλέγμα από στρατιωτικά σημεία ελέγχου, μπλόκα, φράχτες και άλλες δομές ελέγχει την κίνηση των Παλαιστινίων εντός των ΚΠΕ και περιορίζει τα ταξίδια τους μέσα στο Ισραήλ ή στο εξωτερικό.

Ένας φράχτης 700χλμ., που το Ισραήλ συνεχίζει να επεκτείνει, έχει απομονώσει κοινότητες Παλαιστινίων μέσα σε «στρατιωτικές ζώνες», και οι ίδιοι πρέπει να αποκτούν πολλαπλές ειδικές άδειες κάθε φορά που εισέρχονται ή εξέρχονται από τα σπίτια τους. Στη Γάζα, πάνω από 2 εκατομμύρια Παλαιστίνιες/-οι ζουν υπό ισραηλινό αποκλεισμό που έχει προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση. Είναι σχεδόν αδύνατον οι κάτοικοι της Γάζας να ταξιδέψουν στο εξωτερικό ή προς τις υπόλοιπες περιοχές των ΚΠΕ, και στην πραγματικότητα είναι αποκλεισμένες/-οι από τον υπόλοιπο κόσμο.

«Το σύστημα αδειών στα ΚΠΕ είναι εμβληματικά ενδεικτικό των επαίσχυντων διακρίσεων του Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστινίων. Ενώ οι Παλαιστίνιες/-οι είναι ακινητοποιημένες/-οι στους αποκλεισμούς, κολλημένες/-οι για ώρες στα σημεία ελέγχου, ή περιμένουν να έρθει ακόμα μία άδεια, οι Ισραηλινές/-οί πολίτες και έποικοι μπορούν να μετακινούνται όπως επιθυμούν».

Η Διεθνής Αμνηστία εξέτασε καθεμία από τις δικαιολογίες περί ασφάλειας που επικαλείται το Ισραήλ ως βάση για την αντιμετώπιση που επιφυλάσσει στις/στους Παλαιστίνιες/-ους. Η έρευνα δείχνει ότι, ενώ ορισμένες πολιτικές του Ισραήλ μπορεί να έχουν σχεδιαστεί για την επίτευξη θεμιτών σκοπών ασφάλειας, έχουν ωστόσο εφαρμοστεί με βαθύτατα δυσανάλογο τρόπο και με τρόπο ο οποίος εισάγει διακρίσεις, που αποτυγχάνουν να συμβαδίζουν με το διεθνές δίκαιο. Άλλες πολιτικές δεν έχουν καμία εύλογη βάση στην ασφάλεια, και έχουν σαφώς διαμορφωθεί με σκοπό την καταπίεση και την κυριαρχία.

Η πορεία προς το μέλλον

Η Διεθνής Αμνηστία παρέχει πολυάριθμες συγκεκριμένες συστάσεις για το πώς οι ισραηλινές αρχές μπορούν να διαλύσουν το σύστημα του απαρτχάιντ, και τις διακρίσεις, τους διαχωρισμούς, και την καταπίεση που το συντηρούν.

Η οργάνωση καλεί να μπει ένα τέλος στη κτηνώδη πρακτική της κατεδάφισης σπιτιών και των αναγκαστικών εξώσεων ως ένα πρώτο βήμα. Το Ισραήλ πρέπει να παρέχει ίσα δικαιώματα σε όλες/-ους τις/τους Παλαιστίνιες/-ους στο Ισραήλ και τα ΚΠΕ, σύμφωνα με τις αρχές των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Οφείλει να αναγνωρίσει το δικαίωμα των Παλαιστίνιων προσφύγων και των απογόνων τους να επιστρέψουν στο σπίτι όπου ζούσαν οι ίδιες/-οι ή οι οικογένειές τους, και να παρέχουν στα θύματα παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας πλήρεις επανορθώσεις.

Η κλίμακα και η σοβαρότητα των παραβιάσεων που τεκμηριώνονται στην έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας συνιστά έκκληση για δραστικές αλλαγές στο πώς η διεθνής κοινότητα προσεγγίζει την κρίση ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Ισραήλ και τα ΚΠΕ.

Όλα τα κράτη μπορούν να ασκήσουν οικουμενική δικαιοδοσία επί των ατόμων που εύλογα θεωρούνται ύποπτα για τη διάπραξη του εγκλήματος του απαρχάιντ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης για το Απαρτχάιντ έχουν υποχρέωση να το πράξουν.

«Το Ισραήλ πρέπει να διαλύσει το σύστημα του απαρχάιντ και να αρχίσει να αντιμετωπίζει τις/τους Παλαιστίνιες/-ους ως ανθρώπινα όντα με ίσα δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Μέχρι τότε, η ειρήνη και η ασφάλεια θα παραμένουν μακρινή προοπτική τόσο για τις/τους Ισραηλινές/-ούς όσο και για τις/τους Παλαιστίνιες/-ους».

Για έναν πλήρη ορισμό του απαρτχάιντ στο διεθνές δίκαιο, παρακαλούμε δείτε την έρευνα.

Υπογράψτε την έκκληση ενάντια στις εξαναγκαστικές εξώσεις εις βάρος των Παλαιστινίων και στην κατεδαφίσεις των σπιτιών τους.

Σύνοψη 2021: Είκοσι μία επιτυχίες του BDS για τον Παλαιστινιακό Απελευθερωτικό Αγώνα

Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή BDS (BNC) – 31 Δεκεμβρίου 2021

Θα θυμόμαστε το 2021 για τα επόμενα χρόνια ως τη χρονιά που άρχισε να κυριαρχεί ο χαρακτηρισμός του Ισραήλ ως κράτος του Απαρτχάιντ. Παρά τις εντεινόμενες σφαγές του Ισραήλ και την εθνοκάθαρση αυτόχθονων παλαιστινιακών κοινοτήτων, η αλληλεγγύη στον απελευθερωτικό μας αγώνα ήταν απλώς άνευ προηγουμένου το 2021.

Η Σταρ Ελλάς αποσύρθηκε από διαγωνισμό ομορφιάς στο Ισραήλ

Το BDS Greece εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του και συγχαίρει την Ελληνίδα Σταρ Ελλάς Ραφαέλα Πλαστήρα για την απόφασή της να μην συμμετάσχει στο διαγωνισμό «Miss Universe 2021» (Μις Υφήλιος) που θα πραγματοποιηθεί το Δεκέμβριο στην πόλη Ελιάτ με την στήριξη του κράτους-απαρτχάιντ του Ισραήλ. Όπως αναφέρει στον λογαριασμό της στο Instagram: «Δεν μπορώ να ανέβω σε αυτή τη σκηνή και να προσποιηθω πως δεν συμβαίνει τίποτα, όταν άνθρωποι μάχονται για τη ζωή τους εκεί έξω». Το μήνυμα, που συνοδεύεται από Παλαιστινιακές σημαίες, έχει προκαλέσει διεθνές κύμα συμπαράστασης σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα σε Παλαιστινιακές κοινότητες.

Ως BDS Greece καλούμε την αντικαταστάτρια της Ραφαέλα Πλαστήρα, Σοφία Αραπογιάννη, να ακυρώσει τη συμμετοχή της στο φετινό διαγωνισμό ως ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό αλλά και στους Ισραηλινούς πολίτες που μάχονται απέναντι στο αυταρχικό καθεστώς του Ισραήλ.

Θυμίζουμε ότι πρόσφατα η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής απέσυρε την υποστήριξή της προς τον διαγωνισμό καταδικάζοντας με αυτό τον τρόπο την εγκληματική πολιτική του Τελ Αβιβ.

Το BDS είναι ένα κίνημα αντίπαλο προς κάθε μορφή ρατσισμού (συμπεριλαμβανομένου του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας) το οποίο στρέφεται ενάντια σε επίσημους θεσμούς και κρατικές ή επιχειρηματικές επιλογές και επ’ ουδενί ενάντια σε πρόσωπα ή ταυτότητες.

Επαναλάβετε μετά από μένα: ο Μπένετ εγκαθιδρύει ένα κράτος-απαρτχάιντ

Του Gideon Levy

19 Σεπτεμβρίου 2021

Ο αρχισυντάκτης της Haaretz Αλούφ Μπεν μας παρείχε χθες σε άρθρο του μια λεπτομερή ανάλυση των πρώτων 100 ημερών του Ναφτάλι Μπένετ στον πρωθυπουργικό θώκο. Σε αντίθεση με τη σέχτα – όλων εκτός του Μπίμπι – η οποία έχει ερωτευτεί με τον εαυτό της και δεν σταματά να εκχύνει για την αλλαγή στυλ που έχει εισάγει ο Μπένετ – πώς παινεύει τους υπουργούς του και πώς δεν ακούμε τίποτα από τα μέλη της οικογένειάς του – ο Αλούφ Μπεν δικαίως προσπέρασε το στυλ, στο οποίο έχουν όλοι γαντζωθεί τώρα εκστατικά, και μπήκε κατευθείαν στο νόημα: «[ο Μπένετ] βηματίζει αργά και αποφασιστικά προς ένα κράτος εκατομμυρίων Παλαιστινίων υπηκόων».

Ωστόσο, ο Μπένετ δεν δημιουργεί μόνο «ένα κράτος». Δημιουργεί ένα κράτος-απαρτχάιντ. Η λέξη «απαρτχάιντ» θα πρέπει τώρα να εμφανίζεται σε κάθε κείμενο. Απαρτχάιντ θα είναι το δεύτερο όνομα του Ισραήλ, τουλάχιστον από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται καθόλου για μια συμφωνία ειρήνης με τους Παλαιστινίους και ότι η κατοχή είναι αιώνια κατά την άποψή του.

Θα πρέπει ωστόσο να του αναγνωρίσουμε ότι λέει αλήθεια: έθεσε ένα τέλος στην μασκαράτα μιας ειρηνευτικής διαδικασίας που δεν ήταν ποτέ διαδικασία και δεν είχε ποτέ ως στόχο την ειρήνη. Ο προκάτοχός του κάποτε μουρμούρισε κάτι για «δυο κράτη», μια προοπτική που τώρα έχει και αυτή χαθεί. Mια θετική εξέλιξη.

Ο Μπένετ δήλωσε επίσης ότι δεν σκοπεύει να συναντήσει τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς. Κι αυτό για καλό είναι. Ποιο είναι το νόημα μιας ακόμα φωτογράφησης που ποτέ και το ξαναλέω ποτέ δεν επιδίωκε να βρεθεί μια δίκαιη λύση. Ο μόνος σκοπός τους ήταν να καλοπιάσουν τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, ώστε να αφήσουν το Ισραήλ να συνεχίσει να εδραιώνει την κατοχή, να χτίζει περισσότερους εποικισμούς και να διεξάγει εθνοκαθάρσεις σε μεγαλύτερο τμήμα του εδάφους. Ποιο είναι το νόημα των διακηρύξεων σχετικά με μια λύση δυο κρατών, για την οποία δεν υπήρξε ειλικρινής ούτε ένας πρωθυπουργός, εάν μπορούμε τώρα να μιλάμε για «ένα κράτος» χωρίς να ενοχλούμε κανέναν; Αυτό ήταν και το σημαντικότερο που παρατήρησε ο Μπεν: ο Μπένετ είναι ο πρώτος που το κάνει χωρίς να ενοχλείται κανείς.

Το ειρηνευτικό στρατόπεδο του Ισραήλ και ο υπόλοιπος κόσμος αγκαλιάζουν τον ιδρυτή αυτού του απαρτχάιντ που σκοπεύει να δολοφονήσει με το γάντι το όνειρο των Παλαιστινίων και το λέει κιόλας. Όχι ότι το όνειρο δεν ήταν ήδη νεκρό, αλλά τώρα είναι αδύνατο πια να το ονειρευτεί κανείς.

Το «απαρτχάιντ» πρέπει να ειπωθεί ανοιχτά, όχι για τη λυρική ομορφιά της λέξης, αλλά ως γροθιά στο πρόσωπο του κόσμου που ασπάζεται τον Μπένετ. Οι πρόεδροι της Αμερικής και της Αιγύπτου σπεύδουν να αγκαλιάσουν αυτόν τον νέο πρωθυπουργό που «δεν είναι Νετανιάχου», αλλά κάποιος πρέπει να τους θυμίσει ποιον αγκαλιάζουν. Αρκετοί ηγέτες αυτού του κόσμου, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας Γιτζάκ Ράμπιν, επικρότησαν τον Νοτιοαφρικανό πρωθυπουργό Τζον Βόρστερ, για να το μετανιώσουν μετά και να ντραπούν για αυτό. Τώρα ο κόσμος αγκαλιάζει τον Μπένετ, έναν προσηνή, ταπεινό πραγματιστή, έναν ταλαντούχο και λογικό άνθρωπο, χωρίς να βλέπουν αυτό που κρύβεται πίσω από τον άνθρωπο που αγκαλιάζουν.

Λοιπόν, αγαπητοί μου Ευρωπαίοι, Άραβες και Αμερικανοί, σας έχει πάρει τα μυαλά ένα ορκισμένος οπαδός του απαρτχάιντ. Μη γελιέστε. Θα πρέπει να τον πιστέψετε όταν λέει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιτρέψει τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους.

Ποια είναι ωστόσο τα δικά σας συμπεράσματά, όλων εσάς των θαυμαστών του Μπένετ; Ότι αντί για ένα ενιαίο παλαιστινιακό κράτος σκοπεύει να τους δώσει δυο κράτη; Ή μήπως ιθαγένεια, ίσα δικαιώματα και μια ψήφο για κάθε άτομο σε ένα ενιαίο κράτος; Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο στόχος του, αν δεν είναι ένα σύγχρονο κράτος απαρτχάιντ; Ποια θα είναι η τελευταία παρτίδα του φίλου σας, αν δεν είναι η δημιουργία μιας Νοτίου Αφρικής, ενός κράτους απαρτχάιντ σε άλλη μορφή;

Ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μια πρόκληση. Οποιοδήποτε αγκάλιασμα του Μπένετ, είναι και αγκάλιασμα του απαρτχάιντ. Δεν μπορούν να κρυφτούν όλα πίσω από την προσωπίδα της ευγνωμοσύνης που ξεφορτωθήκαμε τον Νετανιάχου. Η εθελοτυφλία και η εξαπάτηση πρέπει να σταματήσουν. Ακριβώς επειδή ο Μπένετ είναι τόσο ευσεβής, ταπεινός και ταλαντούχος, πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και να πούμε. Εάν όχι δυο κράτη, τότε ένα κράτος. Εάν όχι δημοκρατία, τότε απαρτχάιντ.

Ο Μπένετ επέλεξε το απαρτχάιντ. Θα πρέπει να υπάρχει ένα τίμημα για αυτό, στον κόσμο πέρα από το Ισραήλ.

Πόσο συγκινητικό ήταν όταν τον είδαμε να ζητάει δημοσίως συγγνώμη στην οικογένεια ενός ισραηλινού στρατιώτη, του Barel Hadaria Shmueli. Πόσο σοκαριστικό και ανησυχητικό είναι το όραμά του για 5 εκατομμύρια ανθρώπους που είναι καταδικασμένοι να ζήσουν ως άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας για πάντα. Αυτό τον άνθρωπο αγκαλιάζετε Τζο Μπάιντεν, Άνγκελα Μέρκελ και Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι; Ε, κόσμε, έχεις ξυπνήσει;

 

Έφυγε η Άντζελα

Έφυγε σήμερα για να συνεχίσει το ταξίδι της η αγαπημένη συντρόφισσα και συναγωνίστριά μας, Άντζελα Ιωαννίδου. Από τον αγώνα της για την Παλαιστίνη ως τους πολιτικούς κρατούμενους, η Άντζελα δεν έλειπε ποτέ από την πρώτη γραμμή του αγώνα για τα θέματα που την έκαιγαν. Όσο διακριτική και ήπια ήταν ως άνθρωπος από χαρακτήρα, τόσο σθένος και πυγμή έδειχνε όταν μαχόταν να βρει το δίκιο για ανθρώπους που στερούνται κάθε δικαιώματος.

Ήταν εκεί με τα γραφόμενά της στο πολυδιαβασμένο μπλογκ της [filistina’s blog], σε εναλλακτικά μέσα [Πόλη K, OmniaTV], αλλά και με την μαχητική παρουσία της σε ομάδες από τα κάτω που επιζητούν μια ρωγμή στον αέναο κύκλο της καταπίεσης των αδυνάμων  [Ένα Καράβι για τη Γάζα, Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων].

Για την πρωτοβουλία BDS Greece, η Άντζελα δεν ήταν απλά μέρος της, αλλά η ίδια η καρδιά της. Μπορεί ο ήχος της να έσβησε, ο παλμός της όμως μένει και τα κύματα που δημιουργεί θα συνεχιστούν με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.

Θερμά συλλυπητήρια στα παιδιά της.

Η ομάδα του BDS Greece: Δημήτρης, Νικόλας, Κίρκη, Μιχάλης, Πέτρος, Τίνα, Ελέγκω, Θοδωρής, Κωστής, Άρης, Αιμιλία, Κώστας, Διονύσης, Βάια, Νεφέλη, Μαριέττα, Αχιλλέας

Κοινό Δελτίο Τύπου: Συνάντηση με αντιπροσωπεία ΜΕΡΑ25

Αθήνα, 26 Ιουνίου 2021

Στα πλαίσια των επιδιωκόμενων ενημερωτικών συναντήσεων της Πρωτοβουλίας BDS Greece με κόμματα της Βουλής – πλην της «Ελληνικής Λύσης» – με πολιτικές οργανώσεις, κινηματικές συλλογικότητες, συνδικάτα και Δήμους και κατόπιν αιτήματος της, αντιπροσωπεία της πρωτοβουλίας BDS Greece συναντήθηκε την Παρασκευή 25 Ιουνίου με την Αντιπρόεδρο της Βουλής, μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, βουλευτίνα του ΜέΡΑ25 και Παλαιστίνια πολίτη κα. Σοφία Σακοράφα με σκοπό την ενημέρωση για τις αρχές και την δράση του διεθνούς κινήματος BDS (Boycott Divestment and Sanctions – Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων και Κυρώσεις), την ανταλλαγή απόψεων και τυχόν συνεργασία με δεδομένο ότι το ΜέΡΑ25 έχει λάβει σαφή θέση υπέρ του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και του BDS.

Η αντιπροσωπεία του BDS Greece ενημέρωσε ότι το κίνημα αυτό δημιουργήθηκε το 2005 και καθοδηγείται από 170 οργανώσεις της Παλαιστινιακής κοινωνίας πολιτών, πιέζοντας με τα προαναφερόμενα μέτρα το κράτος του Ισραήλ ώστε να αποκαταστήσει τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των Παλαιστινίων που βρίσκονται υπό την στρατιωτική κατοχή του αλλά και των αραβο-παλαιστινιακής καταγωγής Ισραηλινών πολιτών του.

Η αντιπροσωπεία του BDS Greece επισημαίνοντας και την στρατηγική σχέση της χώρας με το Ισραήλ, που καθιστά την Ελλάδα προνομιακό σύμμαχο και εταίρο του, θεωρεί ότι δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη στα ελληνικά προοδευτικά αντιρατσιστικά κόμματα και οργανώσεις ως προς την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού και του αγώνα του και πρότεινε την συμμετοχή του ΜέΡΑ25 στην διεθνή αυτή καμπάνια με μια σειρά συγκεκριμένες δράσεις, όπως π.χ. με τη δημιουργία AFZ (Apartheid Free Zones – Ζώνες Ελεύθερες από Απαρτχάιντ) και άλλες δράσεις όπως και δημόσιες πολιτικές τοποθετήσεις για την εποικιστική αποικιοκρατία και τις πολιτικές απαρτχάιντ του κράτους του Ισραήλ.

Η βουλευτής κα Σοφία Σακοράφα επεσήμανε ότι η ίδια και το ΜέΡΑ25 έχουν ήδη τοποθετηθεί σαφώς και με την απόφαση του πρόσφατου 1ου Διαβουλευτικού Συνεδρίου του που ζητά από την κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφ’ ενός, την άμεση αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης και, αφετέρου, την επιβολή κυρώσεων στο Κράτος του Ισραήλ (εμπάργκο εμπορίου όπλων, πάγωμα αμυντικών συμφωνιών και επιλεκτικό εμπορικό εμπάργκο) έως ότου αποδοθούν ίσα δικαιώματα στους Παλαιστίνιους, καταργηθεί το σύστημα Απαρτχάιντ το οποίο συστηματικά οικοδομεί το Ισραήλ εντός των προ του 1967 συνόρων του, στην Δυτική Όχθη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και, βέβαια, ο αποκλεισμός της Γάζας.

 Στην συζήτηση τέθηκε και από τις δύο πλευρές το πολύ σοβαρό ζήτημα των κινδύνων που πηγάζουν από τις στρατιωτικές και άλλες συμφωνίες της Ελλάδας με το Ισραήλ για τις οποίες ο ελληνικός λαός αλλά και το Κοινοβούλιο τελεί σε πλήρη άγνοια καθότι δεν έχουν κοινοποιηθεί ούτε στους βουλευτές.

Η συζήτηση διεξάχθηκε σε άριστο κλίμα αλληλοκατανόησης. Οι προτάσεις του BDS Greece καταγράφηκαν και τα δύο μέρη συμφώνησαν να συνεργαστούν για τον κοινό στόχο.

Δελτίο Τύπου: Συνάντηση με αντιπροσωπεία ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Αθήνα, 18 Ιουνίου 2021

Στα πλαίσια των επιδιωκόμενων ενημερωτικών συναντήσεων της Πρωτοβουλίας BDS Greece με κόμματα της Βουλής – πλην της «Ελληνικής Λύσης» – με πολιτικές οργανώσεις, κινηματικές συλλογικότητες, συνδικάτα και Δήμους και κατόπιν αιτήματος της, αντιπροσωπεία της πρωτοβουλίας συναντήθηκε την Πέμπτη 17 Ιουνίου με εκπροσώπους του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία με σκοπό την ενημέρωση του κόμματος για τις αρχές και την δράση του διεθνούς κινήματος BDS (Boycott Divestment and Sanctions – Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων και Κυρώσεις).

Η αντιπροσωπεία του BDS Greece ενημέρωσε ότι το κίνημα αυτό δημιουργήθηκε το 2005 και καθοδηγείται από 170 οργανώσεις της Παλαιστινιακής κοινωνίας πολιτών, πιέζοντας με τα προαναφερόμενα μέτρα το κράτος του Ισραήλ ώστε να αποκαταστήσει τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των Παλαιστινίων που βρίσκονται υπό την στρατιωτική κατοχή του αλλά και των αραβο-παλαιστινιακής καταγωγής Ισραηλινών πολιτών του.

Η αντιπροσωπεία του BDS Greece επισημαίνοντας και την στρατηγική σχέση της χώρας με το Ισραήλ, που καθιστά την Ελλάδα προνομιακό σύμμαχο και εταίρο του, θεωρεί ότι δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη στα ελληνικά προοδευτικά αντιρατσιστικά κόμματα και οργανώσεις ως προς την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού και του αγώνα του και πρότεινε στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να συμμετάσχει στην διεθνή αυτή καμπάνια με μια σειρά συγκεκριμένες δράσεις και δημόσιες πολιτικές τοποθετήσεις.

Η αντιπροσωπεία του BDS Greece ανέφερε ενδεικτικά το παράδειγμα της ιρλανδικής βουλής που με απόφασή της θεωρεί ότι στις κατεχόμενες Παλαιστινιακές περιοχές το Ισραήλ ασκεί πολιτική απαρτχάιντ σύμφωνα με τον διεθνή νομικό ορισμό του Δ.Π.Δ., όπως και το παράδειγμα του μεγαλύτερου νορβηγικού συνταξιοδοτικού ταμείου που αποφάσισε να μην επενδύσει σε ισραηλινές επιχειρήσεις. Ζήτησε υπό το φως και των τελευταίων δραματικών εξελίξεων στην Παλαιστίνη να συμβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να πιεστεί το κράτος του Ισραήλ να πάψει την θεσμική καταπίεση και την πολιτική απαρτχάιντ σε βάρος των Παλαιστινίων, όπως και την εποικιστική αποικιοκρατία στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη με τους παράνομους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ ισραηλινούς εποικισμούς. Ανέφερε δε και τις πρόσφατες μελέτες δύο σημαντικών διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την αμερικανική Human Rights Watch και την ισραηλινή B’Tselem που αποδεικνύουν ότι σε όλη την επικράτεια που ελέγχει το κράτος του Ισραήλ ασκείται πολιτική Απαρτχάιντ.

Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέγραψαν τις προτάσεις του BDS Greece και δεσμεύτηκαν να απαντήσουν κατόπιν σχετικής συζήτησης και λήψης απόφασης που θα ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα στα αρμόδια όργανα του κόμματος τους.

Τα δύο μέρη συμφώνησαν να διατηρήσουν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας.

Κύπρος: Η Γάζα δεν είναι μακριά

Μια κίνηση πολιτών από την Κύπρο, που υιοθετούν μέρος των αιτημάτων του κινήματος BDS, δημοσίευσε ένα ψήφισμα συμπαράστασης στον λαό της Παλαιστίνης και καλεί τους Κύπριους, τις Κύπριες αλλά και άλλους που ζουν στην Κύπρο να το υπογράψουν.

Ακολουθεί το ψήφισμα αναλυτικά:


 

“Γνωρίζουμε ότι η ελευθερία μας είναι ανεκπλήρωτη χωρίς την ελευθερία των Παλαιστινίων”

Νέλσον Μαντέλα

Στη Λωρίδα της Γάζας, μόλις 360 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κύπρου, κρίνεται η αξιοπρέπεια και το ήθος του κάθε δημοκρατικού ανθρώπου. Παρακολουθώντας με φρίκη τις τελευταίες εξελίξεις, εμείς οι προσυπογράφοντες – άνδρες και γυναίκες στην Κύπρο από τους χώρους της εργασίας και του συνδικαλισμού, των γραμμάτων και των τεχνών, της έρευνας, νομικοί, και πολλοί άλλοι – ενώνουμε τις φωνές μας με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους ανθρώπους στον πλανήτη.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ με τον πιο έντονο τρόπο τη συνεχιζόμενη ισραηλινή βαρβαρότητα εναντίον του λαού της Παλαιστίνης, και συγκεκριμένα του αποκλεισμένου πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας. Εδώ και μια εβδομάδα, η ισραηλινή αεροπορία σφυροκοπά τη Γάζα αδιακρίτως, σκοτώνοντας τουλάχιστον 245 Παλαιστίνιους/ες (20.5), μεταξύ των οποίων και 64 ανήλικα παιδιά. Και ενώ το Ισραήλ «πανηγυρικά» εμβολίασε την πλειοψηφία του πληθυσμού του ενάντια στον κορωνοϊό, τα παλαιστινιακά εδάφη απειλούνται με μια πρωτόγνωρη ανθρωπιστική κρίση τεραστίων διαστάσεων, στην οποία έρχεται να προστεθεί τώρα και το φάσμα της πανδημίας.

Καταδικάζουμε τις εξώσεις των Παλαιστινίων από τις εστίες τους από φανατικούς έποικους στη συνοικία Σέιχ Τζαρρά των Ιεροσολύμων, με τη στήριξη της ακροδεξιάς κυβέρνησης Νετανιάχου, καθώς και τις βίαιες επιθέσεις κατά Μουσουλμάνων πιστών στο τέμενος του Αλ-Ακσά, οι οποίες αποτελούν και τον πρόλογο της τωρινής επιδρομής στη Γάζα.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΤΙΜΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ. Το Ισραήλ ελέγχει πλήρως το έδαφος της ιστορικής Παλαιστίνης – το σημερινό κράτος του Ισραήλ, τη Δυτική Όχθη, ενώ επιβάλλει από το 2005 ένα αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, μέσα στην οποία ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες ενάμιση εκατομμύριο Παλαιστίνιοι/ες. Κατέχει την ισχυρότερη αεροπορία της περιοχής, καθώς και «αδήλωτα» πυρηνικά όπλα. Απολαμβάνει προνομιακή μεταχείριση από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, που το ανταμείβουν με όπλα, βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και με προνομιακές εμπορικές σχέσεις. Πρόσφατα έχει συνάψει και επίσημα συμμαχίες με τα πιο στυγνά δικτατορικά καθεστώτα της περιοχής, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, και το καθεστώς του Σίσι στην Αίγυπτο.

Οι Παλαιστίνιοι/ες από την άλλη είναι κατακερματισμένοι, γεωγραφικά και πολιτικά: Στη Γάζα, στα «μπαντουστάν» της Δυτικής Όχθης, στα Ανατολικά Ιεροσόλυμα, μέσα στο ίδιο το Ισραήλ ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, καθώς και στους προσφυγικούς καταυλισμούς του Λιβάνου, της Συρίας, και της Ιορδανίας. Η σημερινή τους εξέγερση στα Ιεροσόλυμα αποτελεί χαστούκι στα όνειρα των αραβικών καθεστώτων, που νόμιζαν πως θα μπορούσαν ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ μέσα από την «ειρήνη του νεκροταφείου», πάνω από το πτώμα του παλαιστινιακού λαού.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ» – υπάρχει μόνο το κράτος του Ισραήλ που ελέγχει όλη την ιστορική Παλαιστίνη, και έχει επιβάλει διαφορετικά νομικά καθεστώτα στους υπό τον έλεγχό του αραβικούς πληθυσμούς. Υπάρχει μόνο το κράτος του Ισραήλ που παραβιάζει συστηματικά τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ από την ημέρα της ίδρυσής του, με την πλήρη ανοχή της «διεθνούς κοινότητας». Υπάρχει μόνο το κράτος του Ισραήλ, του οποίου οι διακρίσεις έναντι των ίδιων του των πολιτών αραβικής καταγωγής έχουν και επίσημα κωδικοποιηθεί σε νομοθεσίες, όπως τα τελευταία χρόνια με τον περιβόητο «νόμο του έθνους-κράτους».

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ότι η διένεξη δεν ξεκίνησε χθες αλλά εδώ και ένα αιώνα. Το κράτος του Ισραήλ δεν είναι μια δημοκρατία, αλλά ένα καθεστώς απαρτχάιντ, γεγονός που αναγνώρισε και η οργάνωση προάσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch. Είναι το αποτέλεσμα της συστηματικής πολιτικής της εποικιστικής εθνοκάθαρσης του σιωνιστικού κινήματος. Μιας εθνοκάθαρσης που έχει σκοπό το πλήρες «άδειασμα» της ιστορικής Παλαιστίνης από το αραβικό στοιχείο. Οι εξώσεις στο Σέιχ Τζαρρά αποτελούν τη συνέχεια της «Νάκμπα», της βίαιης εκδίωξης 750.000 Παλαιστινίων από τις εστίες τους το 1948, το έτος ίδρυσης του Ισραήλ.

Όπως το εποικιστικό πρόβλημα στη Νότια Αφρική δεν λύθηκε με την αποδοχή της ανωτερότητας της μιας “φυλής” επί της άλλης, έτσι και η μακροπρόθεσμη λύση του παλαιστινιακού ζητήματος βρίσκεται στην κατοχύρωση ίσων δικαιωμάτων για όλους τους κατοίκους της ιστορικής Παλαιστίνης, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και εθνοτικής καταγωγής, και σύμφωνα με τις οικουμενικές αρχές προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην ειρηνική καθώς και ένοπλη αντίσταση, όχι μόνο αναφαίρετο ηθικό δικαίωμα κάθε διωκόμενου λαού, αλλά και δικαίωμα αναγνωρισμένο από το διεθνές δίκαιο. Το ότι δεν συμφωνούμε με κάθε μορφή αντίστασης δεν μπορεί να αποπροσανατολίσει από αυτό το ολοφάνερο γεγονός. Οι αυτοσχέδιες ρουκέτες της Χαμάς, εκτός από στρατιώτες, κτυπούν και αθώους Ισραηλινούς πολίτες. Όσοι όμως κρατούν «ίσες αποστάσεις», αποσιωπούν το γεγονός ότι το Ισραήλ ως κατοχική δύναμη με «βόμβες ακριβείας» – και όχι οι αποκλεισμένοι/ες της Γάζας – φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το νέο κύκλο αίματος στην περιοχή.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ/ΕΣ με την παλαιστινιακή αντίσταση, αλλά και με όλους τους ανθρώπους μέσα στο Ισραήλ που αγωνίζονται για ίσα δικαιώματα, με τους αντιρρησίες συνείδησης, καθώς και με όλους τους διαφωνούντες, πανεπιστημιακούς/ες, καλλιτέχνες και άλλους, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον σκοταδισμό του καθεστώτος Νετανιάχου. Προσδιοριζόμαστε ως συνοδοιπόροι ενός παγκοσμίου κινήματος αλληλεγγύης με τον παλαιστινιακό λαό, που αντιστέκεται δηλωμένα σε κάθε μορφή καταπίεσης και αντιπαλεύει τον ρατσισμό, την ισλαμοφοβία, αλλά και τον αντισημιτισμό.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ την αντισημιτική εξίσωση του σιωνισμού και της πολιτικής του κράτους του Ισραήλ με τους απανταχού της γης ανθρώπους εβραϊκής καταγωγής. Το κράτος του Ισραήλ αναδεικνύεται ως αξιόπιστος σύμμαχος των πιο ακροδεξιών κυβερνήσεων του πλανήτη, από την Ουγγαρία του Όρμπαν μέχρι τη Βραζιλία του Μπολσονάρο, οι οποίες απαρτίζονται από κρυφούς και όχι-τόσο-κρυφούς νοσταλγούς του Ολοκαυτώματος. Εξάγει μηχανισμούς καταστολής «δοκιμασμένους» στους Παλαιστίνιους ανά το παγκόσμιο, όπως τον «Αίαντα» που σχεδόν τύφλωσε τη νεαρή Αναστασία τον περασμένο Φεβράρη.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ως εκ τούτουτην επαίσχυντη στάση της κυβέρνησης του Συναγερμού, που δεν τηρεί πλέον ούτε τα προσχήματα των «ίσων αποστάσεων», ανακοινώνοντας τη συμπαράστασή της στην πολεμική μηχανή του Τελ Αβίβ. Από τον Υπουργό Εξωτερικών που δεν βλέπει νεκρά παιδιά στη Γάζα, στον πρόεδρο του ΔΗΣΥ που επισκέπτεται τον πρέσβη του Ισραήλ για να προσφέρει «ηθική στήριξη», στον εκπρόσωπο της κυβέρνησης Αναστασιάδη που «δεν αλλάζει ιώτα» από τη μονομερή καταδίκη της Χαμάς, η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ υπερασπίζεται τη συνέπεια των «τριμερών συνεργασιών» του «αντιτουρκικού άξονα» Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο από δίπλα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ τη στάση των ελληνοκυπριακών ΜΜΕ, τα οποία αποσιωπούν πληροφορίες και παραποιούν γεγονότα, προβάλλοντας μια διαστρεβλωμένη εικόνα συμμετρίας ανάμεσα στο πάνοπλο Ισραήλ και τους αποκλεισμένους/ες της Γάζας. Στην προσπάθειά τους να ξεπλύνουν τα αδικαιολόγητα, μεταδίδουν αβάσιμες πληροφορίες για δήθεν χειραγώγηση των Παλαιστινίων από τον Ερντογάν, αποπροσανατολίζοντας έτσι από τα εγκλήματα του Ισραήλ με τη συνηθισμένη εθνικιστική και ισλαμοφοβική υστερία.

Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ, που στο σύνολό του βίωσε αποικιοκρατία, ξένες επεμβάσεις, εθνοκάθαρση και ξεριζωμό, τόσο των Τουρκοκυπρίων το 1963/64, όσο και των Ελληνοκυπρίων το 1974, δεν μπορεί να μένει απαθής στην ολομέτωπη δολοφονική επίθεση που δέχεται ο γειτονικός παλαιστινιακός λαός. Για αυτό τον λόγο λέμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ και ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  1. Τον άμεσο τερματισμό της στρατιωτικής συνεργασίας με το κράτος του Ισραήλ και των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων, που έχουν ως μοναδικό στόχο τους λαούς της περιοχής αφού αποτελούν προσομοίωση επιθέσεων στη Γάζα όπως και πιθανών επιθέσεων εναντίον του Λιβάνου, της Συρίας και του Ιράν.
  2. Να σταματήσει η κυβέρνηση να παρέχει πολιτικό άλλοθι στην εγκληματική πολιτική του Ισραήλ έναντι του παλαιστινιακού λαού, και να καταδικάσει τις ισραηλινές επιθέσεις στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  3. Να τερματιστεί άμεσα η παραχώρηση διευκολύνσεων στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις ένοπλες δυνάμεις καθώς και στις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ.
  4. Ζητούμε από πολιτιστικούς και κοινωνικούς φορείς, όπως κινηματογραφικά και μουσικά φεστιβάλ και άλλους, να μη ζητούν ή να δέχονται επιχορηγήσεις από την ισραηλινή πρεσβεία για τη διεξαγωγή των εκδηλώσεών τους. Η υποστήριξη αυτή δεν προσφέρεται αλτρουιστικά, αλλά με μοναδικό στόχο το ξέπλυμα του ισραηλινού κράτους στα μάτια της κοινής γνώμης.

Μπορείτε να υπογράψετε εδώ.

Η ΒΙΟ.ΜΕ. στο πλευρό της Παλαιστίνης – μετατρέπεται σε Apartheid Free Zone

Η ΒΙΟ.ΜΕ., ένα από τα μεγαλύτερα εγχειρήματα αυτοδιαχειριζόμενης παραγωγής στην Ευρώπη, εκφράζει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στο λαό της Παλαιστίνης συμμετέχοντας στο διεθνές δίκτυο των Apartheid Free Zones (AFZ). Οι Ζώνες Χωρίς Απαρτχάιντ αποτελούν χώρους που απορρίπτουν κάθε σύνδεση με το καθεστώς απαρτχάιντ του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της αποικιοκρατίας από τους ισραηλινούς εποίκους και της στρατιωτικής κατοχής. Οι συμμετέχοντες δεν συνεισφέρουν στη διατήρηση του καθεστώτος απαρτχάιντ, δεν επωφελούνται από τις σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεν επηρεάζονται ή διαμορφώνονται από αυτά. Στο δίκτυο των AFZ μπορεί να ενταχθούν κάθε είδους ομάδες, πολιτιστικοί οργανισμοί, καταστήματα, διοργανώσεις αλλά ακόμη και δήμοι ή κοινότητες που καταδικάζουν το ρατσισμό.

Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες Apartheid Free Zones.

Με την απόφαση που έλαβαν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. στέλνουν ένα δυνατό μήνυμα αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους αλλά και τους Ισραηλινούς πολίτες που βιώνουν καθημερινά τον αυταρχισμό του ισραηλινού απαρτχάιντ, τις διώξεις και τους βομβαρδισμούς. Το δίκτυο των AFZ αναπτύσσεται πλέον και στην Ελλάδα όπου ήδη συμμετέχουν οι εξής χώροι: Terra Verde (ΚΟΙΝΣΕΠ μπακάλικο βιβλιοπωλείο, Χανιά), Οικοζωή (συνεταιρισμός βιολογικών προϊόντων, Κέρκυρα), Cobra High (bar, Αθηνα), Poetry Bar (Αθήνα), Γιουσουρούμ (Μεζεδοπωλείο, Αθήνα), Ταβέρνα του Ψείρα (Κατερίνη), Αρτόκοσμος (Φούρνος, Κατερίνη).

Σταδιακά τα AFZ εντάσσονται σε έναν πανευρωπαϊκό χάρτη ο οποίος επιτρέπει στους χρήστες του να γνωρίζουν ποιοι χώροι δεν συνεργάζονται με το κράτος του Ισραήλ και άλλες χώρες, οργανισμούς ή εταιρείες που προάγουν το ρατσισμό και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αν θέλεις να μετατρέψεις και το δικό σου χώρο σε Apartheid Free Zone επικοινώνησε με το BDS Greece, την ελληνική πρωτοβουλία του διεθνούς κινήματος για τον Μποϊκοτάζ, την Απόσυρση Επενδύσεων και τις Κυρώσεις, εναντίον του κράτους του Ισραήλ.

Μάθε περισσότερα στη σελίδα https://www.bdsgreece.net/category/global/afz/

Δες την αίτηση συμμετοχής των εργαζομένων στην ΒΙΟ.ΜΕ. στα Apartheid Free Zones: VIOME-AFZ

Ειδήσεις / Άρθρα