Αρχική Blog Σελίδα 50

Ανακοίνωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. “Ο Παρθενώνας” για τη δίωξη της καθηγήτριας

Όλοι και όλες στο πλευρό της Ελευθερίας!

Συγκέντρωση την Πέμπτη 7 Νοέμβρη, στις 14:00, στη Διεύθυνση Π.Ε. Δ’ Αθήνας (Λεωφ. Συγγρού 165, Νέα Σμύρνη)

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ» κηρύσσει 1-4 ώρες στάση εργασίας για τους συναδέλφους/-ισσες του Ολοήμερου προγράμματος

Την Πέμπτη 7 του Νοέμβρη, η συναδέλφισσα μας, Ελευθερία Παλαιστίδου, θα καταθέσει τη γραπτή απολογία της στη Διεύθυνση Π.Ε. Δ’ Αθήνας, στα πλαίσια της δίωξης που έχει ξεκινήσει, γιατί ενώ δούλευαν με τους μαθητές και τις μαθήτριες της τάξης της το θέμα του πολέμου και της ειρήνης, ανήρτησε στο χώρο του σχολείου εικαστική δημιουργία των μαθητών και μαθητριών της για την ειρήνη, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται και το αίτημα για ελευθερία στην Παλαιστίνη. Στεκόμαστε στο πλευρό της και συμμετέχουμε όλοι και όλες στην κινητοποίηση στη Δ’ Διεύθυνση Π.Ε. Αθήνας!

Η δίωξη της συναδέλφισσας, μας αφορά όλες και όλους! Πρόκειται για παρέμβαση στο περιεχόμενο της διδασκαλίας μας και μάλιστα σε ένα θέμα όπως αυτό της ειρήνης και του πολέμου, όταν αυτά υπάρχουν στα σχολικά εγχειρίδια, ενώ μπροστά ήταν και η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Η Ελευθερία δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο. Ο παλαιστινιακός λαός βιώνει μια γενοκτονία και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί! Σε μια περίοδο που τα εγκλήματα πολέμου που συντελούνται στη Μέση Ανατολή και που οδηγούν τον παλαιστινιακό λαό στο θάνατο, το λιμό και την εξαθλίωση, δίδαξε τις πανανθρώπινες αξίες της αλληλεγγύης, της φιλίας των λαών, την καταδίκη των πολέμων που είναι καταστροφικοί για τους λαούς που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους και επικερδείς για τους λίγους, που θησαυρίζουν πάνω στους νεκρούς, στους πρόσφυγες και στα χαλάσματα!

Την ίδια στιγμή που η Ελευθερία διώκεται γιατί διδάσκει την ΕΙΡΗΝΗ, η κυβέρνηση της ΝΔ εμπλέκει τη χώρα μας όλο και πιο βαθιά στα πολεμικά μέτωπα της γειτονιάς μας. Η μοναδική έγνοια της Κυβέρνησης ήταν να απομακρυνθεί μια σχολική εργασία που μιλούσε για την ειρήνη και την ελευθερία, όταν από Βορρά (Αλεξανδρούπολη) μέχρι Νότο (Σούδα) δεν υπάρχει στρατιωτική ή στρατηγικής σημασίας πολιτική υποδομή που να μην είναι ενταγμένη στον σχεδιασμό των ΑμερικανοΝΑΤΟικών και στις πολεμικές επιχειρήσεις τους στην περιοχή!

Πρόκειται για την οικονομία του πολέμου! Για αυτό οι μισθοί μας καταβαραθρώνονται, για αυτό οι διορισμοί γίνονται με το σταγονόμετρο, τα σχολεία μας μένουν ασυντήρητα και χωρίς υλικά και εξοπλισμό και οι μαθητές μας και οι μαθήτριές μας στερούνται την πρόσβαση στα μορφωτικά τους δικαιώματα!

Τα έργα και οι ημέρες του Διευθυντή Εκπαίδευσης Δ’ Αθήνας μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν έχει αντιληφθεί το ρόλο και την θέση του. Είναι πρωτάκουστο Διευθυντής Εκπαίδευσης να αναλώνεται στο να απαντάει σε όλες τις ανακοινώσεις των σωματείων αντί να ασχολείται με τα σοβαρά ζητήματα που ταλανίζουν την Δ’ Αθήνας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως αναρωτιόμαστε από πότε ο διενεργών πειθαρχική διαδικασία τοποθετείται δημόσια απαντώντας σε όλους τους φορείς και τα σωματεία που έχουν εκδώσει ψηφίσματα στήριξης στην συναδέλφισσα; Πώς μπορεί να διασφαλιστεί ότι η συναδέλφισσα θα αντιμετωπιστεί δίκαια και αντικειμενικά όταν ο ίδιος ο Διευθυντής Εκπαίδευσης που την καλεί σε έγγραφη απολογία εμπλουτίζει την απάντησή του με επιπλέον «κατηγορίες» και ανυπόστατους ισχυρισμούς, που δεν συμπεριλαμβάνονται καν στο «κατηγορητήριο»; Η όλη στάση του Διευθυντή Εκπαίδευσης δείχνει εμπάθεια και προκατάληψη που δεν συνάδει με τα υπηρεσιακά καθήκοντά του. Ας έδειχνε το ελάχιστο ενδιαφέρον για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία της Δ΄ Διεύθυνσης και για τα οποία φέρει τεράστια ευθύνη!

Οι διώξεις έχουν ένα και μόνο ξεκάθαρο στόχο! Στοχεύουν να επιβάλουν κλίμα σιγής και τρομοκρατίας στους εργαζόμενους! Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να λυγίσουμε ούτε να σωπάσουμε στιγμή! Θα συνεχίσουμε με ψηλά το κεφάλι, ενωμένες και ενωμένοι, να παλεύουμε για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μεταλαμπαδεύοντάς τους τις αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης και του αγώνα!

Καλούμε τη Δ’ Διεύθυνση και τον Διευθυντή Εκπαίδευσης να σταματήσουν άμεσα κάθε δίωξη εναντίον της συναδέλφισσας μας.

Κανείς μόνος! Καμιά μόνη!

Η τρομοκρατία δε θα περάσει!

Θα βρείτε εδώ το πρωτότυπο άρθρο.

Φωτογραφία: Το εικαστικό των παιδιών για το οποίο διώκεται η δασκάλα Ελευθερία Παλαιστίδου

Ανακοίνωση για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που εμμένει στην Ισραηλινή υποψηφιότητα για Όσκαρ

BDS Greece – Film Workers for Palestines for Palestine – Artists Against Genocide and Artwashing GR

Αθήνα, 4 Νοεμβρίου 2024

Πολιτισμός ή Artwashing; Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εμμένει στην προβολή της ισραηλινής υποψηφιότητας για Όσκαρ εν μέσω γενοκτονίας στη Γάζα!

Την 1η Νοέμβριου αποστείλαμε επιστολή στα αγγλικά* στη Διοίκηση και τη Διεύθυνση του Φεστιβάλ εκφράζοντας τις ανησυχίες μας για τη συνεργασία του Φεστιβάλ με τον ισραηλινό οργανισμό CoPro και ζητώντας την ακύρωση της προβολής της ταινίας “Come Closer”, επίσημης συμμετοχής του Ισραήλ στα φετινά Όσκαρ. Επιλέξαμε τα αγγλικά θέλοντας να διασφαλίσουμε ότι το σύνολο των μελών της κριτικής επιτροπής θα μπορεί να λάβει γνώση. Στις 2 Νοεμβρίου στείλαμε επιστολή και στα ελληνικά*. Δυστυχώς, το Φεστιβάλ επέλεξε να μην ανταποκριθεί ιδιωτικά στο αίτημά μας, οπότε λόγω πίεσης χρόνου αναγκαστήκαμε να προβούμε στη δημοσιοποίηση της επιστολής στις 3 Νοεμβρίου. Μόνο τότε (μεσάνυχτα 4 Νοεμβρίου) το Φεστιβάλ διοχέτευσε στα ΜΜΕ μια γενική απάντηση, αποφεύγοντας ουσιαστικά τον διάλογο. Κι αυτό ενώ είχε ήδη ολοκληρωθεί η πρώτη προβολή της ταινίας, την Κυριακή.

Η στάση αυτή δείχνει έλλειψη ενδιαφέροντος για ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων, και σε συνδυασμό με τα διαθέσιμα στοιχεία που προέκυψαν, αναδεικνύονται τα εξής σημαντικά ζητήματα:

1. Απουσία άμεσης ανταπόκρισης και ουσιαστικού διαλόγου

Παρότι υπήρχε επαρκής χρόνος για απευθείας επικοινωνία, το Φεστιβάλ δεν έδωσε καμία απάντηση πριν από τη δημοσιοποίηση της επιστολής μας, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ενδεχομένως δεν θα προέβαινε σε απάντηση εάν δεν δημοσιοποιούσαμε το αίτημά μας. Η απάντηση του Φεστιβάλ δημοσιεύτηκε μετά την πρώτη προβολή της ταινίας, δείχνοντας μια αμυντική στάση και αποφυγή διαλόγου. Αυτή η επιλογή, όχι μόνο δεν συνάδει με τον πολιτιστικό ρόλο που το Φεστιβάλ διακηρύσσει, αλλά δείχνει αδιαφορία για τα αιτήματα της κοινωνίας των πολιτών και των πολιτιστικών φορέων που ζητούν σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ τουλάχιστον 44.000 άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους και πάνω 100.000 έχουν τραυματιστεί από το κράτος του Ισραήλ στην Γάζα.

2. Δημόσια στοιχεία που δείχνουν συνεργασία με το CoPro Israel

Παρά την κατηγορηματική δήλωση του Φεστιβάλ ότι δεν έχει συνεργασία με το CoPro Israel ή άλλον ισραηλινό οργανισμό, τα δημόσια διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν το αντίθετο. Συγκεκριμένα, το Φεστιβάλ πραγματοποίησε δεσμεύσεις πιστώσεων ύψους 1.000€ προς το CoPro Israel για «Ανταποδοτική Διαφήμιση – CoPro Israeli Content Marketing Foundation» τον Σεπτέμβριο του 2024 και τον Δεκέμβριο του 2023, όπως καταγράφεται με τους ΑΔΑ Ρ89Π469ΗΔΔ-ΚΧ9 και ΨΠΨΞ469ΗΔΔ-Ζ19 αντίστοιχα. Αν δεν υπάρχει κάποια σχέση με το CoPro τότε γιατί σε λιγότερο από δύο μήνες πριν (9 Σεπτεμβρίου 2024), δεσμεύονται χρήματα για αυτό;

Επιπλέον, στέλεχος του Επιτελείου του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αναφέρεται ως ένας από τους τρεις επιλεγμένους Decision Makers/Στελέχη Φεστιβάλ, διαθέσιμους για συνεργασίες στην ιστοσελίδα του CoPro Israel. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ενεργή και επίσημη σχέση με το CoPro Israel. Εξάλλου, το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αναφέρεται ρητά από το CoPro Israel στην κατηγορία «Συνεργατών/Χορηγών» (Partners/Sponsors). Αυτά τα στοιχεία εμφανώς υποδεικνύουν συνεργασία, εκτός κι αν το CoPro Israel ψεύδεται.

Επειδή δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι ένας ξένος οργανισμός υφαρπάζει το logo του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εν αγνοία του, θεωρούμε ότι υφίσταται ενεργή συνεργασία ανάμεσα στο Φεστιβάλ και στο CoPro Israel. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις, η συνεργασία αυτή συμβάλλει στην διαμόρφωση θετικής εικόνας για το κράτος του Ισραήλ, διά της τέχνης, εν μέσω εγκλημάτων κατά του παλαιστινιακού λαού. Εξάλλου για αυτό και το CoPro Israel εμφανώς είναι συνεργάτης των Υπουργείων Πολιτισμού και Εξωτερικών του Κράτους του Ισραήλ.

3. Προβολή της ισραηλινής υποψηφιότητας για τα Όσκαρ και απουσία αιτιολόγησης από το Φεστιβάλ

Το Φεστιβάλ αγνόησε παντελώς το αίτημά μας να ακυρώσει την προβολή της ταινίας “Come Closer”, επίσημης υποψηφιότητας του Ισραήλ στα φετινά Όσκαρ, χωρίς να προσφέρει καμία αιτιολόγηση για τη στάση του αυτή. Η ταινία αυτή επιλέχθηκε μέσω των Βραβείων Ophir, τα οποία διοργανώνονται από την Ισραηλινή Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης και επιχορηγούνται από το ισραηλινό κράτος. Η ίδια Ακαδημία έχει επανειλημμένα δεχθεί κριτική για το γεγονός ότι δεν διαθέτει ούτε έναν Παλαιστίνιο πολίτη του Ισραήλ ως μέλος της, κάτι που υπογραμμίζει την περιορισμένη πολυφωνία και εκπροσώπηση στον ισραηλινό κινηματογραφικό τομέα, προέκταση του Ισραηλινού καθεστώτος απαρτχάιντ.

Πέραν αυτού, η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από το «Israel Cinema Project» του «Rabinowitz Foundation». Το συγκεκριμένο ίδρυμα, τουλάχιστον από το 2022, επιβάλλει ρητά στους παραλήπτες των χρηματοδοτήσεων να μην ενσωματώνουν στις ταινίες οτιδήποτε αμφισβητεί τον χαρακτήρα του Ισραήλ ως «εβραϊκό κράτος», αλλά και οτιδήποτε «συνδέει την Ημέρα Ανεξαρτησίας ή την μέρα ίδρυσης του κράτους [του Ισραήλ] με ημέρα θρήνου», φωτογραφίζοντας την επέτειο της Νάκμπα/Καταστροφής! Με λίγα λόγια, επιβάλλει ως υποχρέωση την αναγνώριση του καθεστώτος απαρτχάιντ και εβραϊκής υπεροχής (όπως έχει χαρακτηριστεί από την Διεθνή Αμνηστία, αλλά και από ισραηλινές και παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων). Ταυτόχρονα, απαγορεύει την οποιαδήποτε αναφορά στην εθνοκάθαρση των 750.000 Παλαιστινίων από τις εστίες τους το 1948, γεγονός το οποίο τιμάται με ετήσια εκδήλωση μνήμης από τον ΟΗΕ, μετά από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού.

Εδώ αξίζει να τονιστεί ότι η επιστολή μας δεν αφορούσε ταινίες Ισραηλινών δημιουργών γενικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα την επίσημη κινηματογραφική εκπροσώπηση του Ισραήλ. Το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ περιλαμβάνει άλλες ταινίες ισραηλινών δημιουργών, όπως το ντοκιμαντέρ “The Artist’s Daughter” της Dana Goldberg και την ελληνο-ισραηλινή συμπαραγωγή “Echoes of the Past” του Amikam Kovner. Αυτές οι ταινίες δεν αποτελούν αντικείμενο της κριτικής μας, καθώς, σε αντίθεση με το ‘Come Closer’, δεν εκπροσωπούν επίσημα το κράτος του Ισραήλ.

Η προβολή, ωστόσο, μιας ταινίας που έχει επιλεγεί να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στα Όσκαρ, ενώ το κράτος αυτό κατηγορείται για γενοκτονία κατά του Παλαιστινιακού λαού, συνιστά από μόνο του ένα ζήτημα ηθικής και πολιτικής σημασίας. Η απροθυμία του Φεστιβάλ να τοποθετηθεί για την απόφασή του αυτή ενισχύει την άποψή μας ότι επιλέγει να αποφύγει κάθε ουσιαστική συζήτηση σχετικά με την υποστήριξη κρατικών προγραμμάτων που σχετίζονται με το καθεστώς του Ισραήλ, ανεξαρτήτως των επιπτώσεων, τόσο στα δικαιώματα του Παλαιστινιακού λαού, όσο και στο Διεθνές Δίκαιο.

Υπενθυμίζουμε ότι το κίνημα BDS εμπνέεται από τον αντίστοιχο αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής. Κι αν μπροστά σε αυτήν την φρίκη κανείς δεν θα διανοούνταν να προβληθούν τότε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ταινίες που να εκπροσωπούν το καθεστώς απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής, μας προξενεί εντύπωση που το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης δεν νιώθει καν την ανάγκη να αιτιολογήσει την προβολή μιας ταινίας που εκπροσωπεί ένα καθεστώς απαρτχάιντ, κατοχής και γενοκτονίας.

Με βάση τα παραπάνω, καλούμε όλους τους ανθρώπους του πολιτισμού και κάθε πολίτη με συνείδηση να συμμετάσχουν στον αγώνα μας για τον τερματισμό της υποστήριξης σε θεσμούς που διαιωνίζουν το ισραηλινό απαρτχάιντ και το Artwashing.

Καλούμε σε συμμετοχή στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας που προγραμματίζεται για την δεύτερη προβολή της ταινίας ‘Come Closer’, σήμερα Δευτέρα 4/11, 13.00 στο “Μακεδονικόν” (Φιλικής Εταιρείας 24).

BDS Greece

Film Workers for Palestine

Artists Against Genocide and Artwashing GR

Επιστολή στην Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Δημοσιοποιούμε επιστολή που απευθύναμε στη Διοικούσα Επιτροπή και την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, χωρίς να έχουμε πάρει απάντηση μέχρι στιγμής.

Το BDS Greece, το διεθνές δίκτυο Film Workers for Palestine και η νέα ομάδα Artists Against Genocide and Artwashing GR, με επείγοντα τρόπο, ζητάμε από το Φεστιβάλ να διακόψει τη συνεργασία με το ισραηλινό οργανισμό προώθησης κινηματογράφου CoPro Israel, να ακυρώσει την προβολή της ισραηλινής υποψηφιότητας για τα Όσκαρ (Come Closer, προγραμματίζεται να προβληθεί στις 3 και 4 Νοεμβρίου) και τονίζουμε την ανάγκη το Φεστιβάλ να πάρει θέση ενώπιον της συνεχιζόμενης γενοκτονίας και κατοχής της Παλαιστίνης που διεξάγει το Ισραήλ και της μαζικής εξολόθρευσης που έχει επεκτείνει στο Λίβανο.

Υπογραμμίζουμε με αυτό τον τρόπο τις ηθικές, πολιτικές και νομικές, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, υποχρεώσεις που έχει κάθε θεσμός σήμερα, ειδικά οι θεσμοί με μεγάλη ιστορία και εμβέλεια.

Η επιστολή αυτή δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την Παλαιστινιακή Πρωτοβουλία PACBI (Palestinian Academic and Cultural Boycott of Israel) και συντάσσεται με τις παγκόσμιες προσπάθειες για άσκηση πραγματικής πίεσης προς το Ισραήλ. Η έλλειψη πραγματικής πίεσης και λογοδοσίας του Ισραήλ οδήγησε στην σημερινή τραγική καταστροφή.

Ταυτόχρονα το Μποϊκοτάζ και οι Κυρώσεις αποτελούν κρίσιμο μέσο της διεθνούς αλληλεγγύης για να σταματήσουν τα εγκλήματα του Ισραήλ και να αποκτήσουν οι Παλαιστίνιοι τα δικαιώματά τους. Συνεπώς, είναι σημαντικό η επιστολή αυτή να προωθηθεί, να αναδειχθεί, και να αποτελέσει μέσο πίεσης προς το Φεστιβάλ με όποιους τρόπους βρίσκετε κατάλληλους.

ΟΧΙ στο ξέπλυμα της Γενοκτονίας μέσω της Τέχνης

H ΩΡΑ του Μποϊκοτάζ είναι Τώρα

Επιστολή προς τη Διοίκηση και την Καλλιτεχνική Διεύθυνση Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Αθήνα, 1η Νοεμβρίου 2024

Απευθυνόμαστε σ’ εσάς ως BDS Greece, οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εντόπιες ομάδες της Κοινωνίας των Πολιτών, εργαζόμενοι στον Πολιτισμό και κινηματογραφιστές απ’ όλον τον κόσμο, που πασχίζουν να θέσουν ένα τέλος στη συνενοχή της κινηματογραφικής βιομηχανίας στη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον 2,3 εκατομμυρίων Παλαιστινίων στη Γάζα.

Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, διεθνή και ελληνικά δίκτυα καλούν τα κινηματογραφικά φεστιβάλ να πάρουν θέση και ν’ απευθύνουν δημόσια έκκληση για κατάπαυση του πυρός στην Παλαιστίνη. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το μεγαλύτερο, πιο επιδραστικό κινηματογραφικό φεστιβάλ στην Ελλάδα, με μακρά ιστορία προώθησης του διεθνούς κινηματογράφου

αλλά και ηθικών προτύπων, δεν έχει ανταποκριθεί μέχρι στιγμής στις εκκλήσεις μας.

Σας καλούμε να επανεξετάσετε το σύνολο των σχέσεων σας με το Ισραήλ και τους θεσμούς του και να τις τερματίσετε. Θεσμοί οι οποίοι εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στις πολιτικές του κράτους του Ισραήλ, εμπλέκονται κατά συνέπεια και στη γενοκτονία που αυτό διαπράττει στη Γάζα.

Σας καλούμε επίσης να ακυρώσετε την προβολή του “Come Closer”, της επίσημης συμμετοχής του Ισραήλ στα φετινά Όσκαρ. Κάθε προβολή ταινίας που αντιπροσωπεύει ευθέως το κράτος του Ισραήλ, συντελεί στο ξέπλυμα του μέσω της Τέχνης – Artwashing.

Δηλώνουμε ότι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς ένας θεσμός που προωθεί την τέχνη και τον πολιτισμό, μπορεί να αντιτάσσεται στον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά να μην αντιδρά στο επί δεκαετίες σύστημα αποικιακής καταπίεσης του Ισραήλ και τον γενοκτονικό του πόλεμο κατά του Παλαιστινιακού λαού.

Σήμερα η ανθρωπότητα γίνεται μάρτυρας της πρώτης γενοκτονίας που μεταδόθηκε ποτέ ζωντανά, και πλέον κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε. Από τον Οκτώβριο 2023 μέχρι αυτή τη στιγμή, πάνω από 43.000 άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί, περισσότεροι από 101.200 έχουν τραυματιστεί, 1,9 εκατ. έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους, και υπάρχουν εκτιμήσεις ότι οι πραγματικές απώλειες ξεπερνούν τις 100.000. Περισσότερα από 17.500 παιδιά έχουν σκοτωθεί, γενιές ολόκληρες οικογενειών έχουν αφανιστεί από τους βομβαρδισμούς και τις σφαγές αμάχων σε υποτιθέμενα ασφαλείς ζώνες – καθορισμένες ως τέτοιες από το ίδιο το Ισραήλ, και όλα αυτά παράλληλα με την τρομακτική καταστροφή των πόλεων και των χωριών της Γάζας.

Η υποχρέωσή μας ν’ αντιταχθούμε στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού εντείνεται από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης όσον αφορά το συνεχιζόμενο έγκλημα της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών (Ιούλιος 2024), και το σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ, το οποίο υπερψηφίστηκε με εντυπωσιακή πλειοψηφία στις 18 Σεπτεμβρίου 2024, απαιτώντας από το Ισραήλ “να τερματίσει χωρίς καθυστέρηση την παράνομη παρουσία του” στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Στην ίδια αυτή απόφαση εμπεριέχεται απαίτηση όχι μόνο απεμπλοκής κρατών, φορέων και θεσμών από οποιουδήποτε χαρακτήρα επιχείρηση που συνδράμει άμεσα ή έμμεσα το συνεχιζόμενο έγκλημα της γενοκτονίας, αλλά και παρεμπόδισης κάθε τέτοιας ενέργειας ή επιχείρησης.

Η συνεργασία όπως και η έμμεση στήριξη αλλά και η ανοχή, δεν είναι τίποτε άλλο από συνενοχή.

Καταδικαστέο είναι και το κυνήγι μαγισσών στον πολιτιστικό τομέα, όπου καλλιτέχνες και εργαζόμενοι στον πολιτισμό αντιμετωπίζουν καταστολή και αντίποινα, επειδή εκφράζουν την πίστη τους στα ανθρώπινα δικαιώματα και αντιτίθενται σε κάθε μορφή ρατσισμού και διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένης της ισλαμοφοβίας και του αντισημιτισμού. Διαμαρτυρόμαστε για τις “μαύρες λίστες” που επιστρέφουν στον πολιτισμό, την εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή, με την επιλεκτική κατάργηση της ελευθερίας του λόγου.

Δεν είναι αργά για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να εκδώσει δημόσια δήλωση για κατάπαυση του πυρός, και να ζητήσει να τερματιστεί πάραυτα η γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα.

Είμαστε ανοιχτοί σε κάθε επικοινωνία προς αυτήν την κατεύθυνση.

Την ίδια στιγμή, χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από ένα κάλεσμα για κατάπαυση του πυρός. Το κίνημα BDS, συμπεριλαμβανομένης της Παλαιστινιακής Εκστρατείας για Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ (the Palestinian Campaign for Academic and Cultural Boycott of Israel – PACBI), εμπνευσμένο από τις εκστρατείες μποϊκοτάζ που συνέβαλαν στον τερματισμό του νοτιοαφρικάνικου απαρτχάιντ, διεξάγει εκστρατεία εδώ και 20 χρόνια με καλλιτέχνες και πολιτιστικούς οργανισμούς προκειμένου να διαρρήξει τους δεσμούς με τα συνένοχα πολιτιστικά ιδρύματα του Ισραήλ, ώστε να τερματίσουν τη συνενοχή τους με το καθεστώς του απαρτχάιντ.

Η συμμετοχή στο παγκόσμιο μποϊκοτάζ θα ήταν ένα σημαντικό βήμα για το τέλος του απαρτχάιντ.

Μας έχει γίνει γνωστό ότι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συνεργάστηκε πρόσφατα με την CoPro Israel, αγνοώντας το κάλεσμα του PACBI προς τη διεθνή κοινότητα. Η CoPro Israel, ο επίσημος φορέας για την προώθηση του Ισραηλινού Κινηματογράφου, είναι πλήρως ενσωματωμένη στον κρατικό μηχανισμό εξομάλυνσης της ισραηλινής κατοχής και εγκλημάτων. Το εκτεταμένο προπαγανδιστικό τους υλικό είχε απαλείψει τους Παλαιστίνιους και την κατοχή πριν η ισραηλινή πολεμική μηχανή αναλάβει αυτό το έργο.

Αναμένουμε να συζητήσουμε μαζί σας αυτό το επιτακτικό ζήτημα, προκειμένου να καταδικάσουμε το ξέπλυμα μέσω της τέχνης, καθώς και την ανάγκη να διακόψουμε τους δεσμούς με τη συνένοχη CoPro Israel μέχρι να λήξει η γενοκτονία και το σύστημα του απαρτχάιντ, διασφαλίζοντας τα ίσα δικαιώματα των Παλαιστινίων και το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων.

Παρακολουθώντας το έργο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω του κινηματογράφου, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο αυτή την κομβική στιγμή να μετασχηματιστούν τα λόγια σε πράξη, τιμώντας το κάλεσμα του PACBI για παύση κάθε συνεργασίας με το Ισραήλ, ώστε να τερματιστεί η γενοκτονία, όπως έκανε πρόσφατα το AnimaSyros και όπως εκφράστηκε από τη σκηνοθέτιδα Sarah Friedland στο τελευταίο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

Υπογραμμίζουμε, τέλος και πάλι, ό,τι ένα δημόσιο κάλεσμα για μόνιμη κατάπαυση του πυρός θα ήταν κρίσιμης σημασίας για την κινηματογραφική κοινότητα στην Ελλάδα, κυρίως όμως για τον παλαιστινιακό λαό που αγωνίζεται να επιβιώσει από μία γενοκτονία.

Ελπίζουμε ειλικρινά αυτή η σημαντική συζήτηση να έχει συνέχεια και αναμένουμε την ανταπόκρισή σας.

Με εκτίμηση,
BDS Greece
Film Workers for Palestine
Artists Against Genocide and Artwashing GR

Οι εξτρεμιστές του Ισραήλ έχουν ένα σχέδιο για την επομένη της Γενοκτονίας

RAMZY BAROUD* | 1η Νοεμβρίου 2024 | Counterpunch.org

Με το σύνθημα “Η Γάζα είναι δική μας, για πάντα”, ένας μεγάλος αριθμός ισραηλινών εξτρεμιστών και δεξιών πολιτικών συναντήθηκε στον οικισμό Be’eri, κοντά στη συνοριακή περιοχή της Γάζας, στις 20-21 Οκτωβρίου.

Η ομάδα αντιπροσώπευε το who’s who της ισραηλινής δεξιάς, της ακροδεξιάς και των υπερεθνικιστών. Συμμετείχαν οι Ισραηλινοί υπουργοί Itamar Ben-Gvir, May Golan και Bezalel Smotrich, καθώς και δέκα βουλευτές του κόμματος Likud του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu.

Η εκδήλωση, με τίτλο “Προετοιμασία για την επανεγκατάσταση στη Γάζα”, διοργανώθηκε από ένα από τα πιο ακραία κινήματα εποίκων του Ισραήλ, το Nachala, με επικεφαλής την περιβόητη Daniella Weiss. Για να αντιληφθείτε πόσο ακραία είναι αυτή η 79χρονη έποικος, σκεφτείτε το εξής: Στις 27 Ιουνίου, η καναδική κυβέρνηση, αν και από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Νετανιάχου και των πολέμων του, της επέβαλε κυρώσεις, λόγω του “ρόλου της στη διευκόλυνση (…) πράξεων βίας από Ισραηλινούς εξτρεμιστές εποίκους εναντίον Παλαιστινίων αμάχων”.

Το γεμάτο μίσος συνέδριο, ωστόσο, δεν ήταν παρά το αποκορύφωμα μιας ετήσιας προσπάθειας για την οικοδόμηση μιας υπόθεσης για την οποία το Ισραήλ πρέπει να καθαρίσει εθνοτικά τους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας και να εγκαταστήσει εκ νέου παράνομους οικισμούς.

Η ιστορία, ωστόσο, δεν αρχίζει στις 7 Οκτωβρίου. Το 2005, το Ισραήλ αποφάσισε να μεταφέρει τις δυνάμεις του από τη μικροσκοπική παράκτια περιοχή. Αυτή ήταν η αρχή της ερμητικής ισραηλινής πολιορκίας της Λωρίδας, η οποία οδήγησε σε πολλαπλούς πολέμους και, τελικά, στα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και στη συνεχιζόμενη γενοκτονία.

Αν και ο αριθμός των Εβραίων εποίκων που απομακρύνθηκαν από τους 15 παράνομους οικισμούς που διαλύθηκαν ήταν αρκετά μικρός – 8.500 – το αίσθημα προδοσίας που ένιωσαν οι έποικοι δημιούργησε βαθιές διαιρέσεις σε ολόκληρη την ισραηλινή κοινωνία.

Οι χαοτικές σκηνές της βίαιης απομάκρυνσης των εποίκων από το μπλοκ των οικισμών Gush Katif στη Γάζα δημιούργησαν εθνική κρίση στο Ισραήλ και συγκρίθηκαν με τη βίαιη εκκένωση του παράνομου οικισμού Yamit στο Σινά, τον οποίο το Ισραήλ διέλυσε τον Απρίλιο του 1982 στο πλαίσιο προηγούμενης συμφωνίας με την Αίγυπτο. Αλλά, γιατί η κρίση;

Το Ισραήλ είναι μια κοινωνία εποικιστικής αποικιοκρατίας, η οποία έχει συνδέσει την αποικιοκρατική της επέκταση με θρησκευτικές επιταγές και προφητείες. Έτσι, η αναγκαστική αποχώρηση από τη Γάζα, για τους περισσότερους από αυτούς τους εποίκους, πρέπει να φάνηκε ότι αποτελούσε τόσο εθνική προδοσία όσο και ιεροσυλία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η επανεγκατάσταση της Γάζας έγινε η άμεση κραυγή συσπείρωσης των Ισραηλινών εποίκων. Σε σύγκριση με το περιορισμένο πολιτικό τους μερίδιο εξουσίας κατά την απομάκρυνση τους το 2005, οι σημερινοί εξτρεμιστές είναι τώρα ουσιαστικά οι ιθύνοντες.

Ενώ ο στρατός παραμένει ασαφής όσον αφορά τους στρατηγικούς του στόχους στη Γάζα, οι έποικοι είχαν πάντα επίγνωση της φύσης της αποστολής τους: την εθνοκάθαρση όλων των Παλαιστινίων από τη Γάζα και την ανοικοδόμηση των εποικισμών.

Έτσι, γρήγορα, η Βάις και πολλοί από τους υποστηρικτές της άρχισαν να καλούν τους Ισραηλινούς να συμμετάσχουν στην εκστρατεία επανεποικισμού. “Εγγραφείτε, εγγραφείτε, θα είστε στη Γάζα”, είπε η Βάις σε ένα ακροατήριο υποστηρικτών τον περασμένο Μάρτιο, δηλώνοντας με χαρά ότι 500 οικογένειες είχαν ήδη εγγραφεί, σύμφωνα με δημοσίευμα του CNN.

Οι Weiss και Nachala δεν ενεργούν ανεξάρτητα από τον γενικότερο στόχο των κορυφαίων πολιτικών της χώρας. Για παράδειγμα, την πρώτη ημέρα του πολέμου, στις 7 Οκτωβρίου 2023, ο Νετανιάχου ξεκαθάρισε τις προθέσεις του: “Λέω στους κατοίκους της Γάζας: Φύγετε τώρα, γιατί θα δράσουμε δυναμικά παντού”.

Στις 17 Οκτωβρίου, ένα έγγραφο θέσεων που παρουσιάστηκε από το ισραηλινό Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας και Σιωνιστικής Στρατηγικής Misgav ζήτησε τη “μετεγκατάσταση και την οριστική διευθέτηση ολόκληρου του πληθυσμού της Γάζας”. Η έκθεση έβλεπε στον πόλεμο “μια μοναδική και σπάνια ευκαιρία για την εκκένωση ολόκληρης της Λωρίδας της Γάζας” στην έρημο του Σινά.

Αργότερα τον ίδιο μήνα, το ίδιο το ισραηλινό υπουργείο Πληροφοριών ενεπλάκη, με το ισραηλινό ειδησεογραφικό πρακτορείο Calcalist να δημοσιεύει ένα έγγραφο που “συνιστούσε(ε) τη μεταφορά των κατοίκων της Γάζας στο Σινά”.

Στις 14 Νοεμβρίου, ο ακροδεξιός υπουργός Σμότριτς μίλησε για “εθελοντική μετανάστευση”. Τον Δεκέμβριο, δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο ίδιος ο Νετανιάχου είχε πει σε μέλη του κόμματος Λικούντ ότι η πραγματική πρόκληση για το Ισραήλ είναι να βρει “χώρες που είναι πρόθυμες να τους απορροφήσουν”, εννοώντας τους κατοίκους της Γάζας.

Άρχισαν να διοργανώνονται συνέδρια για να συγκεντρωθεί υποστήριξη γύρω από την ιδέα της εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων. Το πρώτο μεγάλο συνέδριο πραγματοποιήθηκε από έναν συνασπισμό κινημάτων εποίκων τον περασμένο Δεκέμβριο.

“Ένα σπίτι στην παραλία δεν είναι όνειρο”, διακήρυττε μια διαφήμιση για τη συγκέντρωση. Η “παραλία” εδώ είναι μια αναφορά στην παραλία της Γάζας. Ακόμη και ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ, άρπαξε την ευκαιρία. Τον Μάρτιο, μίλησε για την “πολύ πολύτιμη …παραθαλάσσια ιδιοκτησία της Γάζας”, η οποία απαιτούσε από το Ισραήλ να απομακρύνει τους αμάχους και να “καθαρίσει τη Λωρίδα”.

Το εν εξελίξει λεγόμενο Σχέδιο του Στρατηγού, που αποσκοπεί στην εξόντωση και την εθνοκάθαρση της βόρειας Γάζας, δεν είναι παρά η στρατιωτική συνιστώσα του οράματος των εποίκων, αυτό του “η Γάζα είναι δική μας, για πάντα”.

Αλλά αν το Ισραήλ απέτυχε να διατηρήσει τους οικισμούς του στην επαναστατημένη Λωρίδα της Γάζας υπό πιο εύκολες συνθήκες στο παρελθόν, θα τα καταφέρει τώρα; Οι έποικοι έχουν ήδη επίγνωση της πρόκλησης που αντιμετωπίζουν. Γι’ αυτό συνδέουν διαρκώς τον εποικισμό της Γάζας με την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων κατοίκων της Λωρίδας.

Η επιτυχία ή η αποτυχία του Ισραήλ, ωστόσο, θα καθοριστεί τελικά από το εξής αξίωμα: όσο ο παλαιστινιακός λαός αντιστέκεται, η Βάις και οι εξτρεμιστές συνοδοιπόροι της δεν θα βρουν ασφάλεια στη Γάζα.

Πράγματι, ο γηγενής πληθυσμός της Γάζας επιβιώνει σε αυτή την ιστορική γη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αν η γενοκτονία δεν τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν τη γη τους, τίποτα άλλο δεν θα το κάνει.

Εδώ θα βρείτε το πρωτότυπο άρθρο.

Ο Ramzy Baroud είναι δημοσιογράφος και εκδότης του The Palestine Chronicle. Είναι συγγραφέας πέντε βιβλίων. Το τελευταίο του είναι το βιβλίο “These Chains Will Be Broken: These Chains Will Be Broken: Παλαιστινιακές ιστορίες αγώνα και ανυπακοής στις ισραηλινές φυλακές” (Clarity Press, Ατλάντα). Ο Δρ Baroud είναι μη μόνιμος ανώτερος ερευνητής στο Κέντρο για το Ισλάμ και τις Παγκόσμιες Υποθέσεις (CIGA) του Πανεπιστημίου Zaim της Κωνσταντινούπολης (IZU).
https://ramzybaroud.net

Καταγγελία για το OVERSEAS SUN COAST

Το ελληνικής ιδιοκτησίας, με αμερικανική σημαία τάνκερ OVERSEAS SUN COAST, μαζί με το OVERSEAS SANTORINI, έχει καταγγελθεί από διεθνείς οργανισμούς και ελληνικά συνδικάτα για τη μεταφορά στρατιωτικών καυσίμων JP-8, τα οποία χρησιμοποιεί η ισραηλινή πολεμική αεροπορία στις επιθέσεις της στη Γάζα.

Σήμερα, 1η Νοεμβρίου, το πλοίο βρίσκεται αγκυροβολημένο στη ναυτική βάση της Σούδας, προερχόμενο από τα διυλιστήρια της MOTOR OIL στους Αγίους Θεοδώρους.

Παρά τις εκκλήσεις του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ και την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για άμεση κατάπαυση του πυρός, η Ελλάδα επιτρέπει τη χρήση των υποδομών της για τον ανεφοδιασμό του ισραηλινού στρατού, ο οποίος κατηγορείται για γενοκτονικές πράξεις στη Γάζα. Αυτή η στήριξη συνιστά παραβίαση της διεθνούς ηθικής και ενίσχυση των εγκλημάτων πολέμου.

Μετατρέπει σε κουρελόχαρτο την Σύμβαση για την Γενοκτονία, πάνω στην οποία βασίστηκε η προσωρινή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του ΟΗΕ, που αναφερόταν σε εύλογες ενδείξεις γενοκτονίας στη Γάζα. Η απόφαση αυτή δεν καλούσε απλά το Ισραήλ να σταματήσει τις ενέργειες που έθεταν σε κίνδυνο τον λαό της Γάζας. Παρήγαγε και υποχρέωση σε όλα τα κράτη να δράσουν ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος γενοκτονίας στη Γάζα, αλλά και να απέχουν από ενέργειες στήριξης της δράσης του Ισραήλ.

Η Ελλάδα δεν έχει κάνει το παραμικρό για όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι ψήφισε την πρόσφατη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Κάθε μέρα καθυστέρησης κοστίζει ζωές. Το στρατιωτικό εμπάργκο και η διακοπή κάθε μορφής στρατιώτης αρωγής και συνεργασίας με το Ισραηλινό καθεστώς απαρτχάιντ, κατοχής και γενοκτονίας δεν είναι απλά στοιχειώδης ανθρωπιά, είναι επιταγή του Διεθνούς Δικαίου.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!

Νέες πληροφορίες για το “πλοίο του θανάτου” MV Kathrin

Μετά από διαρκείς απαγορεύσεις ελλιμενισμού σε διάφορες χώρες, το πλοίο Kathrin έπλεε για πάνω από μια εβδομάδα εκτός ραντάρ. Δημοσιογράφοι την εντόπισαν στο Πόρτο Ρομάνο, στην Αλβανία, εξακολουθώντας (σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις) να μεταφέρει οκτώ εμπορευματοκιβώτια των 150.000 κιλών εκρηκτικών RDX για τις Ισραηλινές Στρατιωτικές Βιομηχανίες.

Στις 28 Οκτωβρίου, το πλοίο επανεμφανίστηκε, προσεγγίζοντας και εκφορτώνοντας στον στρατιωτικό λιμένα της Αλεξάνδρειας.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του λιμανιού της Αλεξάνδρειας, το Γραφείο Συμβούλων Ναυτιλίας της Αιγύπτου (EMCO) ήταν υπεύθυνο για την υποδοχή του πλοίου Kathrin και τον χειρισμό των εμπορευματοκιβωτίων που έφεραν την ένδειξη «στρατιωτικό φορτίο». Η EMCO επέβλεψε επίσης την αναχώρηση άλλου πλοίου την ίδια ημέρα με προορισμό το ισραηλινό λιμάνι του Ashdod, προκαλώντας ερωτήματα για τη σύνδεση αυτής της αιγυπτιακής εταιρείας με τους χειριστές του πλοίου φορτωμένου με εκρηκτικά.

Οποιαδήποτε βοήθεια στη μεταφορά στρατιωτικών και διπλής χρήσης προμηθειών προς το Ισραήλ ενώ διαπράττει γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου παραβιάζει τις υποχρεώσεις κρατών και εταιρειών σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Επίσης, έρχεται σε αντίθεση με το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και την ιστορική απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 18 Σεπτεμβρίου, που καλεί για κυρώσεις στο Ισραήλ.

Η συμμετοχή σε οποιεσδήποτε ενέργειες υποστήριξης της γενοκτονίας του Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού, ιδίως στη μεταφορά στρατιωτικών προμηθειών, αντιτίθεται στην επίσημη θέση της Αιγύπτου, την ευρεία λαϊκή συναίνεση και ενδεχομένως εκθέτει την Αίγυπτο σε άμεση νομική ευθύνη.

Ισραηλινοί εγκληματίες πολέμου ζουν το μύθο τους στην Ελλάδα

30/10/2024 | Infowar Xstefanou

«Θεραπευτική 4ήμερη» απόδραση στην Ελλάδα μπορούν να διεκδικήσουν Ισραηλινοί στρατιώτες προκειμένου να «αφήσουν πίσω τους το άγχος και να αναστοχαστούν τις εμπειρίες τους σε ένα ήρεμο περιβάλλον». Το όνειρο αυτό προσφέρει ισραηλινή ΜΚΟ, η οποία λανσάροντας την εκστρατεία «Ανάσα» μαζεύει χρήματα από δωρεές προκειμένου να στηρίξει με αυτόν τον τρόπο τους Ισραηλινούς στρατιώτες της πρώτης γραμμής. Ταυτόχρονα, οι Ισραηλινοί τουρίστες προπηλακίζουν πολίτες που εκφράζονται υπέρ της Παλαιστίνης.

Η μη κυβερνητική οργάνωση Swords of Iron στάθηκε στο πλευρό των Ισραηλινών στρατιωτών από την πρώτη κιόλας μέρα της ισραηλινής θηρωδίας, «καλύπτοντας τόσο τις εκφρασμένες όσο και τις υποσυνείδητές τους ανάγκες». Δημιουργώντας ένα δίκτυο υποστήριξης, το αποκαλούμενο «Gilat Junction», η οργάνωση στηρίζει πρωτίστως τους στρατιώτες Τσαγιάλ, δηλαδή τους Ισραηλινούς του εξωτερικού που γύρισαν να υπηρετήσουν την πατρίδα τους χωρίς να έχουν οικογένεια στο Ισραήλ. Ανάμεσα στις παροχές είναι η σίτιση, το ζεστό ντους, πλυντήριο και στεγνωτήριο, ακόμα και εξοπλισμός για dj, καθώς οι στρατιώτες του IDF δείχνουν ιδιαίτερη αδυναμία στη μουσική.

Όμως η Iron Swords είχε μια ακόμα ιδέα για να εμπλουτίσει τον κοινωφελή της σκοπό -ένα «θεραπευτικό ταξίδι στην Ελλάδα». Με κόστος μόλις 1.200 ευρώ (4.900 NIS) οι Ισραηλινοί στρατιώτες μπορούν «να αποσυνδεθούν, να αφήσουν πίσω το άγχος και να αναστοχαστούν τις εμπειρίες τους σε ένα ήρεμο περιβάλλον. Αυτό το ταξίδι λέει η οργάνωση «είναι μια ευκαιρία να επεξεργαστούμε τα σωματικά και συναισθηματικά σημάδια της μάχης, προσφέροντας μια στιγμή γαλήνης και μια ευκαιρία να αναπνεύσουμε ξανά ελεύθερα. Η εκστρατεία «Breathe» είναι η δέσμευσή μας να υποστηρίξουμε τους στρατιώτες μας παρέχοντάς τους την ευκαιρία να θεραπευτούν και να αναζωογονηθούν».

Πράγματι οι τυχεροί εγκληματίες πολέμου που καταφέρνουν να κάνουν ένα διάλειμμα από τα καθήκοντα τους και να επισκεφτούν την Ελλάδα, και συγκεκριμένα το Καρπενήσι, με διαμονή στο Montana Hotel & Spa και εξορμήσεις με SUV και γουρούνες στη γύρω περιοχή, με βίντεο που ανεβάζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δηλώνουν ευγνώμονες και ενθουσιασμένοι που γυρίζουν στο πεδίο της μάχης.

Φυσικά γνωρίζουμε ότι μπροστά στο επιχειρηματικό κέρδος δεν χωράνε πολλές «ανθρωπιστικές ανησυχίες». Μετά τις αποκαλύψεις για την εμπλοκή Ελλήνων εφοπλιστών στην τροφοδοσία του Ισραήλ με καύσιμα που χρησιμοποιούνται στη γενοκτονία, ίσως είναι η σειρά των Ελλήνων επιχειρηματιών στο τομέα του τουρισμού που υποδέχονται με χαρά τους στρατιώτες του IDF.

Και αυτό παρότι δεν ήταν λίγες οι φορές που Ισραηλινοί τουρίστες μετατράπηκαν σε απειλή, πραγματοποιώντας βίαιες επιθέσεις κατά πολιτών που συμμετείχαν σε εκδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης. Το τελευταίο περιστατικό σημειώθηκε τον Οκτώβριο στη Ρόδο, όταν ομάδα 20 Ισραηλινών τουριστών «προχώρησε σε απρόκλητη επίθεση εναντίον συγκέντρωσης αλληλεγγύης στους λαούς της Παλαιστίνης και του Λιβάνου, που διοργάνωσαν σωματεία και φορείς του νησιού»!

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του 902.gr «ύστερα από κάλεσμα του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ρόδου πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στην πλατεία Κύπρου, με τη συμμετοχή φοιτητικών συλλόγων και της Επιτροπής Ειρήνης Ρόδου, για την καταδίκη της εγκληματικής πολιτικής των Ισραήλ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και την έκφραση αλληλεγγύης στους λαούς της Παλαιστίνης και του Λιβάνου.

Ομάδα περίπου 20 ισραηλινών τουριστών, που βρίσκονταν κοντά στο σημείο, μόλις αντίκρισαν Παλαιστινιακές σημαίες άρχισαν να προκαλούν, να βρίζουν χυδαία και να φωνάζουν συνθήματα. Έφτασαν μάλιστα σε σημείο να επιτεθούν στους συγκεντρωμένους, με χτυπήματα και απειλές, όπως «θα σας κόψουμε το λαιμό» και «θα σας σκοτώσουμε!».

Η ομάδα των Ισραηλινών έλαβε αποφασιστική απάντηση από τους συγκεντρωμένους, αλλά και από περαστικούς, οι οποίοι τους απώθησαν. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με την προκλητική ανοχή της αστυνομίας που είχε παρουσία στο σημείο.

Ανάλογα βίαια περιστατικά είχαν σημειωθεί στο Κούζκο του Περού, όπου ισραηλινοί τουρίστες προσπάθησαν να διαλύσουν συγκέντρωση αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη σπρώχνοντας και φτύνοντας τους συγκεντρωμένους, ενώ στην Ιαπωνία ισραηλινοί τουρίστες προπηλάκισαν διαδηλωτές φωνάζοντάς τους ότι θα βιάσουν τις οικογένειές τους. Επίθεση είχε σημειωθεί και άλλη φορά προ ολίγων μηνών στην Ελλάδα, μπροστά στην πλατεία Συντάγματος, από οπαδούς της Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Φυσικά οι επιθέσεις δεν είναι μόνο φυσικές, αλλά και διαδικτυακές -ένας τομέας που οι Ισραηλινοί γνωρίζουν καλά. Από οργανωμένες εκστρατείες δυσφήμισης σε εστιατόρια και μικρές επιχειρήσεις, απειλές σε πολίτες που εκφράζονται υπέρ της Παλαιστίνης, σε επιθέσεις εναντίον του κινήματος BDS (το οποίο καλεί σε εμπορικό, καλλιτεχνικό και πανεπιστημιακό αποκλεισμό του ισραηλινού κράτους) και εκστρατείες παραπληροφόρησης για τις ισραηλινές θηριωδίες στη Γάζα, τα ισραηλινά τρολ εργάζονται ακατάπαυστα χωρίς να ονειρεύονται διακοπές.

Εδώ θα βρείτε το πρωτότυπο άρθρο.

Δημόσια ανάρτηση συμμετέχουσας εικαστικού στην έκθεση Wanderlust/All passports

“Χτες αποφάσισα να αποσύρω τη συμμετοχή μου από την έκθεση Wanderlust/ All Passports.

Ναι, το ότι διεκόπη η συνεργασία με την Ισραηλινή πρεσβεία ήταν σημαντικό επίτευγμα που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ανοιχτή επιστολή της BDS Greece καθώς και στην πίεση που ασκήσαμε κάποιοι συμμετέχοντες και μέλη του καλλιτεχνικού και κινηματικού χώρου. Παρότι θετική, η κίνηση αυτή έπρεπε να είχε γίνει ως κατηγορηματική αποκήρυξη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, αντί ‘προς αποφυγή κακόβουλων σχολίων’ όπως τέθηκε στην ανακοίνωση του επιμελητή Κ. Πράπογλου.

Για μένα δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός για να εκφέρει γνώμη, και εν απουσία τοποθέτησης, οι ισχυρισμοί περί ενωτικού χαρακτήρα της τέχνης δεν πείθουν κανέναν. Τέλος ο προπηλακισμός και εκφοβισμός της ομάδας Artists Against Genocide and Artwashing GR για τη δραση διαμαρτυρίας τους στα εγκαίνια της έκθεσης, από υπαλλήλους ασφαλείας ήταν αδικαιολόγητοι. Αυτή η αντιμετώπιση καθιστά προφανείς τις αντιλήψεις της διοργάνωσης για το ποιος πραγματικά απειλείται και ποιος χρήζει προστασίας.

Είμαι ευγνώμων που μου δόθηκε η πραγματικά σημαντική ευκαιρία να εκθέσω το έργο μου ανάμεσα σε τόσους εξαιρετικούς καλλιτέχνες, αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω λαμβάνω μέρος υπό τις παρούσες συνθήκες. Αυτά.”

Η πρωτότυπη ανάρτηση εδώ.

Εκατοντάδες συγγραφείς δεσμεύονται να μποϊκοτάρουν τα ισραηλινά πολιτιστικά ιδρύματα

«Δεν μπορούμε με επαναπαυμένη συνείδηση ​​να συνεργαστούμε με τους ισραηλινούς θεσμούς, χωρίς να έχουμε διερευνήσει τη σχέση τους με το απαρτχάιντ και τον εκτοπισμό».

Του Dan Sheehan | 28 Οκτωβρίου 2024

Ο Percival Everett, η Sally Rooney, ο Viet Thanh Nguyen, ο Kaveh Akbar, η Michelle Alexander, η Naomi Klein, η Téa Obreht, ο Peter Carey, ο Jericho Brown, η Natalie Diaz, η Mary Gaitskill, ο Hari Kunzru, η Rachel Kushner, η Jhumpa Lahiri, ο Justin Torres, η Raven Leilani, η Susan Abulhawa, η Valeria Luiselli, η Jia Tolentino, ο Ben Lerner, ο Jonathan Lethem, ο Hisham Matar, η Maaza Mengiste, η China Miéville, ο Torrey Peters, ο Max Porter, η Miriam Toews, η Leslie Jamison, η Layli Long Soldier, και ο Ocean Vuong είναι μεταξύ των εκατοντάδων εξεχόντων συγγραφέων που υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή με την οποία δεσμεύονται να μην συνεργαστούν με «ισραηλινούς πολιτιστικούς φορείς που είναι συνένοχοι ή έχουν παραμείνει σιωπηλοί παρατηρητές της συντριπτικής καταπίεσης των Παλαιστινίων».

Πρόκειται για γενοκτονία, όπως λένε εδώ και μήνες κορυφαίοι ειδικοί μελετητές και οργανισμοί. Ισραηλινοί αξιωματούχοι μιλούν ξεκάθαρα για τα κίνητρά τους να εξολοθρεύσουν τον πληθυσμό της Γάζας, να καταστήσουν αδύνατη τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και να καταλάβουν την παλαιστινιακή γη. Αυτό έρχεται σε ακολουθία 75 χρόνων εκτοπισμού, εθνοκάθαρσης και απαρτχάιντ.

Ο πολιτισμός έπαιξε αναπόσπαστο ρόλο στην αποδοχή αυτών των αδικιών. Τα ισραηλινά πολιτιστικά ιδρύματα, που συχνά συνεργάζονται απευθείας με το κράτος, ήταν ζωτικής σημασίας για τη συσκότιση, τη συγκάλυψη και το ξέπλυμα της καταπίεσης εκατομμυρίων Παλαιστινίων για δεκαετίες.

Έχουμε έναν ρόλο να παίξουμε. Δεν μπορούμε με επαναπαυμένη συνείδηση ​​να συνεργαστούμε με ισραηλινούς θεσμούς χωρίς να έχουμε διερευνήσει τη σχέση τους με το απαρτχάιντ και τον εκτοπισμό. Αυτή ήταν η θέση που πήραν αμέτρητοι συγγραφείς εναντίον της Νότιας Αφρικής ήταν η συμβολή τους στον εκεί αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ.

Επομένως: δεν θα συνεργαστούμε με ισραηλινά πολιτιστικά ιδρύματα που είναι συνένοχα ή έχουν παραμείνει σιωπηλοί παρατηρητές της αφόρητης καταπίεσης των Παλαιστινίων.

Η επιστολή έχει υπογραφεί από πολλούς αποδέκτες και φιναλίστ σχεδόν κάθε σημαντικού λογοτεχνικού βραβείου στον κόσμο – από το Booker μέχρι το Pulitzer, το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου έως το Γυναικείο Βραβείο Μυθιστορήματος – και κλείνει μ’ ένα κάλεσμα για δράση προς όλους όσους κινούνται στον κόσμο του βιβλίου:

Η συνεργασία με αυτούς τους θεσμούς βλάπτει τους Παλαιστίνιους, έτσι λοιπόν καλούμε τους συναδέλφους μας συγγραφείς, μεταφραστές, εικονογράφους και εργαζόμενους στο βιβλίο να μας ακολουθήσουν σ’ αυτήν την δέσμευση. Καλούμε τους υπεύθυνους των εκδοτικών οίκων μας, τους εκδότες και τους εμπορικούς εκπροσώπους μας να ενωθούν μαζί μας παίρνοντας θέση, αναγνωρίζοντας τη δική μας συμμετοχή, τη δική μας ηθική ευθύνη και σταματώντας κάθε εμπλοκή με το ισραηλινό κράτος και με συνένοχους ισραηλινούς θεσμούς.

Ακολουθεί η πλήρης επιστολή:

“Εμείς, ως συγγραφείς, εκδότες, εργαζόμενοι στα λογοτεχνικά φεστιβάλ και έτεροι εργαζόμενοι στο χώρο του βιβλίου, δημοσιεύουμε αυτήν την επιστολή επειδή αντιμετωπίζουμε την πιο βαθιά ηθική, πολιτική και πολιτιστική κρίση του 21ου αιώνα. Η αφόρητη αδικία με την οποία βρίσκονται αντιμέτωποι οι Παλαιστίνιοι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Ο πόλεμος που διαδραματίζεται σε παρόντα χρόνο μπήκε στα σπίτια μας και τρύπησε τις καρδιές μας.

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι εδώ, παρούσα: το Ισραήλ έχει καταστήσει τη Γάζα αβίωτη. Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πόσους ακριβώς Παλαιστίνιους έχει το Ισραήλ σκοτώσει από τον Οκτώβριο, καθώς έχει καταστρέψει όλες τις υποδομές, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας καταμέτρησης και ταφής των νεκρών. Γνωρίζουμε ότι το Ισραήλ έχει σκοτώσει τουλάχιστον 43.362 Παλαιστίνιους στη Γάζα από τον Οκτώβριο, και ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος πόλεμος κατά των παιδιών αυτόν τον αιώνα.

Πρόκειται για γενοκτονία, όπως λένε εδώ και μήνες κορυφαίοι ειδικοί μελετητές και οργανισμοί. Ισραηλινοί αξιωματούχοι μιλούν ξεκάθαρα για τα κίνητρά τους να εξολοθρεύσουν τον πληθυσμό της Γάζας, να καταστήσουν αδύνατη τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και να καταλάβουν την παλαιστινιακή γη. Αυτό έρχεται σε ακολουθία 75 χρόνων εκτοπισμού, εθνοκάθαρσης και απαρτχάιντ.

Ο πολιτισμός διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην κανονικοποίηση αυτών των αδικιών. Τα ισραηλινά πολιτιστικά ιδρύματα που συχνά συνεργάζονται απευθείας με το κράτος, υπήρξαν ζωτικής σημασίας για τη συσκότιση, τη συγκάλυψη και το ξέπλυμα της λεηλασίας και της καταπίεσης εκατομμυρίων Παλαιστινίων για δεκαετίες.

Έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε. Δεν μπορούμε με επαναπαυμένη συνείδηση ​​να συνεργαστούμε με ισραηλινούς θεσμούς χωρίς να έχουμε διερευνήσει τη σχέση τους με το απαρτχάιντ και τον εκτοπισμό. Αυτή ήταν η θέση που πήραν αμέτρητοι συγγραφείς κατά της Νότιας Αφρικής• ήταν η συμβολή τους στον εκεί αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ.

Επομένως: δεν θα συνεργαστούμε με ισραηλινά πολιτιστικά ιδρύματα που είναι συνένοχα ή έχουν παραμείνει σιωπηλοί παρατηρητές της συντριπτικής καταπίεσης των Παλαιστινίων. Δεν θα συνεργαστούμε με ισραηλινά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων των εκδοτών, των φεστιβάλ, των λογοτεχνικών πρακτορείων και των εκδόσεων που:

Α) είναι συνένοχοι στην παραβίαση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, μεταξύ άλλων μέσω πολιτικών και πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις ή με το ξέπλυμα και τη δικαιολόγηση της κατοχής, του απαρτχάιντ ή της γενοκτονίας του Ισραήλ, ή

Β) Δεν έχουν ουδέποτε αναγνωρίσει δημόσια τα αναφαίρετα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού όπως κατοχυρώνονται από το διεθνές δίκαιο.

Η συνεργασία με αυτούς τους θεσμούς βλάπτει τους Παλαιστίνιους, έτσι λοιπόν καλούμε τους συναδέλφους μας συγγραφείς, μεταφραστές, εικονογράφους και εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου να ενωθούν μαζί μας σ’ αυτήν την δέσμευση. Καλούμε τους υπεύθυνους των εκδοτικών οίκων μας, τους εκδότες και τους εμπορικούς αντιπροσώπους μας να ενωθούν μαζί μας παίρνοντας θέση, αναγνωρίζοντας τη δική μας συμμετοχή, τη δική μας ηθική ευθύνη και παύοντας κάθε εμπλοκή με το ισραηλινό κράτος και με συνένοχους ισραηλινούς θεσμούς.”

Οι αρχικοί υπογράφοντες,

(ακολουθούν τα ονόματα, μπορεί κανείς να τα διαβάσει ένα προς ένα αν ανοίξει το link του άρθρου)

Εάν είστε δημοσιευμένος συγγραφέας, μεταφραστής, εικονογράφος, εκδότης, συντάκτης ή εργαζόμενος στο βιβλίο

και θα θέλατε να συμμετάσχετε σε αυτή τη θέση, μπορείτε να το κάνετε εδώ.

Εάν έχετε κάποια ερώτηση όσον αφορά τον Τύπο, επικοινωνήστε με το [email protected]

Εδώ θα βρείτε τον σύνδεσμο του πρωτότυπου άρθρου.

Το “πλοίο του θανάτου” MV Kathrin έφυγε από Αλβανία και με κλειστό το AIS τελικά έδεσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Αν δεν έχει ήδη μεταφορτώσει σε άλλο πλοίο τα εκρηκτικά για Ισραήλ όταν ήταν στην Αλβανία, υπάρχει πιθανότητα να ξεφορτώσει τα εκρηκτικά στην Αλεξάνδρεια και από κει να μεταφερθούν στο Ισραήλ οδικώς, μέσω της χερσονήσου του Σινά, καθότι υπάρχει ισχυρή συνεργασία και συνενοχή της δικτατορίας του Σίσι στην Αίγυπτο με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.

Γίνεται προσπάθεια παρακολούθησης του πλοίου και του φορτίου του από τη Διεθνή Αμνηστία και το διεθνές Boycott, Divestment, Sanctions (BDS) Movement.

1...495051...65Σελίδα 50 από 65

Ειδήσεις / Άρθρα