omniatv | Λουκάς Σταμέλλος | Παρασκευή, 29.8.2025
Το διεθνές Κίνημα BDS καλεί την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Εγκληματολογίας να ακυρώσει τις συμμετοχές «ακαδημαϊκών» από ένα «πανεπιστήμιο» παράνομου ισραηλινού εποικισμού. Εκείνη επικαλείται την «ακαδημαϊκή ελευθερία».
Στο φετινό συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Εγκληματολογίας (ESC), EUROCRIM 2025, που διοργανώνεται από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και θα λάβει χώρα στο Αμερικανικό Κολλέγιο (Deree) από τις 3 έως τις 6 Σεπτεμβρίου, συμμετέχουν και «ακαδημαϊκοί» από το «Πανεπιστήμιο Αριέλ» («Ariel University»), το οποίο παρουσιάζεται ως πανεπιστήμιο του Ισραήλ, αλλά δεν βρίσκεται στα διεθνώς αναγνωρισμένα εδάφη του. Αντίθετα, ιδρύθηκε, χρηματοδοτήθηκε και μετατράπηκε σε «πανεπιστήμιο» με αποκλειστικό στόχο την κανονικοποίηση και τη μονιμοποίηση του τέταρτου μεγαλύτερου παράνομου ισραηλινού εποικισμού στα παλαιστινιακά εδάφη.
Με αυτά τα δεδομένα, το διεθνές Κίνημα BDS καλεί την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Εγκληματολογίας να ακυρώσει τις συμμετοχές «ακαδημαϊκών» από το «Ariel University» στο συνέδριο, καθώς συμμετέχουν, άμεσα και προσωπικά και όχι με κάποιον έμμεσο τρόπο, στο διεθνώς αναγνωριζόμενο ως έγκλημα πολέμου του εποικισμού κατεχόμενων εδαφών.
«Ακαδημαϊκή ελευθερία» σε εγκληματίες πολέμου
Θέσαμε ερωτήματα συγκεκριμένα για τη συμμετοχή των εν λόγω «ακαδημαϊκών» – εποίκων στην κ. Έφη Λαμπροπούλου, καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Τμήμα Kοινωνιολογίας του Παντείου, επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής του EUROCRIM 2025 και μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Εγκληματολογίας. Ρωτήσαμε αν μπορεί να αποκλειστεί κάποιος βάσει της αποδεδειγμένης συμμετοχής του σε ένα έγκλημα πολέμου, όπως π.χ. οι «ακαδημαϊκοί» του «πανεπιστημίου» του Αριέλ.
Η κ. Λαμπροπούλου απάντησε ότι «Για την συμμετοχή σε συνέδρια της εταιρείας [σ.σ.: της ESC] δεν ελέγχεται η εθνικότητα, η οργάνωση, το πανεπιστήμιο, η υπηρεσία που εργάζεται ο κάθε αιτών/ούσα συμμετοχή, αλλά το paper που καταθέτει με το ονοματεπώνυμό του και σε περίπτωση αποδοχής του Paper εάν πληρώσει τη συμμετοχή του στο συνέδριο. Η ESC ενώνει και δεν διχάζει, ούτε τιμωρεί». Συμπληρωματικά, μας παρέπεμψε σε δήλωση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ESC και στο καταστατικό της ESC. Μας επισήμανε ότι αρμόδια για πειθαρχικά θέματα (π.χ. επαγγελματικής δεοντολογίας) δεν είναι αρμόδια η οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου αλλά το Εκτελεστικό Συμβούλιο της ESC.
Η δήλωση του Εκτελεστικού Συμβουλίου αναφέρει ότι εκδόθηκε «τον Αύγουστο», και δεν φέρει συγκεκριμένη ημερομηνία, όπως μπορεί να δει κανείς στο δυσλειτουργικό σάιτ της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Εγκληματολογίας. Σ’ αυτήν περιλαμβάνονται και όσα μας απάντησε η κ. Λαμπροπούλου. Ενδεικτικά, ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:
«Μας επηρεάζει βαθιά η βία και ο πόνος που προκαλείται από συγκρούσεις σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Παλαιστίνης / Ισραήλ. Καταδικάζουμε αμετάκλητα όλες τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα διεθνή εγκλήματα, όπως περιγράφονται στο Καταστατικό της Ρώμης και άλλα σχετικά διεθνή κείμενα. Ως επιστημονική εταιρεία, διαφυλάσσουμε την ακαδημαϊκή ελευθερία και προσκαλούμε σε επιστημονικό διάλογο επ’ αυτών των θεμάτων στις ετήσιες συναντήσεις μας και σε άλλα φόρα».
Η ανακοίνωση καταλήγει: «[…] Κάθε είδους απειλητικές ενέργειες, είτε σωματικές είτε λεκτικές, ή άτακτες ή ενοχλητικές συμπεριφορές εναντίον συμμετεχόντων στο συνέδριο δεν θα γίνουν ανεκτές», χωρίς να διευκρινίζεται σε τι αναφέρεται. Είναι πιθανό αυτή η αναφορά να αποτελεί έμμεση απειλή προς όσες κι όσους αντιδρούν στην ακαδημαϊκή νομιμοποίηση των εγκληματιών πολέμου.
Εντωμεταξύ, η ελληνική ομάδα BDS έχει απευθύνει ανοικτή επιστολή στον Δήμαρχο Αθηναίων, καλώντας τον να αποσύρει την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων, αν τελικά η ESC δεν αποκλείσει τους «ακαδημαϊκούς» – εγκληματίες πολέμου από το συνέδριο.
Όμως τι είναι το Αριέλ και το «πανεπιστήμιό» του;
Αριέλ: Ο παράνομος εποικισμός που έκανε ακόμα και Ισραηλινούς να ξινίσουν
Είναι, βέβαια, γνωστό ότι, το ίδιο το κατοχικό κράτος θεωρεί ότι η «γη του Ισραήλ» δεν περιορίζεται από σύνορα και εκτείνεται όπου στρέφουν το βλέμμα τους οι έποικοι. Μέχρι στιγμής αυτή η πρακτική δεν επιβραβεύεται – τουλάχιστον ανοικτά – με νομιμοποίηση από τη διεθνή κοινότητα, παρά μόνο συγκαλύπτεται, με τη γνωστή διπλωματική τακτική «κοιτάω από τη άλλη». Ένας τέτοιος εποικισμός είναι και το «Αριέλ», ένας από τους πιο προωθημένους και κρατικά υποστηριζόμενους θύλακες εποίκων, κυρίως Ευρωπαίων, στα εδάφη των Παλαιστινίων, με σκοπό τον εκτοπισμό τους.
Ο εποικισμός «Αριέλ» (Ari’el, «Λέων του Θεού» στα εβραϊκά) ιδρύθηκε με τις τυπικές μεθόδους και για τους γνωστούς σκοπούς του Ισραήλ. Ο κατοχικός στρατός έκανε κατ’ αρχάς «κατάσχεση» σε καλλιεργούμενες εκτάσεις και βοσκοτόπια των Παλαιστίνιων «για στρατιωτική χρήση». Το 1978 οι κατοχικές δυνάμεις έδωσαν άδεια σε μια ομάδα εποίκων από το Τελ Αβίβ με αρχηγό τον Ρον Νάχμαν (Ron Nachman), στέλεχος του δεξιού σιωνιστικού κόμματος Λικούντ και τότε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της κρατικής εταιρείας όπλων Israel Military Industries (σήμερα εξαγορασμένη από την ιδιωτική Elbit Systems) να ιδρύσουν τον εποικισμό. Το ισραηλινό κράτος αμέσως έδωσε «πολιτική νομιμοποίηση» στο εποικιστικό πρότζεκτ, αναγνωρίζοντάς το ως «δήμο».
Ο Αριέλ βρίσκεται στην καρδιά των κατεχομένων εδαφών της Παλαιστίνης, στη Δυτική Όχθη, ακριβώς δίπλα από την παλαιστινιακή πόλη Σαλφίτ. Έχει τοποθετηθεί σε στρατηγικό σημείο, σαν σφήνα που αποκλείει αφ’ ενός την άμεση συγκοινωνία της Σαλφίτ με τα γύρω χωριά και τη Ναμπλούς, αφ’ ετέρου την πρόσβαση των Παλαιστινίων στον τοπικό υπόγειο υδροφορέα. Επιπλέον, οι ντόπιοι έχουν αποκλειστεί και από κτήματα που νόμιμα τους ανήκουν αλλά βρίσκονται «εντός του οικισμού», ενώ τα αστικά λύματα του Αριέλ χύνονται ανεπεξέργαστα στη ρεματιά που το χωρίζει με το Σαλφίτ.
Εξυπηρετεί δηλαδή την μακρόχρονη στρατηγική του κατοχικού καθεστώτος του Ισραήλ για πολυδιάσπαση των παλαιστινιακών εδαφών, προκειμένου να έχει δημιουργήσει τετελεσμένα, αν ποτέ αναγκαστεί να έρθει σε συμφωνία για αναγνώριση συνόρων.
Το Αριέλ είναι τόσο ακραία παράνομο που ακόμα και Ισραηλινοί καλλιτέχνες έχουν υπογράψει δημόσια δήλωση μποϊκοτάζ, η αλυσίδα McDonald’s του Ισραήλ αρνείται να ανοίξει εκεί κατάστημα και η τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, άσκησε πίεση να μη περάσει από εκεί το τείχος που περικλείει τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη. Πρόκειται για τόσο προκλητικά και επιθετικά τοποθετημένο εποικισμό.
Ο δε ιδρυτής του, Ρον Νάχμαν, αναφέρεται ότι «πήγαινε στο [αεροδρόμιο] Μπεν Γκουριόν για να προσελκύσει Ρώσους ‘ολίμ’ [σ.σ.: εποίκους] να πάνε να ζήσουν στο Αριέλ», κατά τη δεκαετία 1989 – 1999, όταν το Ισραήλ ήταν ελκυστικός προορισμός για μετανάστες από το πρώην Ανατολικό Μπλοκ που μπορούσαν να πάρουν υπηκοότητα και σπίτι από το κράτος του Ισραήλ, με τις όχι ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις του λεγόμενου «Νόμου περί Επιστροφής».
«Πανεπιστήμιο Αριέλ»: Με την υπογραφή του… στρατιωτικού διοικητή
Ο ίδιος ο Ρον Νάχμαν, αρχηγός των εποίκων του Αριέλ και «δήμαρχός» του για δεκαετίες (εκτός από ένα διάλειμμα το 1992-1996 που εξελέγη βουλευτής στο Ισραήλ), ίδρυσε το «Κολλέγιο Αριέλ» ήδη από το 1982. Από το 1997 ήδη ενέτεινε τις προσπάθειές του να αναβαθμιστεί σε πανεπιστήμιο, αλλά έβρισκε αντιστάσεις από τα, έστω και ελάχιστα, πιο μετριοπαθή στοιχεία στα ισραηλινά πανεπιστήμια που καταλάβαιναν ότι η πιθανή αναγνώριση του εποικιστικού «πανεπιστημίου», εξέθετε και τους ίδιους σε πιθανές κυρώσεις, όπως μείωση ή απόσυρση χρηματοδοτήσεων από το εξωτερικό.
Φυσικά το όραμα του φανατικού σιωνιστή εποίκου Νάχμαν για το «πανεπιστήμιο» που θα νομιμοποιούσε τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης και θα τη μετέτρεπε σε «Σαμάρεια», υποστηρίχθηκε ανεπιφύλακτα από το πολιτικό προσωπικό του αποικιακού κράτους. Το 2012 ο Εχούντ Ολμέρτ, ως υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης Νετανιάχου, εξέδωσε διαταγή προς την Κεντρική Διοίκηση του στρατού κατοχής να αναγνωρίσει το «Πανεπιστήμιο του Αριέλ» ως πλήρως ισότιμο πανεπιστήμιο του Ισραήλ. Κι έτσι το Αριέλ απέκτησε «πανεπιστήμιο» με την υπογραφή του διοικητή των στρατευμάτων κατοχής της Δυτικής Όχθης.
Ο σκοπός του Νάχμαν είχε τελικά επιτευχθεί, λίγες εβδομάδες πριν πεθάνει. Όπως δήλωνε στο BBC: «Δεκατρείς χιλιάδες σπουδαστές θα γίνουν φοιτητές ενός νέου πανεπιστημίου. Το Αριέλ είναι πανεπιστημιακή πόλη. Ελπίζω ότι η μάχη που δώσαμε ολοκληρώθηκε με αυτή τη νίκη».
Το εν λόγω «πανεπιστήμιο» είναι επομένως ο βασικός πληθυσμιακός και οικονομικός πυλώνας ενός από τους εκατοντάδες παράνομους εποικισμούς κατεχόμενων εδαφών. Είναι ένα καθαρά στρατιωτικό πρότζεκτ με τον μανδύα του πολιτικού, όπως και όλη η σταθερά εφαρμοζόμενη στρατηγική του ισραηλινού κράτους για τον εποικισμό και την εθνοκάθαρση των κατεχομένων.
Όπως αποδείχθηκε εδώ και δύο χρόνια στη λωρίδα της Γάζας, η γενοκτονία είναι πάντα μια επιλογή για τους στρατοκράτες ισραηλινούς εποίκους.
Η συνεργασία των ευρωπαϊκών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων με «ακαδημαϊκούς» όπως τα μέλη ενός «πανεπιστημίου» που ιδρύθηκε με υπογραφή διοικητή κατοχικών στρατευμάτων, είναι κι αυτή μια επιλογή.
Και οι επιλογές κρίνονται.
Πηγή: Omnia TV
