Η Αριστερή Αγωνιστική Ενωτική Συσπείρωση (ΑΡΑΓΕΣ) των Μηχανικών ΕΜΠ στο ΤΕΕ με ανακοίνωση της καταγγέλλει την προσπάθεια αλλαγής του άρθρου 2 στον Οδηγό Χρηματοδότησης και Διαχείρισης του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) του ΕΜΠ.
Η διάταξη αυτή, που υφίσταται δεκαετίες ως θεσμικός φραγμός σε έρευνα για πολεμικούς σκοπούς και χρηματοδοτήσεις από διεθνείς στρατιωτικούς συνασπισμούς, επιχειρείται τώρα να αφαιρεθεί χωρίς διαβούλευση καν με την ακαδημαϊκή κοινότητα, ανοίγοντας δρόμο για άμεση συμμετοχή του ιδρύματος σε έρευνες σε όφελος του ΝΑΤΟ, της πολεμικής βιομηχανίας, των στρατιωτικών μηχανισμών της ΕΕ και του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ.
Οι αγώνες φοιτητών το 2019 ανάγκασαν τη Σύγκλητο να διακόψει το στρατιωτικό πρόγραμμα Ranger που εξυπηρετούσε τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και της Frontex για επιτήρηση των θαλασσίων συνόρων.
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιταχύνει τις προετοιμασίες πολέμου, αυξάνει δραματικά τις στρατιωτικές δαπάνες και επενδύει σε προγράμματα “άμυνας” και “ασφάλειας”, επιχειρείται να μετατραπούν τα δημόσια πανεπιστήμια σε εργαστήρια της πολεμικής οικονομίας. Η αφαίρεση θεσμικών φραγμών από τον ΕΛΚΕ ΕΜΠ εντάσσεται πλήρως στη στρατηγική στρατιωτικοποίησης της έρευνας σε ευρωπαϊκό, νατοϊκό και περιφερειακό επίπεδο (Ισραήλ).
Η ανησυχία αυτή δεν είναι θεωρητική. Υπάρχουν συγκεκριμένα, τεκμηριωμένα παραδείγματα εμπλοκής του ΕΜΠ σε ερευνητικά έργα που συνδέονται με τεχνολογίες dual-use και φορείς με ρόλο στη στρατιωτική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων αεροδιαστημικών-στρατιωτικών οργανισμών που αποτελούν μέρος του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος του Ισραήλ:
1. SENARIO Έργο του 6ου Προγράμματος Πλαίσιο της ΕΕ (FP6) Συμμετοχή του ΕΜΠ σε έργο προηγμένων αισθητήρων και τεχνολογιών αεροπορικών κατασκευών μαζί με την Israel Aerospace Industries (IAI) και το Tel Aviv University. Η IAI αποτελεί βασικό κορμό της ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας (μαχητικά αεροσκάφη, drones, στρατιωτικά συστήματα). Το αντικείμενο του έργου είναι σαφώς dual-use, με άμεση στρατιωτική αξιοποίηση.
2. TATEM (FP6) Συμμετοχή του ΕΜΠ σε έργο “νέων μεθόδων συντήρησης” αεροπορικών συστημάτων, μαζί με την IAI και την ισραηλινή RSL Electronics, εταιρία που δραστηριοποιείται στους τομείς Aerospace & Defense. Τέτοιες τεχνολογίες ενισχύουν την επιχειρησιακή ετοιμότητα και διαθεσιμότητα πολεμικής αεροπορίας, δηλαδή την ικανότητα διεξαγωγής πολέμου.
3. DIVAS (FP6) Συνεργασία του ICCS/ΕΜΠ με την ισραηλινή Optibase σε τεχνολογίες αναζήτησης και επεξεργασίας οπτικοακουστικού υλικού. Πρόκειται για τεχνολογικό πεδίο που συνδέεται διεθνώς με επιτήρηση, έλεγχο πληροφορίας και συστήματα “ασφάλειας”, πυλώνες της κρατικής και στρατιωτικής καταστολής.
Οι παραπάνω περιπτώσεις συνιστούν υλική εμπλοκή του ΕΜΠ σε ερευνητικές κατευθύνσεις που ενισχύουν ισραηλινές δομές οι οποίες συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα σε εγκλήματα πολέμου και στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Αν περάσει η κυβερνητική μεθόδευση, το ΕΜΠ πλέον θα μπορεί ανοιχτά και χωρίς προσχήματα να συμμετέχει σε έρευνες και συνεργασίες με ισραηλινά ιδρύματα και εταιρίες για πολεμικούς σκοπούς.
Το BDS Greece τονίζει: Η έρευνα στα δημόσια πανεπιστήμια δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπηρετεί: • το ισραηλινό στρατιωτικό και τεχνολογικό σύμπλεγμα. • το ΝΑΤΟ και τις στρατιωτικές του ανάγκες, • την πολεμική στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απαιτούμε: • Τη διατήρηση και ενίσχυση των θεσμικών φραγμών που απαγορεύουν τη στρατιωτική έρευνα. • Πλήρη διαφάνεια στα ερευνητικά προγράμματα και τις διεθνείς συνεργασίες του ΕΜΠ. • Διακοπή κάθε συνεργασίας με ισραηλινές κρατικές και ιδιωτικές δομές που εμπλέκονται στην κατοχή, την καταστολή, τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.
Η ακαδημαϊκή ελευθερία δεν μπορεί να συνυπάρχει με την κατοχή, τον πόλεμο και τη γενοκτονία.
Η έρευνα οφείλει να υπηρετεί τη ζωή και τις κοινωνικές ανάγκες Κάλεσμα στην κινητοποίηση αύριο Παρασκευή 16/1 στις 9:00 στη Σύγκλητο του ΕΜΠ!
Η συμμαχία με το Ισραήλ βαθαίνει και μας οδηγεί στην εγκληματική συνενοχή, με κόστος δισεκατομμυρίων για τον ελληνικό λαό
Ενώ στη Γάζα η γενοκτονία συνεχίζεται με άλλα μέσα, με λιμοκτονία, αποκλεισμό ανθρωπιστικής βοήθειας, καταστροφή υποδομών, πλημμυρισμένους καταυλισμούς, μαζικό εκτοπισμό και τα σύννεφα πολέμου στην περιοχή πυκνώνουν ξανά, η ελληνική κυβέρνηση βαθαίνει την στρατιωτική συνεργασία της με το γενοκτονικό ισραηλινό κράτος εξυπηρετώντας τα πολεμικά σχέδια του Ισραήλ.
Η στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας με το Ισραήλ δεν μπορεί πλέον να παρουσιάζεται ως μια «αμυντική επιλογή». Πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή συνενοχής, που μετατρέπει τη χώρα σε εταίρο ενός κράτους το οποίο αμφισβητεί ανοιχτά το διεθνές δίκαιο, αγνοεί αποφάσεις του ΟΗΕ, κατηγορείται διεθνώς για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία και εμπλέκεται συστηματικά στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών για την πρόκληση χάους και αναταραχής.
Το πολιτικό κόστος της συνεργασίας με το Ισραήλ Τα τελευταία χρόνια —και με ιδιαίτερη ένταση μετά τη υποτιθέμενη κατάπαυση του πυρός στη Γάζα — η Ελλάδα εμβαθύνει τη στρατηγική και στρατιωτική σύμπλευση με το Ισραήλ: αγορές πολεμικών εξοπλισμών, κοινές ασκήσεις, συνεκπαιδεύσεις στρατού, αεροπορίας, ναυτικού, στρατιωτικές υποδομές, διαλειτουργικότητα ενόπλων δυνάμεων, πολιτική και διπλωματική κάλυψη.
Αυτή η σύμπλευση κανονικοποιεί το Ισραήλ ως “φυσιολογικό” κράτος, αποσπώντας το από το πλαίσιο της κατοχής, του απαρτχάιντ και της γενοκτονίας. Η Ελλάδα, αντί να συμβάλει στη διεθνή λογοδοσία, λειτουργεί ως παράγοντας πολιτικής νομιμοποίησης του.
Η στρατηγική ευθυγράμμιση με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ εντάσσει την Ελλάδα στον άξονα δυνάμεων που αμφισβητούν στην πράξη το διεθνές δίκαιο, για να εξυπηρετηθούν τα επεκτατικά γεωπολιτικά συμφέροντα τους και μας φέρνουν μπροστά σε πολεμικές συγκρούσεις που επίκεινται άμεσα.
Η Ελλάδα πλέον δεν μπορεί να εμφανίζεται ως χώρα που επικαλείται το διεθνές δίκαιο για τα δικά της ζητήματα γιατί ταυτόχρονα το παραβιάζει ολοκληρωτικά, στηρίζοντας ένα παράνομο καθεστώς κατοχής και γενοκτονίας.
Αυτό δημιουργεί βαθιά αντίφαση, πολιτική υπονόμευση και σοβαρούς κινδύνους στοχοποίησης της από τις τυχοδιωκτικές εκστρατείες του Ισραήλ και του στενού συμμάχου του τις ΗΠΑ.
Στρατηγική εξάρτηση και οικονομική αφαίμαξη
Η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία είναι και πολιτικοοικονομική δέσμευση δεκαετιών.
Με βάση δημόσια διαθέσιμα στοιχεία, η Ελλάδα έχει ήδη δεσμεύσει 2,4–2,9 δισ. ευρώ σε αγορές, μισθώσεις και πολυετείς συμβάσεις ισραηλινών οπλικών συστημάτων: εκπαιδευτικά κέντρα, drones, πυραυλικά συστήματα, πολλαπλούς εκτοξευτές.
Υπό συζήτηση βρίσκονται νέα προγράμματα που μπορούν να ανεβάσουν το συνολικό κόστος πάνω από 5,5 δισ. ευρώ. Τα συστήματα τα έχει δοκιμάσει το Ισραήλ σε στρατιωτικές επιχειρήσεις καταστολής και πολέμου κατά του παλαιστινιακού λαού και άλλων λαών της περιοχής. Με την αγορά τους, η Ελλάδα: • ενισχύει οικονομικά τη ισραηλινή βιομηχανία της γενοκτονίας, • δημιουργεί τεχνολογική και επιχειρησιακή εξάρτηση από το Ισραήλ, • αφαιρεί τεράστιους πόρους από κοινωνικές ανάγκες. Είναι μια μόνιμη στρατιωτική δέσμευση και κοινωνική αφαίμαξη.
Δημοκρατικό και ηθικό έλλειμμα Όλες αυτές οι επιλογές και οι συμβάσεις λαμβάνονται χωρίς δημόσιο διάλογο, χωρίς κοινωνικό έλεγχο, χωρίς λογοδοσία, χωρίς να γνωρίζει η Βουλή και ο ελληνικός λαός τι περιλαμβάνουν. Στην πραγματικότητα συνεπάγονται:
• πολιτική συνενοχή σε μαζικά εγκλήματα εναντίον λαών της περιοχής • αύξηση κινδύνων για τον ελληνικό λαό • υπονόμευση της ίδιας της δημοκρατίας • εμπλοκή σε πολέμους εκτός συνόρων • τεράστιες και μακροχρόνιες στρατιωτικές δαπάνες
Η θέση του BDS Greece
Για το BDS Greece, η στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ το μόνο που δεν προσφέρει είναι ασφάλεια, αντίθετα προσφέρει εμπλοκή, εξάρτηση και συνενοχή. Η κανονικοποίηση ενός καθεστώτος απαρτχάιντ και γενοκτονίας είναι βαθιά επικίνδυνη — για τους λαούς της περιοχής και για την ίδια την Ελλάδα.
Η πραγματική ασφάλεια του ελληνικού λαού περνά από: – την τήρηση του διεθνούς δικαίου, – τη μη εμπλοκή σε πολέμους και εκστρατείες εκτός συνόρων και την αλληλεγγύη στους καταπιεσμένους λαούς.
Τα αιτήματα του BDS Greece Με βάση τα παραπάνω — τη βαθιά στρατηγική εξάρτηση από το ισραηλινό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα και το τεράστιο οικονομικό κόστος που φορτώνεται στην ελληνική κοινωνία— το BDS Greece διατυπώνει σαφή και συγκεκριμένα αιτήματα.
Άμεση διακοπή κάθε στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ
Ακύρωση ή πάγωμα όλων των εξοπλιστικών συμβολαίων με ισραηλινές πολεμικές βιομηχανίες
Καμία χρήση ελληνικών βάσεων και υποδομών για την υποστήριξη ισραηλινών πολεμικών σχεδίων
Ρητή δημόσια καταδίκη των εγκλημάτων του Ισραήλ και στήριξη διεθνών μηχανισμών λογοδοσίας
Πλήρης διαφάνεια για το πραγματικό κόστος των εξοπλισμών
Ο Δήμος Χαϊδαρίου και η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας μας προσκαλούν σε εκδήλωση αφιερωμένη στην Παλαιστίνη και στα παιδιά της Γάζας.
Μέσα από αφήγηση πραγματικών ιστοριών παιδιών, ανάγνωση ποιημάτων Παλαιστινίων ποιητών από ηθοποιούς και τραγούδια από μουσική ομάδα της Γάζας, υψώνουμε τη φωνή μας ενάντια στη γενοκτονία και τη σιωπή.
Αίθουσα Εκδηλώσεων Δημαρχείου Χαϊδαρίου
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, 7 μ.μ.
Δεν ξεχνάμε. Δεν σιωπούμε. Στεκόμαστε με την Παλαιστίνη.
Ως ο μεγαλύτερος παραγωγός «ισραηλινά» διεκδικούμενου φυσικού αερίου, η Chevron τροφοδοτεί την πολεμική μηχανή του Ισραήλ με ενέργεια και έσοδα, μέσω της λειτουργίας και της συνιδιοκτησίας μεγάλων κοιτασμάτων αερίου ανοικτά των ακτών της αποικιοκρατούμενης παλαιστινιακής γης.
Η Chevron είναι επίσης η μοναδική αμερικανική εταιρεία ορυκτών καυσίμων που δραστηριοποιείται σήμερα στη Βενεζουέλα. Η τιμή της μετοχής της αυξήθηκε αμέσως μετά την αμερικανική στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της, Νικολάς Μαδούρο.
Η Chevron τροφοδοτεί την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα — από τη Βενεζουέλα ως την Παλαιστίνη.
Η εταιρική κερδοσκοπία είναι κινητήρια δύναμη σε αυτή τη νέα εποχή του «ο ισχυρός έχει δίκιο», με επικεφαλής τον γενοκτονικό άξονα ΗΠΑ–Ισραήλ. Η Γάζα ήταν μόνο το πρώτο πείραμα.
Η επιρροή της Chevron στη βία των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι αδιαμφισβήτητη. Ο CEO της Chevron, Mike Wirth, άσκησε έντονο lobbying στον Τραμπ τον τελευταίο χρόνο για να βελτιώσει τις συνθήκες για τον κολοσσό των ορυκτών καυσίμων στη Βενεζουέλα και ο Τραμπ παραδέχτηκε ότι ενημέρωσε στελέχη της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων αμέσως πριν από την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση — χωρίς να ενημερώσει το Κογκρέσο.
Την ίδια στιγμή, ανοικτά της Γάζας, ο ναυτικός αποκλεισμός από τον ισραηλινό στρατό συνεχίζεται για να «διασφαλίζει» τις υπεράκτιες πλατφόρμες της Chevron (Leviathan – Tamar). Η ενέργεια από τα κοιτάσματα αερίου της Chevron τροφοδοτεί ισραηλινές στρατιωτικές βάσεις, φυλακές και παράνομους οικισμούς. Η Chevron άσκησε επίσης πρόσφατα ισχυρές πιέσεις στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ για να ολοκληρωθεί μια αμφιλεγόμενη συμφωνία ισραηλινού αερίου με την Αίγυπτο, εμβαθύνοντας τον έλεγχό της στην περιοχή.
Και αυτό δεν είναι καινούργιο. Η Chevron έχει δεκαετίες ιστορίας εκμετάλλευσης και παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως, από το Εκουαδόρ έως τη Νιγηρία. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να αφήνουμε τη Chevron να κάνει κουμάντο, σε βάρος των ανθρώπων μας και του πλανήτη.
Μπες στην καμπάνια Μποϊκοτάζ Chevron:
Φέρε πανό και μηνύματα «Boycott Chevron» στις διαδηλώσεις ενάντια στην παρέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα.
Μποϊκοτάρισε και πραγματοποίησε παρεμβάσεις σε πρατήρια Chevron.
Πίεσε δήμους, περιφέρειες και συνταξιοδοτικά ταμεία να αποεπενδύσουν από τη Chevron.
Απαίτησε εκδηλώσεις και φορείς της κοινότητας να διακόψουν κάθε χορηγία από τη Chevron.
Δεν θα παραδώσουμε τα δικαιώματά μας, τη γη μας και το μέλλον μας στα στελέχη των ορυκτών καυσίμων.
Τα μέλη της Ένωσης Κοινωνικών Ανθρωπολόγων (ASA) του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισαν με συντριπτική πλειοψηφία (78%) υπέρ της υποστήριξης του παλαιστινιακού καλέσματος για μποϊκοτάζ των ισραηλινών ακαδημαϊκών και πολιτιστικών ιδρυμάτων που είναι συνένοχα.
Η Ένωση Κοινωνικών Ανθρωπολόγων του Ηνωμένου Βασιλείου (ASA) ενώνει τις δυνάμεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση Κοινωνικών Ανθρωπολόγων, την Ιταλική Εταιρεία Πολιτιστικής Ανθρωπολογίας και την Αμερικανική Ανθρωπολογική Ένωση, δεσμευόμενη να μην συνάψει σχέσεις με ισραηλινά ιδρύματα που συνεργάζονται με το Ισραήλ στις κατάφωρες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και του διεθνούς δικαίου.
Καλούμε όλες τις ακαδημαϊκές ενώσεις να εκπληρώσουν τις ηθικές και νομικές υποχρεώσεις τους, μποϊκοτάροντας το γενοκτονικό Ισραήλ και τα ιδρύματα που συνεργάζονται μαζί του.
Η Εθνική Παλαιστινιακή Επιτροπή BDS (BNC), η μεγαλύτερη συμμαχία της παλαιστινιακής κοινωνίας των πολιτών και ηγετική δύναμη του παγκόσμιου κινήματος BDS, καταδικάζει την εγκληματική και αποικιοκρατική στρατιωτική επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Βενεζουέλας.
Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας της χώρας, του δικαιώματος του λαού της Βενεζουέλας στην αυτοδιάθεση και του διεθνούς δικαίου
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους λαούς της Βενεζουέλας και της Καραϊβικής, που εδώ και μήνες υφίστανται παρενοχλήσεις από τις ΗΠΑ μέσω παράνομης στρατιωτικής επιθετικότητας και εγκλημάτων πολέμου, συμπεριλαμβανομένων εξωδικαστικών εκτελέσεων. Η επίθεση κατά της Βενεζουέλας είναι ταυτόχρονα επίθεση εναντίον ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.
Αφού γίναμε μάρτυρες της ταφής του διεθνούς νομικού συστήματος στη Γάζα, βλέπουμε πλέον να εγκαθιδρύεται η εποχή του «το δίκαιο του ισχυρού», όπως είχε προειδοποιήσει η παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών.
Τον Ιούλιο του 2025, διεθνείς ηγέτες προειδοποίησαν ξεκάθαρα: «Η επιλογή είναι σαφής: είτε δρούμε συλλογικά για την επιβολή του διεθνούς δικαίου είτε ρισκάρουμε την κατάρρευσή του. Επιλέγουμε να δράσουμε — όχι μόνο για τον λαό της Γάζας, αλλά και για το μέλλον ενός κόσμου όπου η δικαιοσύνη υπερισχύει της ατιμωρησίας».
Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα των ΗΠΑ εναντίον των λαών του Παγκόσμιου Νότου δεν είναι κάτι νέο — από το Ανόι έως την Αβάνα και από τη Βαγδάτη έως την Καμπούλ. Όμως σήμερα αναβιώνει την κλασική αποικιοκρατία, με στόχο —χωρίς καμία συστολή— τον έλεγχο των τεράστιων πετρελαϊκών αποθεμάτων της Βενεζουέλας και των φυσικών της πόρων.
Η σε ζωντανή μετάδοση Ισραηλινή γενοκτονία στη Γάζα κανονικοποιεί αυτές —και ακόμη πιο ακραίες— μορφές αποικιοκρατικής βίας.
Η απελευθέρωση της Παλαιστίνης είναι άρρηκτα δεμένη με την απελευθέρωση όλων των λαών.
Το νέο ραδιοφωνικό ντοκιμαντέρ της Αφύλαχτης Διάβασης θα έχει ως αφηγήτρια ένα 15χρονο κορίτσι από τη Γάζα. Επέζησε από θαύμα μετά τη ρίψη ρουκέτας στο σπίτι της από τον ισραηλινό στρατό.
Η Raghad ήταν σε κώμα πολλές μέρες. Έχασε τον αριστερό της πνεύμονα και υπέστη σοβαρές βλάβες στην σπονδυλική στήλη. Σήμερα, με ανεξίτηλα τραύματα στην ψυχή και στο σώμα, προσπαθεί να βάλει σε μια σειρά τα θραύσματα της εφηβικής ζωής της.
Η ισραηλινή γενοκτονική κυβέρνηση κλιμακώνει τον πόλεμο εξόντωσης κατά του παλαιστινιακού λαού, ανακοινώνοντας απαγόρευση εισόδου και λειτουργίας δεκάδων διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων στη Λωρίδα της Γάζας, με το πρόσχημα ότι δεν συμμορφώνονται με τους νέους κανόνες του.
Πρόκειται για μια ωμή, συνειδητή και εγκληματική απόφαση, που αποσκοπεί στο να εξαφανίσει κάθε ανεξάρτητη ανθρωπιστική παρουσία και να εξουθενώσει τους Παλαιστίνιους εκτοπισμένους που ήδη λιμοκτονούν και ζουν μέσα στις λάσπες.
Οι λεγόμενοι «νέοι κανονισμοί» απαιτούν από σημαντικές ανθρωπιστικές οργανώσεις να παραδώσουν αναλυτικά στοιχεία για προσωπικό, χρηματοδότηση και συνεργάτες — συμπεριλαμβανομένων προσωπικών δεδομένων Παλαιστινίων εργαζομένων, θέτοντάς τους σε άμεσο κίνδυνο στοχοποίησης.
Όσες οργανώσεις αρνούνται να γίνουν συνεργοί σε αυτή την πρακτική εκβιασμού, απαγορεύεται να εισέλθουν στη Γάζα.
Μεταξύ των οργανώσεων που αναστέλλεται η άδεια λειτουργίας τους από την 1η Ιανουαρίου 2026, ενώ πρέπει να ολοκληρώσουν την παύση των δραστηριοτήτων τους έως την 1η Μαρτίου 2026, συγκαταλέγονται μερικές από τις πιο αναγνωρισμένες διεθνώς όπως οι Médecins Sans Frontières (Γιατροί Χωρίς Σύνορα), CARE, Oxfam, International Rescue Committee και Norwegian Refugee Council.
Η απόφαση αυτή έρχεται σε μια στιγμή απόλυτης ανθρωπιστικής κατάρρευσης. Τις τελευταίες εβδομάδες, ισχυρές καταιγίδες και πλημμύρες έχουν μετατρέψει τους αυτοσχέδιους καταυλισμούς εκτοπισμένων σε βάλτους λάσπης. Σκηνές έχουν παρασυρθεί, οικογένειες κοιμούνται μέσα στο νερό, παιδιά υποφέρουν από υποθερμία, μολύνσεις και ασθένειες. Χιλιάδες άνθρωποι, που είχαν ήδη εκτοπιστεί επανειλημμένα από τους βομβαρδισμούς, χάνουν και το τελευταίο τους καταφύγιο.
Η απαγόρευση 37 ανθρωπιστικών οργανώσεων που παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο επιβεβαιώνει ότι ο σκοπός του Ισραήλ είναι να προχωρήσει άμεσα την εθνοκάθαρση στη Γάζα κάνοντας τις συνθήκες διαβίωσης των 2 εκατομμυρίων εκτοπισμένων αφόρητες, ώστε να αναγκαστούν να την εγκαταλείψουν. Το Ισραήλ συνεχίζει τη γενοκτονία και εθνοκάθαρση με άλλα μέσα.
Την Πέμπτη, 18 ΜΚΟ με έδρα το Ισραήλ κατήγγειλαν την απόφαση να απαγορεύσουν τους διεθνείς συναδέλφους τους, λέγοντας ότι “το νέο πλαίσιο εγγραφής παραβιάζει τις βασικές ανθρωπιστικές αρχές της ανεξαρτησίας και της ουδετερότητας”.
Ο επικεφαλής της παλαιστινιακής υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Philippe Lazzarini, δήλωσε ότι η κίνηση αυτή δημιουργεί ένα “επικίνδυνο προηγούμενο”.
Ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Φόλκερ Τουρκ χαρακτήρισε «εξωφρενική» την απειλή του Ισραήλ να αναστείλει τις δραστηριότητες δεκάδων ανθρωπιστικών οργανώσεων στη Γάζα από τον Ιανουάριο, καλώντας τα κράτη να απαιτήσουν επειγόντως από το Ισραήλ να αλλάξει πορεία, κρίνοντας ότι «τέτοιες αυθαίρετες αναστολές επιδεινώνουν περαιτέρω μια ήδη αφόρητη κατάσταση για τον πληθυσμό της Γάζας».
Παρότι κυβερνήσεις πολλών χωρών έχουν ζητήσει από το Ισραήλ να «επιτρέψει τη σταθερή και προβλέψιμη λειτουργία των μη κυβερνητικών οργανώσεων» στην ουσία δεν παίρνουν κανένα μέτρο για να υποχρεώσουν το Ισραήλ να τηρήσει τις υποχρεώσεις του και άρα είναι συνένοχες και σ’ αυτήν την εγκληματική πολιτική απόφαση του Ισραήλ.
Το BDS Greece καταγγέλλει αυτή την εγκληματική τακτική του Ισραήλ και καλεί:
σε άμεση άρση των περιορισμών και πλήρη πρόσβαση ανθρωπιστικής βοήθειας, όλων των οργανώσεων αρωγής
σε κυρώσεις και εμπάργκο κατά του Ισραήλ,
σε συνέχιση των διεθνών κινητοποιήσεων για να σπάσει ο αποκλεισμός της Γάζας.
«Ποια είναι η χριστιανική απάντηση απέναντι στη γενοκτονία;»: το νέο κείμενο της Kairos Palestine καλεί σε απόρριψη του σιωνισμού.
«Αυτό που συμβαίνει σήμερα [στην Παλαιστίνη] είναι το αληθινό πρόσωπο της σιωνιστικής ιδεολογίας… που μετατρέπει την ύπαρξη των Παλαιστινίων σε μια αφόρητη κόλαση», δηλώνει το πρόσφατα δημοσιευμένο έγγραφο της Kairos Palestine, «Μια στιγμή αλήθειας: Πίστη σε μια εποχή γενοκτονίας».
JEFF WRIGHT | 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025 | Mondoweiss
Τον περασμένο μήνα, 300 άτομα – με επικεφαλής τους Πατριάρχες και τους Αρχηγούς των Εκκλησιών της Παλαιστίνης – συγκεντρώθηκαν στη Βηθλεέμ για να παρουσιάσουν το δεύτερο έγγραφο Kairos Palestine: Μια στιγμή αλήθειας: Η πίστη σε μια εποχή γενοκτονίας. 140 Παλαιστίνιοι και 160 διεθνείς εκπρόσωποι πέρασαν την ημέρα αναλύοντας τις θεολογικές και πολιτικές περιγραφές των συνθηκών που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι και ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της αυτόχθονης εκκλησίας για παλαιστινιακή αντίσταση και χριστιανική αλληλεγγύη. Η διάσκεψη διοργανώθηκε από το Kairos Palestine, το μεγαλύτερο παλαιστινιακό χριστιανικό οικουμενικό μη βίαιο κίνημα για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη.
Ο Mays Nassar, μέλος του προσωπικού της Kairos Palestine, παρουσίασε το 14σέλιδο έγγραφο, λέγοντας: «Με την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα και την επιδείνωση της πραγματικότητας του απαρτχάιντ και της εθνοκάθαρσης στη Δυτική Όχθη, φτάσαμε σε ένα αποφασιστικό ηθικό και θεολογικό σημείο καμπής. Οι καρδιές μας αναγκάστηκαν να αναλογιστούν το νόημα της πίστης σε μια τέτοια εποχή τρόμου. Αναρωτηθήκαμε τι πρέπει να πούμε τώρα στον λαό μας. Ποιο είναι το χριστιανικό μήνυμα μπροστά στη γενοκτονία;»
Το Kairos II δεν μασάει τα λόγια του.
Στο πρώτο μέρος του εγγράφου, με τίτλο «Η πραγματικότητα: γενοκτονία, αποικιοκρατία και εθνοκάθαρση», οι συντάκτες εκφράζουν τη θλίψη τους: «Αυτή η κραυγή βγαίνει από την καρδιά της επίθεσης στη Γάζα — ενός πολέμου που άφησε πίσω του εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες και σχεδόν δύο εκατομμύρια εκτοπισμένους. Πολλοί θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια, κάηκαν ζωντανοί, βασανίστηκαν μέχρι θανάτου στις φυλακές ή εκτοπίστηκαν βίαια περισσότερες από μία φορές. Άλλοι υπέφεραν από την πείνα, στοχοποιήθηκαν ακόμη και όταν έτρεχαν αναζητώντας τροφή. Δεκάδες χιλιάδες παιδιά σκοτώθηκαν με τους πιο φρικτούς τρόπους. Οι τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης, της οικονομίας και του περιβάλλοντος της Γάζας — στην πραγματικότητα, κάθε πτυχή της ζωής — έχουν καταστραφεί».
«Σήμερα αποκαλύπτεται», αναφέρει το έγγραφο, «το αληθινό πρόσωπο της σιωνιστικής ιδεολογίας: ένα σύστημα που επί δεκαετίες έχει εδραιώσει ένα οργανωμένο και εξελιγμένο καθεστώς απαρτχάιντ, υποστηριζόμενο από προηγμένες τεχνολογίες που ασκούν απόλυτο έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής των Παλαιστινίων — κατακερματίζοντας τη γη, διαιρώντας τον λαό της και μετατρέποντας την ύπαρξη των Παλαιστινίων σε μια αφόρητη κόλαση».
Η γενοκτονία είναι, σύμφωνα με το έγγραφο, μια συσσωρευτική διαδικασία, «η οποία ξεκίνησε στο μυαλό των αποικιοκρατικών δυνάμεων της Ευρώπης, όταν αρνήθηκαν την εικόνα του Θεού στους άλλους και νομιμοποίησαν τον θάνατο, την κυριαρχία και τη δουλεία», και μια «δομική αμαρτία κατά του Θεού, κατά της ανθρωπότητας και κατά της δημιουργίας».
«Θεωρούμε το Κράτος του Ισραήλ, που ιδρύθηκε το 1948», υποστηρίζει το Kairos II, «ως συνέχεια του ίδιου αποικιακού εγχειρήματος που βασίστηκε στον ρατσισμό και στην ιδεολογία της εθνοτικής ή θρησκευτικής ανωτερότητας».
Οι συντάκτες του εγγράφου κατηγορούν ότι «ο γενοκτονικός πόλεμος έχει αποκαλύψει την υποκρισία του δυτικού κόσμου, τις κούφιες αξίες του και τις κενές διακηρύξεις του για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Στην πραγματικότητα, ο δυτικός κόσμος μας έχει θυσιάσει, αποκαλύπτοντας τον ρατσισμό και τα διπλά πρότυπα που εφαρμόζει απέναντι στον λαό μας».
Αναφερόμενο στην παγκόσμια πραγματικότητα του χριστιανικού σιωνισμού, το έγγραφο περιγράφει την ιδεολογία ως «θεολογία του ρατσισμού, της αποικιοκρατίας και της εθνοτικής υπεροχής… μια θεολογία που έχει οδηγήσει στο απαρτχάιντ, στην εθνοκάθαρση και στη γενοκτονία των αυτοχθόνων πληθυσμών».
«Ο χριστιανικός σιωνισμός επικαλείται έναν φυλετικό, ρατσιστικό θεό του πολέμου και της εθνοκάθαρσης, διδασκαλίες εντελώς ξένες προς τον πυρήνα της χριστιανικής πίστης και ηθικής», συνεχίζει το Kairos II. «Ο χριστιανικός σιωνισμός πρέπει επομένως να ονομαστεί για αυτό που είναι: μια θεολογική παραμόρφωση και μια ηθική διαφθορά».
Σε αυτό που ορισμένοι μπορεί να θεωρήσουν ως την πιο αμφιλεγόμενη έκκληση του εγγράφου, το Kairos II επιμένει ότι οι θρησκευτικές συνομιλίες και ο διαθρησκευτικός διάλογος με τους χριστιανούς σιωνιστές πρέπει να τερματιστούν.
«Αφού εξαντλήθηκαν όλες οι προσπάθειες να προσκληθούν οι χριστιανοί σιωνιστές σε γνήσια μετάνοια», αναφέρει το Kairos II, «η ηθική, εκκλησιαστική και θεολογική ευθύνη απαιτεί να λογοδοτήσουν και να απορριφθεί και να μποϊκοταριστεί η ιδεολογία τους. Έχει έρθει η ώρα οι εκκλησίες του κόσμου να αποκηρύξουν τη σιωνιστική θεολογία και να δηλώσουν σαφώς τη θέση τους σχετικά με την Παλαιστίνη: πρόκειται για μια περίπτωση αποικιοκρατίας και εθνοκάθαρσης ενός αυτόχθονου λαού».
Το έγγραφο συνεχίζει περιγράφοντας τις ολοένα και πιο βίαιες ενέργειες των εποίκων: «Σε όλη την κατεχόμενη Δυτική Όχθη… [αυτοί] σπέρνουν τον όλεθρο στη γη, καταστρέφουν τις καλλιέργειες, δηλητηριάζουν ή καταλαμβάνουν τους υδάτινους πόρους και επιτίθενται στους κατοίκους — όλα αυτά υπό την προστασία, την υποστήριξη και ακόμη και τη συμμετοχή του ισραηλινού στρατού σε πράξεις βίας, δολοφονίες, κατεδαφίσεις σπιτιών και αναγκαστικές εκτοπίσεις».
Όσον αφορά τους Παλαιστινίους που ζουν εντός του κράτους του Ισραήλ, το έγγραφο αναφέρει ότι «εξακολουθεί να υπάρχει κατάφωρος ρατσισμός και διάκριση. Οι παλαιστινιακές κοινότητες αντιμετωπίζουν εκφοβισμό, ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης και δίωξη κάθε προσπάθειας υπεράσπισης των παλαιστινιακών δικαιωμάτων, μαζί με τη σκόπιμη παραμέληση [από το Ισραήλ] του ανεξέλεγκτου οργανωμένου εγκλήματος στις παλαιστινιακές πόλεις. Στους εκτοπισμένους εντός του Ισραήλ το 1948, των οποίων οι γη κατασχέθηκε, εξακολουθεί να αρνείται το δικαίωμα να επιστρέψουν στα χωριά τους και να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους. Οι κοινότητες των Βεδουίνων παραμένουν θύματα συστηματικού εκτοπισμού και εθνοκάθαρσης…».
Το έγγραφο δεν διστάζει να αναφερθεί στις δύσκολες εσωτερικές συνθήκες που έχουν επιδεινωθεί όλο και περισσότερο κατά τη διάρκεια των 77 χρόνων της εκδίωξης και της κατοχής από το Ισραήλ:
Οι πολιτικές διαιρέσεις, οι αντιπαλότητες και ο αποκλεισμός έχουν ενταθεί. Η πλειοψηφία των Παλαιστινίων έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στην πολιτική ηγεσία. Ως αποτέλεσμα των Συμφωνιών του Όσλο και των συνεπειών τους, η Παλαιστινιακή Αρχή έχει παγιδευτεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κατακτητή…
Τα σημάδια της αναταραχής έχουν… γίνει μέρος της πραγματικότητάς μας, κυρίως λόγω της απουσίας ή της αδύναμης επιβολής του κράτους δικαίου. Αυτό έχει οδηγήσει σε αύξηση των εκφοβισμών, των καταπατήσεων γης, του φυλετισμού, της ευνοιοκρατίας και της διαφθοράς σε διάφορες μορφές, σε βάρος του κοινού καλού, εντείνοντας την απογοήτευση και την απελπισία του λαού. Εν μέσω της τεράστιας καταστροφής και της γενοκτονίας στη Γάζα, οι πράξεις βίας, εκδίκησης, χάους και κλοπής έχουν επιτείνει τα δεινά του παλαιστινιακού λαού.
Το έγγραφο περιγράφει επίσης μια ανησυχητική εξωτερική πραγματικότητα.
Τα τελευταία χρόνια, η περιοχή μας – η Μέση Ανατολή – έχει υποστεί σημαντικές πολιτικές και περιφερειακές μεταβολές, που διαμορφώθηκαν από ένα σκόπιμο σχέδιο επιβολής της ισραηλινής στρατιωτικής κυριαρχίας σε ολόκληρη την περιοχή με την υποστήριξη των δυτικών δυνάμεων, χαράζοντας έναν νέο πολιτικό και δημογραφικό χάρτη. Με τη συστηματική υποστήριξη των συμμάχων του, το Ισραήλ έχει επιτεθεί σε πολλές χώρες της περιοχής, παραβιάζοντας την κυριαρχία τους και των λαών τους, αγνοώντας το διεθνές δίκαιο και εδραιώνοντας τη θέση του ως επιθετικό, εκφοβιστικό κράτος, σαν να βρίσκεται πάνω από όλους τους νόμους και τις συμβάσεις, ωθώντας την περιοχή και μάλιστα τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής.
Το δεύτερο μέρος του Kairos II, «Μια στιγμή αλήθειας για εμάς», επικεντρώνεται εσωτερικά στην παλαιστινιακή κοινωνία. «Αντιμέτωποι με αυτή τη σκληρή πραγματικότητα και σε αυτή την αποφασιστική στιγμή, υψώνουμε αυτή την κραυγή – πρώτα προς τους εαυτούς μας, προς τους γιους και τις κόρες των εκκλησιών και των ενοριών μας, και προς ολόκληρο τον λαό μας στην πατρίδα και στη διασπορά».
Το έγγραφο καλεί «σε μια συνολική εθνική επανεκτίμηση της πραγματικότητάς μας, προκειμένου να αντλήσουμε διδάγματα και ιδέες που θα οδηγήσουν σε μια ενιαία, συλλογική όραση και μια σαφή στρατηγική για μελλοντική δράση… μέσα σε ένα νόμιμο αντιπροσωπευτικό πλαίσιο» και προειδοποιεί «να μην προσδώσουμε θρησκευτικό χαρακτήρα στον εθνικό μας αγώνα ή να τον μετατρέψουμε σε θρησκευτικό ζήτημα που θα φέρει τις θρησκείες σε αντιπαράθεση μεταξύ τους».
Με σχεδόν λυρική πρόζα, το Kairos II απευθύνεται:
στην παλαιστίνια γυναίκα, «την αδάμαστη σπονδυλική στήλη, σύντροφο στον αγώνα, που κρατάει μαζί το σπίτι, τη γη, τη μνήμη και το μέλλον ταυτόχρονα… Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή απελευθέρωση χωρίς την πλήρη συμμετοχή της σε κάθε επίπεδο λήψης αποφάσεων και οικοδόμησης του έθνους».
στην Παλαιστινιακή Εκκλησία: «Είμαστε οι γιοι και οι κόρες της πρώτης Εκκλησίας… εκείνοι που καλλιέργησαν αυτή τη γη, έχτισαν τις πόλεις και τα χωριά της και ήπιαν από τα νερά της. Δεν ζούμε στα όρια αυτής της γης. Είμαστε συνυφασμένοι με την ύπαρξή της. Κουβαλάμε την ιστορία και την κληρονομιά της. Το ίδιο το έδαφός της μας αναγνωρίζει ως δικά της. Πολλά αυτοκρατορικά κράτη έχουν περάσει από αυτή τη γη και έχουν εξαφανιστεί, θαμμένα στη σκόνη της ιστορίας, όμως οι καμπάνες των εκκλησιών μας συνεχίζουν να χτυπούν – μαρτυρώντας την αλήθεια και διακηρύσσοντας την ανάσταση κάθε μέρα».
«Νεολαία μας»: «Εσείς είστε η ζωντανή Εκκλησία… Βλέπουμε τον θυμό σας, τη θλίψη σας, τον φόβο σας. Βλέπουμε επίσης τη δύναμή σας… Δεν σας καλούμε σε μια αφελή αισιοδοξία, αλλά σε μια ελπίδα που βασίζεται στη δράση… Εκφράστε τον εαυτό σας. Γράψτε. Τραγουδήστε. Δημιουργήστε. Οργανωθείτε. Αντισταθείτε με την ανθρωπιά σας σε έναν κόσμο που προσπαθεί να σας την αφαιρέσει.
«Λαός μας στη διασπορά»: «Μπορεί να είστε γεωγραφικά μακριά από την Παλαιστίνη, αλλά η Παλαιστίνη ζει μέσα σας… Η φωνή σας έχει τη δύναμη να αλλάξει την πραγματικότητα. Μοιραστείτε τον πόνο μας και τις ιστορίες μας για την αντοχή και την επιτυχία… Δεν θα χάσουμε το όνειρό μας για επανένωση, ούτε θα εγκαταλείψουμε το δικαίωμά μας για επιστροφή.
Στο τρίτο μέρος του εγγράφου, «Έκκληση για μετάνοια και δράση», οι συντάκτες απευθύνουν έκκληση σε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
o Χριστιανοί: «συνεργαστείτε με θρησκευτικές και κοσμικές συμμαχίες… ασκήστε πίεση στις κυβερνήσεις σας να απομονώσουν το Ισραήλ, να το καταστήσουν υπεύθυνο… πιέστε για τη δίωξη των εγκληματιών πολέμου, όποιοι και αν είναι αυτοί… εξασφαλίστε αποζημιώσεις για τον παλαιστινιακό λαό… εργαστείτε για την άμεση επιστροφή των εκτοπισμένων μέσω της ανοικοδόμησης της Γάζας και της ενίσχυσης της αντοχής του λαού της.
Προς τους ανθρώπους με συνείδηση: «πιστοί σε κάθε θρησκεία και άτομα με πεποιθήσεις… ενωθείτε σε συνασπισμούς που προστατεύουν την ανθρωπότητα από την περαιτέρω κατάπτωση στην πραγματικότητα της αδικίας, της τυραννίας και της κυριαρχίας».
«Καλούμε για ένα παγκόσμιο θεολογικό κίνημα που θα βασίζεται στους πυλώνες της Βασιλείας του Θεού — ένα κίνημα που θα αναδυθεί από τα πλαίσια και τους αγώνες των λαών που υποφέρουν από την αποικιοκρατία, τον ρατσισμό, το απαρτχάιντ και τη διαρθρωτική φτώχεια που προκαλείται από διεφθαρμένα οικονομικά και πολιτικά συστήματα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των αυτοκρατοριών του κόσμου».
Στις εβραϊκές φωνές που αντιτίθενται στον πόλεμο και αντιμετωπίζουν τον σιωνισμό από ηθική, θρησκευτική και ανθρώπινη πεποίθηση: «Βρίσκουμε [σε εσάς] συνεργάτες στην κοινή μας ανθρωπότητα και στον αγώνα για την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια — συνεργάτες επίσης στον θρησκευτικό και πολιτικό διάλογο.
Απορρίπτοντας την ταύτιση των Εβραίων με τους Σιωνιστές, το έγγραφο κάνει μια σαφή διάκριση. Δηλώνει ότι «δεν είναι κάθε Εβραίος Σιωνιστής και δεν είναι κάθε Σιωνιστής Εβραίος».
Στο επίκεντρο της έκκλησης του εγγράφου προς όλους βρίσκεται μια ηχηρή πρόσκληση για μια θυσιαστική αλληλεγγύη, για την ανάληψη κινδύνου για το καλό του άλλου. «Από τη φύση της», επιμένει το έγγραφο, «η αληθινή αλληλεγγύη είναι δαπανηρή. Έχει ένα τίμημα. Είναι μια στάση που βασίζεται στην πίστη, μια ανθρώπινη δέσμευση και μια ηθική ευθύνη. Η αληθινή αλληλεγγύη είναι επίσης η ενσάρκωση της κοινής μας ανθρωπότητας και αδελφοσύνης. Είτε ζούμε μαζί, είτε πεθαίνουμε μαζί. Σήμερα είναι η Παλαιστίνη. Αύριο θα είναι άλλοι περιθωριοποιημένοι και καταπιεσμένοι λαοί».
Το τελευταίο τμήμα, «Πίστη σε μια εποχή γενοκτονίας», είναι το πιο σύντομο και προσφέρει μια επιβεβαίωση της ακλόνητης πίστης των Παλαιστινίων χριστιανών και αυτή την ειλικρινή εκτίμηση των πιθανοτήτων για ειρήνη:
Το να μιλάμε σήμερα για πολιτική λύση είναι μάταιο, αν πρώτα δεν αναλάβουμε το σοβαρό έργο της αναγνώρισης και της αποκατάστασης των αδικιών του παρελθόντος – ξεκινώντας από την αναγνώριση της ιστορικής αδικίας που έχει διαπραχθεί εις βάρος των Παλαιστινίων από την ανάδυση του σιωνιστικού κινήματος και της Διακήρυξης Μπάλφουρ. Κάθε πραγματική αρχή πρέπει να περιλαμβάνει την κατάργηση του αποικιοκρατικού καθεστώτος και του συστήματος απαρτχάιντ που βασίζεται στην εβραϊκή υπεροχή… Αυτό που απαιτείται είναι διεθνής δράση και προστασία… Οι διαρκείς λύσεις δεν θα βασίζονται στη λογική της βίας, αλλά στα θεμέλια της δικαιοσύνης, της ισότητας και του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση.
Στην ομιλία της στη διάσκεψη, η Δρ. Μούνα Μουσάουερ, οφθαλμίατρος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Kairos Palestine, παραδέχτηκε: «Ναι, είμαστε θυμωμένοι, ακόμη και εξοργισμένοι. Ο ίδιος ο Ιησούς θύμωσε στον Ναό, όπως διαβάζουμε στο Κατά Ματθαίον 21:12-13. Θύμωσε επειδή ο οίκος του Κυρίου έπρεπε να είναι οίκος προσευχής, αλλά είχε μετατραπεί σε κρησφύγετο ληστών. Πόσο θυμωμένος νομίζετε ότι είναι τώρα που η γη του Κυρίου έχει μετατραπεί σε τόπο θανάτου και ερήμωσης; Αλλά από αυτή την αγωνία και τον πόνο προέρχεται αυτή η στιγμή της αλήθειας για εμάς. Όπως γράφουμε στο Kairos II, υψώνουμε αυτή την κραυγή… μια κραυγή σταθερότητας».
Το «Faith in a Time of Genocide» θα σταθεί δίπλα σε χριστιανικές ομολογίες που γράφτηκαν σε άλλες περιόδους κρίσης, όπως η Διακήρυξη του Barmen κατά την άνοδο του ναζισμού (1934), η Επιστολή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ από τη φυλακή του Μπέρμιγχαμ κατά τη διάρκεια του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα στις Η.Π.Α. (1963) και το Έγγραφο Kairos της Νότιας Αφρικής κατά τη διάρκεια του αγώνα για τον τερματισμό του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική (1985).
Τζεφ Ράιτ
Ο Τζεφ Ράιτ είναι χειροτονημένος ιερέας της Χριστιανικής Εκκλησίας (Μαθητές του Χριστού).
*Το Kairos Palestine είναι ένα παλαιστινιακό χριστιανικό οικουμενικό κίνημα που έχει τις ρίζες του στο ιστορικό έγγραφο Moment of Truth (Στιγμή της Αλήθειας) που εκδόθηκε το 2009. Γεννημένο από την πραγματικότητα του πόνου, της ακλόνητης πίστης και της λαχτάρας για δικαιοσύνη, το κίνημα Kairos Palestine υψώνει μια προφητική φωνή ενάντια στη συνεχιζόμενη καταπίεση στην Παλαιστίνη. Το αρχικό έγγραφο Kairos αποτελεί τη συλλογική φωνή των Παλαιστινίων χριστιανών προς τον κόσμο, μια κραυγή ελπίδας που βασίζεται στην αγάπη, την προσευχή και την ακλόνητη πίστη στον Θεό. Απευθύνεται πρώτα στην παλαιστινιακή κοινότητα και στη συνέχεια καλεί τις εκκλησίες και τους χριστιανούς παντού να απορρίψουν την αδικία και τον απαρτχάιντ και να εργαστούν με θάρρος για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη.
Αυτά τα Χριστούγεννα, το μήνυμα έρχεται από τον τόπο όπου γεννήθηκε ο Χριστός: την Παλαιστίνη. Έρχεται από ανθρώπους – οικογένειες, εργαζόμενους, νέες και νέους – που επιμένουν να γιορτάζουν τη ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελπίδα, μέσα σε συνθήκες κατοχής, εθνοκάθαρσης και βίας.
Η φάτνη δεν είναι απλώς σύμβολο πίστης. Είναι σύμβολο δικαιοσύνης. Θυμίζει ότι η ιστορία των Χριστουγέννων είναι μια ιστορία καταπίεσης και αντίστασης, φτώχειας και αλληλεγγύης. Σήμερα, οι Παλαιστίνιοι καλούν τη διεθνή κοινωνία να σταθεί στο πλευρό τους με πράξεις – όχι με λόγια.
Το κίνημα BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) είναι ένα τέτοιο έμπρακτο μέσο αλληλεγγύης. Ένα ειρηνικό, διεθνές κάλεσμα για λογοδοσία, για σεβασμό του διεθνούς δικαίου, για ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους στην ιστορική Παλαιστίνη.
Από την Ελλάδα το BDS Greece στέλνει ένα καθαρό μήνυμα: δεν υπάρχει «κανονικότητα» με την κατοχή, ούτε γιορτή χωρίς δικαιοσύνη. Λευτεριά στην Παλαιστίνη
Καλά Χριστούγεννα από την Παλαιστίνη. Με αλληλεγγύη. Με BDS
