Βραβείο Καλύτερου Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους στο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου Peloponnisos International Doc Film Festival κέρδισε το ντοκιμαντέρ μας ‘48 | Αντίσταση στον μεγάλο εποικισμό.
Η ομάδα «218» αποδέχεται με συγκρατημένη χαρά και επαγρύπνηση το βραβείο και ευχαριστεί ολόθερμα την κριτική επιτροπή, το φεστιβάλ, τις διοργανώτριες και όσους εργάστηκαν για αυτό.
Το βραβείο ανήκει αδιαμφισβήτητα στα δώδεκα πρόσωπα που καταγράφει το ντοκιμαντέρ μας, καθώς και σε όλες τις Παλαιστίνιες και τους Παλαιστίνιους που συνεχίζουν να αγωνίζονται. Στην πραγματικότητα καμία και κανένας δεν μπορεί να νιώσει τη χαρά της επιβράβευσης όσο ο Παλαιστινιακός λαός σε Γάζα, Δυτική Όχθη και Νότιο Λίβανο στοχοποιείται και σφαγιάζεται παρά τις συμφωνίες «ειρήνης» και «εκεχειρίας».
Στεκόμαστε στο πλευρό των Παλαιστινίων.
Το τέλος της γενοκτονίας, του απαρτχάιντ και της κατοχής εξαρτάται από την έμπρακτη αλληλεγγύη του διεθνούς φιλο-παλαιστινιακού κινήματος.
Δεν σταματήσαμε να μιλάμε για την Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια των δυο χρόνων γενοκτονίας, δεν θα σταματήσουμε ούτε τώρα.
Μας γεμίζουν αισιοδοξία και ευγνωμοσύνη τα λόγια της κριτικής επιτροπής [Becca Bond, Robert Rombout, Rajesh James] με οποία επέλεξε να βραβεύσει το ντοκιμαντέρ μας «Αυτή η συγκινητική και δυνατή ταινία μας μεταφέρει στα σπίτια, τους δρόμους, τις αγορές και τους πολιτιστικούς χώρους των ανθρώπων που ζουν υπό τη συνεχή πίεση του «μεγάλου εποικισμού». Υπάρχουν σκηνές και αφηγήσεις τρομερής βίας, κυρίως όμως βλέπουμε μια πιο ήσυχη, πιο ύπουλη μορφή καταστροφής της οικιακής και πολιτιστικής ζωής. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στην απεικόνιση των θεμάτων της με την αξιοπρέπεια, την αντοχή και τη δύναμή τους, καθώς και στην ενσυναίσθηση που προκαλεί στο κοινό της.»
Μας γεμίζει αισιοδοξία και συγκίνηση το κατάμεστο αμφιθέατρο «Θόδωρος Αγγελόπουλος» όπου πραγματοποιήθηκε η προβολή του ντοκιμαντέρ το βράδυ του Σαββάτου, ανάμεσα σε συνθήματα, ποιήματα και άλλες πολύμορφες δράσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.
Τέλος, μας διαπνέει η ευθύνη να συνεχίσουμε με το βλέμμα και τον φακό στραμμένα στις πιο ύπουλες μορφές καταπίεσης, καταστροφής και εξόντωσης, αυτές που εμποδίζουν τη ζωή να αναδυθεί από τα συντρίμμια παρά το σθένος και τη λαχτάρα για ζωή που χαρακτηρίζει τους Παλαιστινίους.
