Ο Χρήστος Μενιδιάτης, γιος του αείμνηστου λαϊκού τραγουδιστή Μιχάλη Μενιδιάτη, έχει προγραμματίσει συναυλία στις 24/11/2025 στο χρηματοδοτούμενο από το γενοκτονικό Ισραήλ Μουσείο Τέχνης του Τελ Αβίβ. Στο ίδιο αυτό μουσείο όπου θα προβάλλονται αυτό το διάστημα βίντεο με αφηγήσεις ισραηλινών στρατιωτών από τον αποκλεισμό της Γάζας. Οι εκτελέσεις του κυρίου Χ.. Μενιδιάτη, θα είναι μουσική υπόκρουση στην αφήγηση της φρίκης από τους ίδιους τους δολοφόνους;
Δεν μπορεί να υπάρξει μουσική “συνύπαρξη” στο πλαίσιο ενός καθεστώτος που έχει σκοπό να εξαφανίσει την ίδια την ύπαρξη του Παλαιστινιακού λαού μέσω της γενοκτονίας. Όταν ακόμα και στο πλαίσιο της “εκεχειρίας” διαπράττονται καθημερινά δεκάδες δολοφονίες και εγκλήματα πολέμου, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να μένει αδιάφορος.
Δεν υπάρχει Τέχνη υπεράνω πολιτικής.
Οι καλλιτέχνες που έχουν δημόσιο λόγο έχουν ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη να πάρουν θέση υπέρ της δικαιοσύνης. Ιδιαίτερα ο Χρήστος Μενιδιάτης που επικαλείται την κληρονομιά του πατέρα του, ενός ιδιαίτερα αγαπητού λαϊκού ερμηνευτή.
Πρόκειται πράγματι για βαριά κληρονομιά. Για μια οικογένεια που δοκιμάστηκε φρικτά από την την ανέχεια και την πείνα και στη διάρκεια της Κατοχής, όπως σημειώνεται στη βιογραφία του Μιχάλη Μενιδιάτη, με τον πρόλογο του Χρήστου Νικολόπουλου. Ο οποίος αρνήθηκε να παίξει στο Ισραήλ, έχοντας πλήρη ενσυναίσθηση του τι σημαίνει κατοχή και πείνα. Η πείνα έχει πάντα τα ίδια χαρακτηριστικά. Κι η εξαναγκασμένη απο το Ισραήλ πείνα στη Γάζα, σκότωσε πρόσφατα δεκάδες παιδιά, γεγονός που θα έπρεπε να προβληματίζει σοβαρά τον Χρήστο Μενιδιάτη.
Η συμμετοχή σε πολιτιστικές εκδηλώσεις στην καρδιά του καθεστώτος απαρτχάιντ του αποικιοκρατικού εποικιστικού Ισραήλ συνιστά συγκάλυψη. Έχοντας καταδικαστεί από τον ΟΗΕ για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, με διεθνείς οργανισμούς να ζητούν την απομόνωση του Ισραήλ, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε τη δεδομένη ιστορική στιγμή.
Καλούμε τον Χρήστο Μενιδιάτη και τους μουσικούς που τον συνοδεύουν να ακυρώσουν την εμφάνισή τους στο Τελ Αβίβ, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χρήστου Νικολόπουλου και τόσων ακόμα καλλιτεχνών.
Καλούμε τον καλλιτεχνικό κόσμο και κάθε άνθρωπο με συνείδηση να πάρουν θέση
Καμιά μουσική υπέρ της γενοκτονίας!
https://www.instagram.com/p/DRAffF1DQ0J/?img_index=1
#panelliniosmousikossyllogos#pset_official#smve_1922
#efsyn_newspaper#documentonews#tlifegr
#koutipandoras#rosa_progressive#realgroupgreece
InStyle GreeceΗ Ομάδα του Ogdoo.gr#cretaone
YouWeekly.gr#ontime24rTV Χωρίς Σύνορα#lubentv
#imerodromos#topontikigr#jacobingreece#news247gr
Αθηνόραμα#ingr_officialLIFOFlash.gr#thepressproject
#ellinofreneia#yupiiigr#toxoume_skaitv#tsouroskostas
Music with the flavor of genocide
Christos Menidiatis, son of the late folk singer Michalis Menidiatis, has scheduled a concert on 11/24/2025 at the Tel Aviv Museum of Art, funded by genocidal Israel. The very same museum where videos with testimonies of soldiers of the Israeli occupation forces will be screened during this time!
Will Mr Ch. Menidiatis performance, serve as a musical background to the narration of the horror by the murderers themselves?
There can be no musical “coexistence” within the framework of a regime that aims to eliminate the very existence of the Palestinian people through genocide. When even within the framework of “truce”, dozens of murders and war crimes are committed daily, no person can remain indifferent.
There is no Art above politics.
Artists maintaining a public platform have an even greater responsibility to take a stand for justice. Especially Christos Menidiatis, who invokes the legacy of his father, a particularly beloved folk performer.
It is indeed a heavy legacy. That of a family that was horribly tested by poverty and hunger during the Nazi Occupation, as noted in the biography of Michalis Menidiatis, with a prologue by Christos Nikolopoulos. Who refused to perform in Israel, having full empathy for what occupation and hunger mean. Hunger has always the same characteristics. And the hunger forced by Israel in Gaza, recently killed dozens of children, a fact that should have seriously troubled Christos Menidiatis.
Participating in cultural events in the heart of the settler-colonial Israel’s apartheid regime constitutes whitewashing. Having been denounced by the UN for genocide and crimes against humanity, when international organizations are calling for Israeil’s isolation, no one can claim they do not know at this point in history.
We call on Christos Menidiatis and the musicians accompanying him to cancel his appearance in Tel Aviv, following the example of Christos Nikolopoulos and many more artists.
We call on the artistic world and every human with a conscience to take a stand.
No music for genocide!
